αρχαία νομίσματα κέλτικα αντίγραφα ελληνικών νομισμάτων

Η καταγωγή των Κελτών προέρχεται από τον Ινδοευρωπαϊκό φυλετικό κορμό. Αρχικά εγκαταστάθηκαν την 2η π.Χ. χιλιετία στην περιοχή του Άνω Δούναβη και στην Ανατολική Γαλλία. Μεταξύ του 7ου και 6ου π. Χ. αιώνα διέσχισαν το Ρήνο και έφτασαν στην κεντρική και Βόρεια Γαλλία καθώς και στο Βέλγιο. Από την περιοχή αυτή εξαπλώθηκαν στην Ισπανία , τη Βορειοδυτική Ιταλία και τα Βρετανικά νησιά. Τον 5ο αιώνα π.Χ. δημιουργήθηκε ο πολιτισμός του Λα Τεν, ο πρώτος αμιγής κελτικός πολιτισμός, που εκτεινόταν μεταξύ του Ρήνου, της Καμπανίας και του Μάρνη και κυριάρχησε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Οι αρχαιολογικές μαρτυρίερς υποδεικνύουν ότι το πολιτισμικό πρόσωπο της Ευρώπης κατά την ιστορική περίοδο κυριαρχήθηκε από αυτή την πολιτισμική ομάδα, τους Κέλτες. Κατά την περίοδο της κλασικής Ελλάδας (που αντιστοιχεί χρονολογικά στον πολιτισμό Λα Τεν της κεντρικής Ευρώπης) έως τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, το μεγαλύτερο τμήμα της ευρωπαϊκής ηπείρου ζούσε υπό την σκιά αυτού του πολιτισμού, που παρά τις διαφοροποιημένες μορφές του, χαρακτηριζόταν πάντα από ενοποιημένη πολιτισμική δράση. Ο κελτικός πολιτισμός συνολικά θεωρούμενος χρειάζεται προσεκτική εξέταση σε κάθε διακριτή του έκφανσή του, προκειμένου να αναδειχθεί ο πλούτος της καλλιτεχνικής του έκφρασης. Η ανάλυση της κελτικής εικονογραφίας μπορεί να εισάγει σε μερικές από τις οπτικές έννοιες που δέσμευσαν τους Κέλτες καλλιτέχνες. Ορισμένα ενοποιημένα θέματα χαρακτήριζαν τις περισσότερες, αν όχι όλες, τις κελτικές τέχνες.
Στην κελτική τέχνη η οφαλμαπάτη και η μεταμόρφωση είναι κοινός τόπος: το μάτι εξαπατάται στη θέα διάφορων ζώων ή προσώπων. Εάν το αντικείμενο περιστραφεί, τα σχέδια μεταμορφώνονται, αποκαλύπτοντας άλλα θέματα. Η γεωμετρία και οι αριθμοί είναι το σταθερό θεμέλιο της κελτικής τέχνης, ενώ ο κύκλος και ο αριθμός 3 είναι ιδιαίτερα σημαντικοί. Κάτω από όλη αυτή την τέχνη υποκρύπτεται είναι μια βαθιά εκτίμηση της δυνατότητας διαμόρφωσης της κελτικής αισθητικής για τις φυσικές μορφές -φύλλα, ζώα και πρόσωπα. Το 700π. Χ. στην κέλτικη τέχνη αναδύεται μια πρώιμη τεχνοτροπία με διακοσμήσεις σχεδιασμένες με διαβήτη και οι συνθέσεις βασίζονται σε αξονική συμμετρία. Ανάμεσα στα τέχνεργα αυτής της πρώιμης περιόδου ξεχωρίζουν τα χρυσά γαλατικά περιδέραια, εξαρτήματα αρμάτων, φάλαρα (εμβλήματα τιμής), πόρπες, θηκάρια, οινοχόες και γλυπτικά έργα.
Η κελτική εικονογραφία ερευνά τα ζώα και τους θεούς που ενοικούν στην τέχνη και τη λογοτεχνία του συνόλου των κελτικών πολιτισμών. Η τριπλότητα, το τριπλό μοτίβο, βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα κελτικά συμφραζόμενα και είναι μια από τις «καθολικότερες» εικονογραφικές συμβάσεις. Η μητέρα θεά και τα πνεύματα cucullati εμφανίζονται συχνά ως τριάδα. Πολλοί από τους θεούς και τους ήρωες της κελτικής μυθολογίας είχαν τη δυνατότητα της μεταμόρφωσης. Αλλάζαν τη μορφή τους από ανθρώπινη σε ζωική, μια ικανότητα που επέκτεινε τη δύναμη του θεού ή του ήρωα. Τα πουλιά ήταν ιδιαίτερα ισχυρά, δεδομένου ότι κινούνταν μεταξύ ουρανού και γης. Τα φίδια, επίσης, καθώς κινούνταν μεταξύ της γης και των περιοχών του κάτω κόσμου. Η μεταμόρφωση, η ένωση και η ενίσχυση είναι κεντρικά θέματα στο ρεπερτόριο της κελτικής εικονογραφίας.
Μέσα από το σύνολο των τεχνέργων που η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως σημαντική θέσει έχει και η τέχνη της νομισματοκοπίας. Η Κελτική κοπή νομισμάτων αποτελούσε από μόνη της μια τέχνη που σημαντική θέση στην εικονογραφία είχαν οι θεότητες και τα ζωά. Τα κέλτικα νομίσματα χαρακτηρίζονταν από τη γεωμετρική απόδοση των μορφών καθώς και από πλήθος γεωμετρικών συμβόλων. Εδώ όμως θα δούμε μια άλλη μορφή της κέλτικης νομισματοκοπίας αυτή τη δημιουργίας αντιγράφων κέλτικων νομισμάτων από κοπές του Ελληνικού χώρου.
Danubian Celt Imitation of Philip II AR Tatradrachm 25mm 13.84g ca 3rd century BC.
O: Hd Zeus laur. r. within dotted circular border.
R: Youth crowning Horse with palm r., PHILIP PO U (partially retrograde)around, L below


Επίσης, ένα άλλο αντίγραφω που σχετίζεται με τηγν περιοχή της Θεσσαλίας ειναι το παρακάτω
BRONZE COIN OF LARISSA THESSALY (ANCIENT CELTIC IMITATION) FROM 400 - 344 BC.

SIZE IS 19 MM AND 7.07 GRAMS.

SNG Cop 142v

REVERSE – Horse grazing right
OBVERSE – Nymph Larissa

Το Βασίλειο της Περγάμου και τα νομίσματα του

To βασίλειο της Περγάμου υπήρξε σύμμαχος της Ρώμης καθ΄όλη τη διάρκεια του πολέμου της με τον Αντίοχο τον Μέγα και ιδιαίτερα στο αποκορύφωμα της διαμάχης τους, τη μάχη της Μαγνησίας, το 190π.Χ.. Μετά από το τέλος του πολέμου και την σύναψη ειρήνης μεταξύ των Ρωμαίων και των Σελευκιδών, οι δεύτεροι υποχρεώθηκαν σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης να παραδώσουν στην Πέργαμο όλες τις κτήσεις τους στην Μικρά Ασία. Το γεγονός αυτό μετέτρεψε την Πέργαμο στο ισχυρότερο βασίλειο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η επέκταση αυτή του βασιλείου αποτέλεσε την αφορμή για την ριζική αναμόρφωση της κοπής των νομισμάτων της. Τη θέση του αττικού τετράδραχμου αντικατέστησε η προτομή του ιδρυτή της δυναστείας Φιλάρετου, ένα άλλο πιο ελαφρύ νόμισμα κατασκευάστηκε για να είναι το αντίστοιχο τριών ρωμαϊκών δηναρίων. Το νόμισμα αυτό στους συλλεκτικούς κύκλους αναφέρεται ως ΄΄cistophorus΄΄ και φέρει καλάθι με φίδι και αποτέλεσε σταθερό τύπο νομίσματος.Ελλείψει κάποιου βασιλικού ονόματος ή πορτρέτου τα νομίσματα φέρουν τη σφραγίδα της πόλης, από τη σφαίρα επιρροής της Περγάμου, στην οποία κόπηκαν. Μετά το 133 π.Χ., και το θάνατο του τελευταίου βασιλιά Αττάλου του τρίτου η πόλη παρέδωσε την ανεξαρτησία της στους Ρωμαίους. Τα νομίσματα συνέχιζαν να κόβονται όπως παλαιότερα, μόνο που προστέθηκε το όνομα του τοπικού ΄΄μάγιστρου΄΄ σε αυτά. Το συγκεκριμένο νόμισμα ανήκει σε αυτή την κατηγορία και φέρει τα μονογράμματα των δύο ΄΄μαγίστρων΄΄ κατασκευαστών του και το σύμβολό τους, το φίδι του Ασκληπιού. Ο Ασκληπιός, ο θεός της ιατρικής, είχε ένα σπουδαίο ιερό στην Πέργαμο, από το 400 π.Χ., αλλά η λατρεία του πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις την ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο.

ΛΑΟΔΙΚΕΙΑ



Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το παρακάτω νόμισμα της Λαοδίκειας. Η Λαοδίκεια χτίστηκε στη θέση της προηγούμενης πόλης που υπήρχε στο ίδιο σημείο της Διόπολις από τον Αντίοχο τον δεύτερο τον Θεό. Η πόλη χτίστηκε στη μνήμη της γυναίκας του της Λαοδίκειας. Βρίσκονταν 17 χιλιόμετρα δυτικά του Κολοσσιαίου και 10 χιλιόμετρα νότια της Ιερόπολις. Σύμφωνα με τον Στράβωνα απείχε 160 χιλιόμετρα από την Έφεσο επάνω σε σημαντικό δρόμο της αρχαιότητας. Η Λαοδίκεια αρχικά δεν αποτελούσε κάποια σημαντική πόλη αλλά σταδιακά απέκτησε σημαντική δύναμη λόγο της θέσεως της. Το 188 π.Χ. πέρασε στη σφαίρα επιρροής της Περγάμου και στη συνέχεια το 133 π.Χ. πέρασε υπό Ρωμαικό έλεγχο. Η πόλη υπέφερε από τους Μιθριδατικούς πολέμους και ανέκτησε την χαμένη αίγλη της προς το τέλος της Ρωμαικής Δημοκρατίας και στη αρχή της πρώτης Αυτοκρατορικής περιόδου. Η Λαοδίκεια επωφελείθηκε από την πλεωνεκτική θέση που είχε καθώς και από τον μεγάλο αριθμό των εξαγωγών της σε μαύρο μαλλί. Η φωτογραφία του νομίσματος προέρχεται από αυτή την περίοδο και φέρει τα αρχικά γράμματα ΛΑΟ.
Phrygia, Laodikea. After 133 BC. Silver Cistophoric Tetradrachm (12.4 gm.; 28 mm.). Unpublished with this monogram.Obv.: Cista mystica with serpent; all within ivy wreath. Rev.: LAO, bowcase with serpents; monogram above, winged caduceus to right. BMC Phrygia pg. 280, 13 var. (monogram); SNG von Aulock -; SNG Copenhagen -.



<

Ένα σπάνιο νόμισμα της Κραννώνος

Στους κύκλους των συλλεκτών και σε έναν οίκο δημοπρασιών εμφανίστηκε το Μάιο του 2006 ένα νόμισμα που εικάζεται ότι προέρχεται απο την περιοχή της Κραννώνος. Στο νόμισμα εικονίζεται στη μία πλευρά ο Ερμής και στην άλλη πλευρά ένας τράγος. Διάφορες εικασίες υπάρχουν για το νόμισμα αυτό, άλλωστε το 2008 εμφανίστηκε ένα δεύτερο νόμισμα σε πιο καλή κατάσταση απο το πρώτο . Είναι εμφανές ότι στο δεύτερο νόμισμα που βρέθηκε το μονόγραμμα παραπέμπει καθαρά στο Κοινό των Αρκάδων. Το πρόβλημα περιπλέκεται αφού γνωρίζουμε οτι η πόλη Φενεός δεν προσχώρησε στην Αρκαδική συμμαχία που δημιουργήθηκε μετά απο τη νίκη του Επαμινόντα επί της Σπάρτης στα Λεύκτρα. Επομένος γιατί η Φενεός να έχει σε ένα νόμισμα με το μονόγραμμα της Αρκαδικής συμμαχίας. Εικάζεται ότι το μονόγραμμα ανήκει σε κάποιον με σημαντική θέση που το όνομα του άρχιζε απο ΑΡΚ. Αλλά και πάλι ο προβληματισμός παραμένει όσο αφορά την εύρεση των νομισμάτων αυτών στη θεσσαλία. Παραθέτουμε στη συνέχεια τα δύο νομίσματα που βρέθηκαν στη Θεσσαλία αλλά και δυο νόμισμα της πόλης Φενεός για να γίνει η σύγκριση. Το πρώτο είναι εκείνο που δημοπρατήθηκε το 2008

1)Lot description:PheneosThe Hermes coinage of Pheneos c. 370-c.340 two chalkoi, c. 360-350/340. 1614.1 (AE, 2.48 g, 16 mm, 1). Similar to the last but with a smaller head of Hermes and no ear of grain. Weber 4318; 1614.2 (AE, 1.80 g, 13 mm, 1). Similar to the last but with to right of the ram. Apparently unpublished. Both very rare and with green patinas. About very fine. (2) 1614.2 said to have been found in Thessaly. This coin poses a problem because the monogram on the reverse seems clearly to be that of the Arkadian League. However, as far as we know Pheneos did not join the newly formed Arkadian League after Epaminondas’ victory over Sparta at Leuctra so why the monogram should appear on a coin of Pheneos is a mystery. A note from BCD: the monogram does not necessarily denote a connection of Pheneos to the Arkadian League. It could be a mint magistrate or a sponsor for this particular issue, his name beginning with Ark…

2)Το δεύτερο δημοπρατήθηκε το 2006

The Hermes coinage of Pheneos c. 370-c.340s Dichalkon (AE, 3.25 g, 16 mm, 11), c. 350s or later. Similar to the last. Rev. Ram standing right; below, monogram of . Extremely rare and apparently unpublished. Dark brown patina. Fine. Said to have been found near Krannon in Thessaly. The Hermes/Ram dichalkoi appear to be very rare and, as noted above, probably were only introduced rather late in the series (none are really similar to the obols or to the chalkoi that clearly can be related to the obols). A single piece turned up at Nemea (1958: its condition was too poor for any added letters to be read and it was, in fact, mistakenly classed as a chalkous).

Παραθέτω και νομίσματα της πόλης Φενεός γαι να γίνει η σύγκριση

Ένας συλλέκτης της αρχαιότητας

Η αρχαία Απολλωνία μια από τις πόλεις της μακεδονικής Μυγδονίας, είχε κτισθεί το 432 π.Χ. σε στρατηγικό σημείο επι της Εγνατίας οδού.Η πόλη μνημονεύεται περιστασιακά από αρχαίους συγγραφείς, όπως ο Στράβων και ο Ξενοφών. Ο Δημοσθένης αναφέρει ότι ο Φίλιππος Β΄ την κατέστρεψε, ενώ ο Αρριανός γράφει ότι εκεί στρατολογήθηκε μια από τις ύλες του ιππικού του Μ. Αλεξάνδρου. Τον 5ο και 6ο αιώνα μ.Χ. αντιμετώπισε επιδρομές βαρβάρων και καταστράφηκε, για να μείνει θαμμένη και ξεχασμένη εως πριν από λίγο καιρό. Από τον Αύγουστο του 2000 έχουν ξεκινήσει ανασκαφές μετά από ένα τυχαίο γεγονός που ξαναέφερε στην φως την αρχαία πολη. Ένας αγρότης βρήκε και παρέδωσε ένα χρυσό στεφάνι. Από τα πρώτα μνημεία που ήρθαν στο φως ήταν τα τείχη της πόλης. Το πλάτος της οχύρωσης είναι 3.20 μέτρα και το σωζόμενο ύψος 1,20 μέτρα. Κάθε τριάντα μέτρα υπάρχουν ημικυκλικοί πύργοι, από τους οποίους έχουν αποκαλυφθεί τρείς. Το σημαντικότερο όμως εύρημα εντοπίσθηκε στη συμβολή του τείχους με έναν από τους πύργους. Ήταν ενας μικρός θησαυρός 4 χρυσών στατήρων του Μ. Αλεξάνδρου. Ο ιδιοκτήτης τον είχε κρύψει σε μια κρύπτη στην εξωτερική παρειά του τείχους. Σύμφωνα με την ανασκαφέα κ. Πολυξένη Αδάμ-Βελένη ΄΄ ο κάτοχος τους πρέπει να ήταν κάποιος συλλέκτης της Αρχαιότητας, διότι τα νομίσματα είναι διαφορετικής βασιλικής κοπής – διαφορετικού νομισματοκοπείου – το καθένα΄΄. ( Απολλωνία , Μία Μακεδονική πόλη αποκαλύπτει τους θησαυρούς της, Α. Καλλέγια, σ. 14-15, Περιοδικό Corpus, Τεύχος 25, Μάρτιος 2001, εκδόσεις Περισκόπιο).

Τύπος ενος απο 4 χρυσά νομίσματα του θησαυρού της Απολλωνίας. Στη μια του όψη απεικονίζει κεφαλή Αθηνάς και στην άλλη Νίκη

Μιθιδράτης VI ο Ευπάτωρ <<Βασιλεύς του Πόντου>>

Το βασίλειο του Πόντου γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του όταν βασιλιάς έγινε ο Μιθριδάτης ΣΤ ΄΄ο Ευπάτωρ και Διόνυσος ΄΄ Ο Μιθριδάτης ήταν κατά το ήμισυ Έλληνας δεδομένου ότι η μητέρα του ήταν η Ελληνίδα βασίλισσα, κόρη του βασιλιά Αντιόχου του Επιφανούς. Γεννήθηκε το 132 π.Χ. στη Σινώπη, την πρωτεύουσα του Βασιλείου του Πόντου. O Μιθριδάτης υπήρξε βασιλέας του Πόντου αλλά και του κράτους του Κιμμερίου Βοσπόρου απο το 132 εως το 63 π.Χ.. Το βασίλειο του Πόντου υπήρξε μαζί με την Πέργαμο και τη Βιθυνία ένα απο τα ΄΄κράτη΄΄ της ελληνιστικής εποχής που ανεξαρτητοποιήθηκαν απο την αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Οι βασιλείς του Πόντου είχαν στενότατες σχέσεις με τις άλλες παράλιες ελληνικές πόλεις της Μαύρης Θάλλασας όπως αυτή της Οδησσού. Απο διάφορους μελετητές έχει υποστηριχθεί ότι έγιναν προσπάθειες να συγκροτήσουν ένα σχέδιο για τη δημιουργία ενός μεγάλου κράτους που θα περιελάμβανε όλους τους Έλληνες που κατοικούσαν στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, στα πρότυπα των άλλων ελληνιστικών βασιλείων.
Το σχέδιο αυτό εν μέρει το πέτυχε ο Μιθριδάτης αφού προσπάθησε να καταστήσει το κράτος του ως κυρίαρχη δύναμη στη Μαύρη Θάλασσα και την ευρήτερη περιοχή της Ανατολίας. Μετά την υποταγή της Κολχίδας προσπάθησε να επεκτήνει την κυριαρχία του στην ποντιακή στέπα έρχοντας σε σύγκρουση με τον Σκύθη βασιλιά Palacus. Τα σημαντικότερα κέντρα της Κριμαίας, η Ταυρική Χερσόνησος και το βασίλειο του Βοσπόρου παρέδωσαν εύκολα την ανεξαρτησία τους με αντάλλαγμα την υπόσχεση του Μυθριδάτη να τους παρέχει προστασία απο τους Σκύθες. Μετά από την αποτυχημένη προσπάθεια να υποτάξει τους Σκύθες ο Μιθριδάτης έστρεψε την προσοχή του στην Ανατολία που ήταν κάτω απο την Ρωμαική κυριαρχία. (http://www.nationmaster.com/encyclopedia/Mithridates-VI-of-Pontus)


Βλέπουμε δυο τύπους νομισμάτων του Μιθριδάτη με διαφορές κυρίως στην απόδοση του προσώπου και των μαλλιών

1. Σε αυτή εκδοχή του νομίσματος το άλογο είναι ο Πήγασος της ελληνικής μυθολογίας


MITHRIDATE VI EUPATOR, roi 120-63 av. J.-C. Tétradrachme, 90-89 av. J.-C. Tête diadémée du roi à d. Rev. ΒΑΣΙΛΕΩΣ - ΜΙΘΡΑΔΑΤΟΥ / ΕΥΠΑΤΟΡΟΣ Pégase, les ailes éployées, paissant à g., la jambe de devant d. levée; dans le champ à g., croissant et étoile, à d., date ΗΣ (=an 208 de l'ère séleucide) et monogramme, au-dessous, Θ; le tout dans une couronne de corymbes et de feuilles de lierre. 16,79 g. RG 16, 15. De Callataÿ 12, D47/R5 f (cet exemplaire). Excellent portrait et belle patine de collection.SuperbeProvient de la collection O. H. Knoepke et de la vente Glendining's, Londres (en coopération avec A. H. Baldwin & Sons, Ltd., Londres) 10 décembre 1986, 237.

2. Η δεύτερη εκδοχή απεικονίζει ελάφι να πίνει νερό, αποτελείται απο δυο νομίσματα κομμένα απο διαφορετικό νομισματοκοπείο. Είναι ευδιάκριτα τα γράμματα των νομισματοκοπείων ΓΚΣ και ΒΚΣ

Α) MONNAIES GRECQUES ROYAUME DU PONT No: 1195 Schätzpreis/Estimate CHF 5500d=32 mmMITHRIDATE VI EUPATOR, roi 120-63 av. J.-C. Tétradrachme, 74 av. J.-C. Tête du roi à d., diadème dans les cheveux épais. Rv. BASILEWS - MIQRADATOU / EUPATOROS Cerf paissant à g., dans le champ à g., étoile et croissant, au- dessous, monogramme, à d., date GKS (an 223 de l'ère bithyno-pontique) et monogramme; à l'exergue, I (= mois 10 de l'an = juillet); le tout dans une couronne composée de feuilles de lierre et de corymbes. 16,82 g. De Callataÿ 20, D49/R4a (cet exemplaire). SNG von Aulock 6682 (même coin du droit). Beau style. Agréable patine de collection. Flan large.

Β)MITHRADATES VI EUPATOR (c. 120 - 63 BC). Tetradrachm, 76/5 BC. Diademed portrait head of king Mithradates r. Rv: BASILEWS MIQRADATOU EUPATOROS. Stag feeding l.; to l., star and crescent above monogram; to r., BKS above monogram; in exergue, Q; all in ivy wreath. de Callataÿ, p. 19 (D34-R8b), pl. X (same dies); BMC, p. 44, 5, pl. IX, 1 = SNG Black Sea 1038 (same dies). For the date, see W. Leschhorn, Antike Ären, Stuttgart 1993, p. 462. 16,44g. St. 11. Obv. doublestruck, otherwise extremely fine.

3. το επόμενο νόμισμα φέρει εμπρόσθιο ποτραίτο το Mιθιδράτη ΙV ως Ηρακλή φορώντας τη προβιά του λιονταριού της Νεμέας. Η οπίσθια όψη φέρει τον Ζευς καθισμένο σε θρόνο με το λογότυπο ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΝΑ. Το συγκεκριμένο νόμισμα κόπηκε στην Οδησσό για την πληρωμή των θρακών και σκυθών μισθοφόρων στο Δεύτερο Μιθιδρατικό πόλεμο. Είναι φυσικό η νομισματοκοπεία του Μιθιδράτη να μιμείται το πιο διεδομένο νόμισμα της εποχής, που ήταν τα ασημένια νομίσματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Θεωρείται απο τα τελευταία νομίσματα που αντιγράφουν το στύλ των νομισμάτων του Μ. Αλεξάνδρου( This and similar Black Sea tetradrachms are among the very last coinage minted in the name and style of Alexander the Great http://rg.ancients.info/alexander/tets.html )

27003. Silver tetradrachm, Price 1191; Prokopov CCCHBulg p. 83, 24 (same obverse die), gVF, Thrace, Odessos mint, 15.739g, 30.0mm, 0o, Second Mithradatic War, 83 - 81 B.C.; obverse Mithradates VI bust left as Herakles in Nemean lion scalp headdress; reverse BASILEWS ALEXANDROU, Zeus seated left on backless throne, eagle in right, long vertical scepter in left, LA left, ODE in ex;

Ευσέβειος ο Φιλορωμαίος

Τελικά ο χρόνος είναι αμείλικτος ακόμη και στους αυτοκράτορες

Ο Ευσέβιος νέος ...............................................

Description
200, Lot: 68. Estimate $100.
KINGS of CAPPADOCIA. Ariobarzanes III Eusebes Philoromaios. 52-42 BC. AR Drachm (16mm, 3.55 g, 12h). Dated RY 11 (42 BC). Diademed head right / Athena Nikephoros standing left; to left, star above crescent; monogram to right. Simonetta 3c. Good VF, lightly toned.
From the Norman Frank Collection. Ex Classical Numismatic Group 55 (13 September 2000), lot 645.Ariobarzanes was a grandson of Mithradates VI of Pontos and adopted the Pontic royal symbol of the star above crescent for his coins.

Μετά απο πολλά χρόνια................................

Cappodocian Kingdom AR Drachm 20mm 3.72g under Ariobarzanes I Philoromaios 95-63 BC. O: His older diademed hd r. R: Athena stg l. holding Nike & spear, BASILEWS/ARIOBARZANOU to r./l., PHILORWMAIOU and letters representing regnal year below, monogram in l. field. SG7302v(date) His name comes from his strong alliance with Rome. Nice, broad flan!***

η αρχαική εποχή

Η Αρχαϊκή εποχή οριοθετείται από το 700 ως το 480 π.Χ.
και χαρακτηρίζεται ως εποχή έντονης δραστηριότητας και σημαντικών κοινωνικών μετασχηματισμών. Από τα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. αναπτύσσεται μια νέα μορφή πολιτικής οργάνωσης, η πόλη, μία κοινότητα ανθρώπων εγκατεστημένων σε μία ορισμένη περιοχή. Κάθε πόλη-κράτος έχει το δικό της πολίτευμα, τους δικούς της νόμους και τη δική της πολιτισμική ταυτότητα. Η δημιουργία αυτών των αστικών κέντρων επέτρεψε παράλληλα τη γεωγραφική επέκταση και την ανάπτυξη μεγάλων εμπορικών και ναυτικών δυνάμεων. Ο μεγάλος αποικισμός που είχε ήδη αρχίσει κατά τον 8ο αιώνα συνεχίζεται και οι ελληνικές εγκαταστάσεις πολλαπλασιάζονται σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου, στην Προποντίδα και τον Ελλήσποντο ως τη Γαλατία. Παράλληλα με την ανάπτυξη της πόλεως ο άνθρωπος απέκτησε συνείδηση της προσωπικότητάς του και δημιούργησε μία σειρά πολιτισμικών επιτευγμάτων που έμελλε να προσδιορίσουν καθοριστικά τη φυσιογνωμία αυτού που αποκαλούμε Ελληνικό Πολιτισμό. Μέσα στον 7ο αιώνα γεννιέται η μεγάλη πλαστική, με τους κούρους και τις κόρες με το αβέβαιο βλέμμα των ματιών, τις αδιάκοπες καμπύλες των περιγραμμάτων και το κοινό ουσιαστικό γνώρισμα : το "αρχαϊκό μειδίαμα". Την ίδια εποχή εγκαινιάζεται η μνημειακή αρχιτεκτονική που υψώνει λαμπρούς λίθινους ναούς, ενώ στην κεραμεική αναπτύσσονται ο μελανόμορφος και ερυθρόμορφος ρυθμός βρίσκοντας στη μυθολογία υλικό ανεξάντλητο. Παράλληλα εγκαινιάζεται η λυρική ποίηση και αναπτύσσονται οι επιστήμες και η φιλοσοφία. Την εποχή αυτή εφευρέθηκε και το νόμισμα, με την έννοια που χρησιμοποιούμε σήμερα, ένα μικρό στρογγυλό μεταλλικό αντικείμενο, που τίθεται σε κυκλοφορία από μία δημόσια αρχή, σύμφωνα με το νόμο που εγγυάται την αξία του.
Χαρακτηριστικά αρχαϊκής τέχνης Οι αλλαγές στην τέχνη των αρχαϊκών χρόνων υπήρξαν συγκλονιστικές, με κύριο χαρακτηριστικό την εγκατάλειψη της γεωμετρικής φόρμας για περισσότερο εύπλαστες και ανθρωπομορφικές τεχνοτροπίες. Θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί "χοντροκομμένη", καθώς απουσιάζει ο εκλπεπτισμός, η οργανωμένη και οργανική ενότητα που εμφανίζονται αργότερα. Οι καλλιτέχνες πειραματίζονται στις ανθρώπινες αναλογίες με βασικό χαρακτηριστικό την απλότητα του σχεδίου και την οικονομία στις λεπτομέρεις. Οι αναλογίες του ανθρωπίνου σώματος δεν έχουν πλήρως καθοριστεί, καθώς κάθε μέρος παρουσιάζεται αυτόνομο. Επικρατεί μία απλότητα στο σχέδιο, και παρατηρείται μία προσέγγιση στη φύση. Την εποχή αυτή στην τέχνη επικρατεί ο φυσικός κόσμος, ζωικές και φυτικές μορφές, που γοητεύουν με τη ζωτικότητά τους. Η αρχαϊκή εποχή που για τους ιστορικούς αρχίζει νωρίτερα, για τους νομισματολόγους αρχίζει περί το 650 π.Χ., όταν φυσικά εμφανίστηκε το κερματόμορφο νόμισμα. Την περίοδο αυτή οι χαράκτες εμπνέονται κυρίως από τη μυθολογία, από τις θρησκευτικές τους παραδόσεις και το φυσικό τους περιβάλλον (τη χλωρίδα και την πανίδα στην ευρύτερη περιοχή της εκδότριας αρχής). Προϊόντα που καθιστούν γνωστή μία περιοχή και συμβάλλουν στην οικονομική της άνθιση στολίζουν σε πολλές περιπτώσεις τη μικρή μεταλλική επιφάνεια.
ΚΡΟΙΣΟΣ


Ο Κροίσος, γιός του Αλυάττη, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Λυδίας (560-547 π.Χ.) και γνωστός ήδη στην Αρχαιότητα για τα μυθικά πλούτη του. Με την άνοδό του στο θρόνο, στα πλαίσια μιας επεκτατικής πολιτικής, κατόρθωσε να προσαρτήσει την ανατολική Μικρά Ασία και να επεκτείνει το κράτος των Λυδών από τα μικρασιατικά παράλια ως τον 'Αλυ ποταμό, τα δυτικά σύνορα της Κιλικίας και τα βόρεια της Λυκίας.
Το 547/6 π.Χ. ηττήθηκε από τον Κύρο της Περσίας και το λυδικό βασίλειο πέρασε στην κυριαρχία των Περσών. Την εποχή που οι πόλεις της Λυδίας και Ιωνίας εξακολούθησαν να κόβουν νομίσματα από ήλεκτρο, ο Κροίσος θεωρείται ο πρώτος που υιοθέτησε το "διμεταλλισμό", δηλαδή την κοπή χρυσών κι αργυρών νομισμάτων, διαχωρίζοντας τα δύο αυτά μέταλλα που αποτελούσαν τα συστατικά του ηλέκτρου. Τα νομίσματά του, χρυσά και αργυρά, φέρουν τους ίδιους εικονογραφικούς τύπους : δύο πρόσθια, λέοντος και βοοειδούς, αντιμέτωπα. Το χρυσό νόμισμα του Κροίσου, γνωστό ήδη στην Αρχαιότητα ως "κροίσειος στατήρ", είναι το πρώτο χρυσό νόμισμα που κυκλοφόρησε, με χαρακτηριστική την υψηλή περιεκτικότητα μετάλλου (97%). Οι κροίσειοι στατήρες, που εγκαινιάζουν τη βασιλική νομισματοκοπία, χάριν στην πολυτιμότητα του μετάλλου, έγιναν το δημοφιλές νόμισμα της εποχής, που εξακολούθησε να κόβεται και μετά το 547/6 π.Χ. και την κατάλυση του λυδικού βασιλείου, από τους Πέρσες βασιλείς, μέχρι την αντικατάστασή του από τον "δαρεικό".
ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΠΕΡΣΩΝ - ΔΑΡΕΙΟΣ Α΄


Το 522 π.Χ. στο θρόνο της περσικής αυτοκρατορίας ανέβηκε ο δυναμικός Δαρείος Α΄, ο Υσπάσπους, ο "Μέγας Βασιλεύς", που διεύρηνε σημαντικά την επικράτεια, από την Ινδική χερσόνησο ως τον Εύξεινο Πόντο. Το 512 π.Χ. πέρασε τον Ελλήσποντο και, αφού κατασκεύασε μεγάλη γέφυρα στο Δούναβη, εισέβαλε στη Σκυθία, χωρίς όμως επιτυχία. Το 499/8 π.Χ. οι ιωνικές πόλεις της δυτικής Μικράς Ασίας με τη βοήθεια των Αθηναίων επαναστάτησαν κατά των Περσών, αλλά μέσα σε μία εξαετία ο Δαρείος τίς καθυπόταξε και βρήκε την αφορμή να προχωρήσει
στους γνωστούς Περσικούς πολέμους κατά της Ελλάδος. Το 490 π.Χ., με τη νίκη των Αθηναίων στο Μαραθώνα, απέτυχε η πρώτη εκστρατεία των Περσών και λίγα χρόνια αργότερα, το 486 ο Δαρείος Α΄ πέθανε, αφήνοντας στο θρόνο των Αχαιμενιδών το γιό του Ξέρξη. Ο Δαρείος Α΄ είναι ο δημιουργός της δεύτερης μεγάλης βασιλικής νομισματοκοπίας, ακολουθώντας το παράδειγμα του Κροίσου, όσον αφορά το διμεταλλικό σύστημα. Εξέδωσε χρυσά και αργυρά νομίσματα με τους ίδιους τύπους : το Μεγάλο Βασιλιά με τόξο και δόρυ. Το νέο χρυσό νόμισμα, που αντικατέστησε τον κροίσειο στατήρα στις διεθνείς συναλλαγές και κατέκλυσε τις αγορές του αρχαίου κόσμου, ονομάστηκε "δαρεικός", ενώ το αργυρό "σίγλος", ονομασίες που χρησιμοποιούνται ήδη κατά την Αρχαιότητα. Τα περσικά νομίσματα καλούνταν και "τοξότες" από την παράσταση του εμπροσθοτύπου.
ΑΙΓΙΝΑ

Χρειάστηκε πολύ λίγος χρόνος για να περάσει στον κυρίως Ελλαδικό χώρο η χρήση του νέου μέσου συναλλαγής, του νομίσματος. Η πρώτη πόλη-κράτος που υιοθέτησε το νέο μέσο συναλλαγών και έκοψε δικά της νομίσματα ήταν η Αίγινα.
Οι Αιγινήτες, ζώντας σε ένα βραχώδες και χωρίς καλλιέργεια νησί, από νωρίς στράφηκαν στη θάλασσα και γρήγορα με το στόλο τους αναδείχθηκαν σε μεγάλους εμπόρους της Μεσογείου, ιδρύοντας και εμπορικούς ναυστάθμους, στην Κυδωνία της Κρήτης και στη Ναύκρατη της Αιγύπτου. Με τα συνεχή ταξίδια τους διαμέσου των θαλασσίων εμπορικών οδών γνώρισαν το νόμισμα και μετά το 570 π.Χ. έκοψαν τα πρώτα δικά τους αργυρά νομίσματα. Ο εικονογραφικός τύπος που χαρακτηρίζει τους στατήρες της Αίγινας από την άρχη ως το τέλος της νομισματοκοπίας της είναι η χελώνα και για το λόγο αυτό οι αιγινητικοί στατήρες έμειναν γνωστοί ως "χελώνες". Στην αρχή της νομισματοκοπίας επικρατεί η θαλάσσια χελώνα, που ήταν αρκετά διαδεδομένη στο μεσογειακό κόσμο και στο γειτονικό περιβάλλον της νήσου. Ο οπισθότυπος φέρει το χτύπημα του χαρακτήρα, ακανόνιστο στις πρώτες κοπές, που με την πάροδο του χρόνου αποκτά διάφορα σχήματα. Οι "χελώνες" ταξίδεψαν ευρύτατα στον ελλαδικό χώρο, αλλά και στην Ανατολή.
ΧΑΛΚΙΣ

Χτισμένη στο στενότερο σημείο του Ευβοϊκού, η Χαλκίδα αναδείχθηκε σε ισχυρότατη πόλη, που πήρε το όνομά της από τα πλούσια κοιτάσματα χαλκού της περιοχής. Εντάσσεται στις πρώτες πόλεις της κυρίως Ελλάδας, που έκοψαν νόμισμα από τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ.
Ο εικονογραφικός τύπος που χαρακτηρίζει την αρχαϊκή νομισματοκοπία της Χαλκίδας είναι ο αετός, που σπαράσσει όφι. Στην οπίσθια όψη ένας τροχός και τα αρχικά της πόλεως Ψ Α L στο χαλκιδικό αλφάβητο, ανάμεσα στις ακτίνες.
ΕΡΕΤΡΙΑ

Η Ερέτρια είναι η δεύτερη σε σημασία πόλη της Εύβοιας, χάρη στο λιμάνι της που τήν ανέδειξε σε μεγάλο κέντρο με ανεπτυγμένο εξαγωγικό εμπόριο. Τα αρχαϊκά νομίσματα της Ερέτριας εμπνέονται θεματογραφικά από το φυσικό περιβάλλον της πόλης.
Στην εμπρόσθια όψη παριστάνεται μία χαριτωμένη βουκολική σκηνή, καθώς η Εύβοια γενικότερα, όπως δηλώνει και το όνομά της (ευ+βους) παρουσιάζει μεγάλη εκτροφή βοοειδών : μία αγελάδα γυρίζει το κεφάλι της προς τα δεξιά, για να ξύσει τη μύτη της με την οπλή του ποδιού της. Στην οπίσθια όψη ένα χταπόδι καταλαμβάνει το μεγάλο έγκοιλο τετράγωνο, ενώ το Ε είναι το αρχικό του εθνικού.
ΚΑΡΥΣΤΟΣ

Η Κάρυστος, στο νοτιότερο μέρος της Εύβοιας, παρά την απομονωμένη θέση της, ήταν η τρίτη ισχυρότερη πόλη της νήσου. Την αρχαϊκή εποχή η Κάρυστος έθεσε σε κυκλοφορία αργυρά τετράδραχμα με παράσταση αγελάδας και πετεινού.
Την αρχαϊκή εποχή η Κάρυστος έθεσε σε κυκλοφορία αργυρά τετράδραχμα με παράσταση αγελάδας και πετεινού. Μεταξύ των ετών 510 και 480 οι τρεις ευβοϊκές πόλεις Χαλκίς, Ερέτρια και Κάρυστος εξέδωσαν τετράδραχμα με μεγάλο πέταλο, μοναδικά για την εποχή τους. Φαίνεται ότι η νοισματοκοπία αυτή σταμάτησε με την άφιξη των Περσών και την κατάληψη της Εύβοιας. Ένα από τα νομίσματα αυτά είναι το μοναδικό σήμερα γνωστό αυτού του τύπου από την Κάρυστο. Ως εμπροσθότυπος απεικονίζεται αγελάδα που θηλάζει το μικρό της, συμβολίζοντας έτσι την ανεπτυγμένη κτηνοτροφία. Πιθανόν όμως να συνδέεται με τη λατρεία της Ήρας, ναός της οποίας βρίσκονταν στην κορυφή της Όχης, πίσω από την πόλη. Στην οπίσθια όψη απεικονίζεται πετεινός, ο οποίος συνδέεται με το όνομα της πόλης, αφού ο Αριστοφάνης τόν ονομάζει κήρυκα ή κάρυκα.
ΚΟΡΙΝΘΟΣ

Η δωρική Κόρινθος, χτισμένη σε στρατηγική θέση με δύο λιμάνια, το Λέχαιο και τις Κεγχρεές, αναδείχθηκε σε μεγάλη δύναμη, που κατά τον 8ο αιώνα π.Χ., ίδρυσε σειρά αποικιών (Συρακούσες, Κέρκυρα, Λευκάδα, Αμβρακία, Απολλωνία, Επίδαμνος στην Δύση, Ποτίδαια στη Χαλκιδική). Στα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. κυριάρχησε η οικογένεια των Κυψελιδών που ανέδειξε την πόλη σε μεγάλη δύναμη. Εισήγαγε το μελανόμορφο ρυθμό στην αγγειογραφία και τελειοποίησε την τριήρη.
Τα πρώτα νομίσματα της Κορίνθου, φέρουν ως εμπροσθότυπο τον Πήγασο, ο οποίος συνδέεται με τις δύο θεότητες της πόλεως, την Αθηνά Χαλινίτι και το Δαμαίο Ποσειδώνα. Το "q" κάτω από τον Πήγασο είναι το αρχαϊκό γράμμα κόππα που δηλώνει το αρχικό της πόλεως. Στην οπίσθια όψη υπάρχει απλά ένα έγκοιλο τετράγωνο, ενώ πολύ σύντομα, λίγο πριν το 500 π.Χ. στην οπίσθια όψη χαράσσεται το κεφάλη της Αθηνάς Χαλινίτιδος. Οι στατήρες αυτοί έμειναν γνωστοί ως "πώλοι" από τον κύριο εικονογραφικό τύπο, τον Πήγασο.
ΚΥΚΛΑΔΕΣ
Σε γενικές γραμμές τα νομίσματα των Κυκλάδων είναι σπάνια, δεν τα βρίσκουμε συχνά σε θησαυρούς ή σε ανασκαφές. Ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ., όταν οι Κυκλάδες απολάμβαναν ένα είδος ανεξαρτησίας την οποία στερήθηκαν αργότερα από τους Πέρσες και την άνοδο της ναυτικής δύναμης των Αθηνών, ορισμένα νησιά ανέπτυξαν ενδιαφέρουσα νομισματοκοπία.
ΣΙΦΝΟΣ

Η Σίφνος ήταν το πλουσιότερο νησί των Κυκλάδων, χάρη στα μεταλλεία χρυσού και αργύρου. Από τη δεκάτη των προσόδων των μεταλλείων οι Σίφνιοι έχτισαν τον ομώνυμο Θησαυρό στους Δελφούς, περί το 530/25 π.Χ.
Η Σίφνος, αν και είχε μεταλλεία χρυσού και αργύρου παρουσιάζει σχετικά περιορισμένη νομισματοκοπία, που καθιστά σπάνια σήμερα τα αρχαϊκά τετράδραχμα. Περί τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. κόπηκαν στο νησί αργυροί στατήρες με αετό στην εμπρόσθια όψη και έγκοιλο στην οπίσθια. Ο αετός, που πετάει προς τα δεξιά, σχετίζεται με τον Δία Επιβήμιο, ο οποίος λατρευόταν στο νησί.
ΘΗΡΑ

Στη Θήρα αποδίδονται ανεπίγραφοι αργυροί στατήρες, που χρονολογούνται κατά το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. Στην εμπρόσθια όψη περιστάνονται δύο δελφίνια που κολυμπούν σε αντίθετη φορά και στην οπίσθια υπάρχει το αρχαϊκό έγκοιλο τετράγωνο.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - "ΘΡΑΚΟ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΦΥΛΑ"
Στην περιοχή της σημερινής Μακεδονίας και βορείως αυτής ζούσαν κατά την Αρχαιότητα ορισμένα φύλα, τα οποία είναι γνωστά στην έρευνα με τον όρο "Θρακο-Μακεδονικά". Για την ιστορία των φύλων αυτών δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα. Γνωρίζουμε όμως την πλούσια νομισματοκοπία τους, που πολλές φορές ανευρίσκεται σε περιοχές μακρυνές, όπως για παράδειγμα στην Αίγυπτο. Η νομισματοκοπία αυτή συνδέεται με την πληρωμή φόρων, καθώς την εποχή αυτή η περιοχή ήταν φόρου υποτελής στον Πέρση βασιλιά.
ΔΕΡΡΩΝΕΣ

Οι Δέρρωνες κατοικούσαν πιθανόν στις δυτικές όχθες του Στρυμόνα. Κατά τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. εξέδωσαν αργυρά νομίσματα μεγάλου βάρους και ονομαστικής αξίας.
ΟΡΡΕΣΚΙΟΙ

Ένα άλλο φύλο της περιοχής ήταν οι Ορρέσκιοι, οι οποίοι επίσης εξέδωσαν μεγάλα νομίσματα.
ΗΔΩΝΟΙ

Οι Ηδωνοί κατοικούσαν πιθανόν στην περιοχή γύρω από το Παγγαίο, κοντά στην Αμφίπολη. Μοναδική σχεδόν ιστορική μαρτυρία είναι τα μεγάλα αργυρά νομίσματα που εξέδωσαν κατά τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. Από τα νομίσματα πληροφορούμαστε επίσης την ύπαρξη βασιλιά των Ηδωνών με το όνομα Γέτας.
ΙΧΝΑΙΟΙ

Οι Ιχναίοι κατοικούσαν πιοθανόν και αυτοί στις όχθες του Στρυμόνα.
ΘΡΑΚΗ - ΘΑΣΟΣ

Η Θάσος, αποικία των Παρίων, ιδρύθηκε περί το 680 π.Χ. από τον Τελεσικλή, πατέρα του ποιητή Αρχιλόχου. Υπήρξε νησί πλούσιο, και ο πλούτος αυτός οφειλόταν στα κοιτάματα χρυσού που διέθετε, στους αμπελώνες, στα ονομαστά κρασιά και στα φημισμένα μάρμαρα.
Οι νέοι κάτοικοι γρήγορα ίδρυσαν εμπορεία στην απέναντι ακτή (Θασίων ήπειρος) και ήλεγχαν τα προσοδοφόρα μεταλλεία του Παγγαίου. Με τόσο μέταλλο στο ίδιο τους το έδαφος οι Θάσιοι κατά το β' μισό του 6ου αιώνα έθεσαν σε κυκλοφορία τα πρώτα αργυρά νομίσματα. Στους αρχαϊκούς στατήρες της Θάσου απεικονίζεται η αρπαγή Νύμφης από Σιληνό, θέμα εμπνευσμένο από τη λατρεία του Διονύσου, που ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στην ευρύτερη περιοχή. Πρόκειται για μία ζωντανή και δυναμική παράσταση, που φέρει όλα τα στοιχεία της αρχαϊκής τέχνης. Η Νύμφη προβάλλει αντίσταση έχοντας υψωμένο το δεξί της χέρι, με την παλάμη να καταλήγει σε σχήμα Υ, ενώ ο Σιληνός με λυγισμένα τα γόνατα τρέχει προς τα δεξιά.
ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑ


Οι πόλεις της Κάτω Ιταλίας στην αρχή της νομισματοκοπίας τους χρησιμοποίησαν μία ενδιαφέρουσα τεχνική.
Πρόκειται για τις "κοιλόκυρτες" νομισματικές εκδόσεις της Ποσειδωνίας, της Καυλωνίας, της Συβάρεως, του Κρότωνα και του Μεταποντίου. Και στις δύο μήτρες χαράσσοταν ο ίδιος τύπος, ανάγλυφα στη μία και εσώγλυφα στην άλλη. Έτσι όταν το νόμισμα σφραγιζόταν, η παράσταση έβγαινε ανάγλυφη στην εμπρόσθια όψη και εσώγλυφη στην οπίσθια.
ΣΙΚΕΛΙΑ - ΣΕΛΙΝΟΥΣ

Η πόλη ιδρύθηκε από αποίκους Υβλαίους Μεγαρείς το 628 π.Χ. στο νότιο μέρος της Σικελίας, κοντά στον ομώνυμο ποταμό, στις όχθες του οποίου φύτρωνε το σέλινο -από όπου και η ονομασία της.Η περιοχή του Σελινούντα ήταν ιδιαιτέρως εύφορη, και είχε και αλατώδεις πηγές, τα "σελινούντια ύδατα".
Τα πρώτα νομίσματα του Σελινούντα φέρουν στην εμπρόσθια όψη ένα σέλινο, το οποίο λειτουργεί ως "λαλούν σύμβολο", καθώς παραπέμπει κατευθείαν στην πόλη.
ΑΙΟΛΙΣ - ΛΕΣΒΟΣ

Σε εξαιρετική γεωγραφική θέση, πάνω στον άξονα επικοινωνίας βορρά-νότου και ανατολής-δύσης, η Λέσβος υπήρξε ένα από τα πλουσιότερα νησιά του βορείου Αιγαίου. Κατά την αρχαϊκή εποχή κόπηκαν στη Λέσβο
αργυροί στατήρες, με δύο αντωπές κεφαλές βοοειδών και ανάμεσά τους ένα κλαδί ελιάς. Η οπίσθια όψη φέρει το αρχαϊκό έγκοιλο τετράγωνο.
Πηγή http://www.alphanumismatics.gr/coins_construction.htm

τα πρώτα αρχαία νομίσματα

Από την εποχή της νομαδικής ζωής ως την εγκατάσταση των νομαδικών φύλων σε οργανωμένες κοινότητες, ο άνθρωπος βρέθηκε αντιμέτωπος με το πρόβλημα της εξεύρεσης των απαραιτήτων για την επιβίωσή του. Στην αρχή χρησιμοποίησε ως μέσο συναλλαγής διάφορα πλεονάζοντα αγαθά (πράξη που ονομάστηκε: αντιπραγματισμός). Όμως έτσι έπρεπε να υπάρχει πάντοτε εμπόρευμα απαραίτητο για τον άλλο. Στο επόμενο βήμα καθιερώθηκε ως κοινό μέσο συναλλαγής, κάτι που όλοι είχαν, τα βοσκήματα. Στα Ομηρικά Έπη πλούσιος χαρακτηρίζεται ο κάτοχος μεγάλου αριθμού βοοειδών, ο πολυβούτης. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις, τα μεταλλικά αντικείμενα κατασκευάστηκαν με αναφορά στα βοοειδή. Για παράδειγμα τα χάλκινα όπλα του Διομήδη άξιζαν εννιά βόδια, ενώ τα χρυσά του Γλαύκου εκατό (Ιλιάδα Ζ, 234-236).
Ιλιάδα Ζ, 234-236Τότε του Γλαύκου επαρασάλεψε τα φρένα ο γιος του ΚρόνουΠου τ'άρματά του πήγε κι άλλαξε με του τρανού Διομήδη,Χρυσά με χάλκινα, εκατόβοδα μ'εννιάβοδα μονάχα.(Μετάφραση Ν. Καζαντζάκη-Ι.Θ. Κακριδή)
Με την πάροδο όμως του χρόνου ο άνθρωπος συνηδειτοποίησε την ανάγκη για ένα εύχρηστο, διαιρετό και αποθηκεύσιμο μέσο συναλλαγής. Αυτό που αναζητούσε το βρήκε στο μέταλλο, ενώ παράλληλα διαδόθηκε η χρήση του ζυγού, που έδινε στο μέταλλο καθορισμένη αξία. Το ζυγισμένο μέταλλο απέκτησε συγκεκριμένο σχήμα και έτσι επικράτησε το τάλαντο. Το τάλαντο είναι μία χάλκινη πλάκα που έχει το σχήμα δοράς βοοειδούς και πιθανόν την αξία ενός βοδιού. Στο επόμενο βήμα, ως πρόδρομος του νομίσματος χρησιμοποιήθηκε ο οβελός (οβολός), ράβδος από σίδηρο, μήκους 1 ως 1,5 μέτρο, όμοιος με τους μαγειρικούς οβελούς, τις σούβλες. Έξι οβολοί ισοδυναμούν με μία δραχμή, καθώς η χούφτα / η δράκα τόσους μπορούσε να κρατήσει.

Η γέννηση του νομίσματος
Νόμισμα ονομάζεται ένα μικρό μετταλικό δισκόμορφο αντικείμενο, που έχει κοπεί, έχει ζυγισθεί, έχει σφραγισθεί και τίθεται σε κυκλοφορία από μία δημόσια αρχή, σύμφωνα πάντοτε με το νόμο (νόμισμα-νόμος) που εγγυάται την καθορισμένη αξία του.
Το κερματόμορφο νόμισμα εφευρέθηκε στο γύρισμα του 7ου προς τον 6ο αιώνα π.Χ. από τους Έλληνες της δυτικής Μικράς Ασίας (Ιωνία και Λυδία). Ο Ηρόδοτος (Ι, 94) απέδωσε την εφεύρεση αυτή στους Λυδούς, φημισμένους και ικανούς εμπόρους. Το νόμισμα ως κύριο μέσο συναλλαγών διαδόθηκε αστραπιαία, καθώς πόλεις, έθνη, ενώσεις πόλεων ή πολιτειακών ομάδων και βασιλείς έκοψαν νoμίσματα από ποικιλία μετάλλων. Τα πρώτα νομίσματα ήταν από ήλεκτρο, φυσικό κράμα χρυσού και αργύρου, που εξαιτίας του χρώματός του, ονομαζόταν και Λευκός Χρυσός (Ηρόδοτος, Ι, 50, 2). Το ήλεκτρο βρισκόταν εν αφθονία στον ποταμό Πακτωλό (Ηρόδοτος Ι, 93, V, 101), στην Τρωάδα στην περιοχή της Βύδου (Στράβων XIII, 1,23) και στο όρος Τμώλος πάνω από τις Σάρδεις, την πρωτεύουσα του λυδικού βασιλείου. Νομίσματα από ήλεκτρο συνέχισαν να κόβονται και σε μεταγενέστερες περιόδους, κυρίως από πόλεις της Μικράς Ασίας. Τα πρώτα από ήλεκτρο νομίσματα ήταν «άτυπα», δεν έφεραν δηλαδή κανένα εικονογραφικό τύπο στην εμπρόσθια όψη τους. Μόνο ο χαρακτήρας είχε αποτυπωθεί στην πίσω όψη, σαφή απόδειξη ότι το νόμισμα είχε ζυγισθεί και είχε σφραγισθεί, επιβεβαιώνοντας τη νόμιμη κυκλοφορία του. Στο επόμενο στάδιο η εμπρόσθια πλευρά σφραγίσθηκε με ένα διακοσμητικό γεωμετρικό σχέδιο και ο απλός σβώλος ηλέκτρου απέκτησε μία πιο συγκεκριμένη μορφή.
Τα πρώτα από ήλεκτρο νομίσματα ήταν «άτυπα», δεν έφεραν δηλαδή κανένα εικονογραφικό τύπο στην εμπρόσθια όψη τους. Μόνο ο χαρακτήρας είχε αποτυπωθεί στην πίσω όψη, σαφή απόδειξη ότι το νόμισμα είχε ζυγισθεί και είχε σφραγισθεί, επιβεβαιώνοντας τη νόμιμη κυκλοφορία του. Στο επόμενο στάδιο η εμπρόσθια πλευρά σφραγίσθηκε με ένα διακοσμητικό γεωμετρικό σχέδιο και ο απλός σβώλος ηλέκτρου απέκτησε μία πιο συγκεκριμένη μορφή.
Πηγή http://www.alphanumismatics.gr/coins_construction.htm

Πως κατασκεύαζονταν τα αρχαία νομίσματα

Πως κατασκεύαζονταν τα νομίσματα στην αρχαιότητα
Στην Αρχαιότητα τα νομίσματα κατασκευάζονταν δια κτυπήματος, και ονομάζονταν «παιστά» (από το ρήμα παίω που σημαίνει κτυπώ). Στα πρώτα νομίσματα της Γόρτυνας στην Κρήτη, στην οπίσθια όψη των νομισμάτων αναγράφεται ΓΟΡΤΥΝΙΟΝ ΤΟ ΠΑΙΜΑ (δηλαδή το νόμισμα κόπηκε από την πόλη της Γόρτυνας) νομισματοκοπείο

Πώς κατασκευάζονταν τα νομίσματα ;
Αρχικά ο χαράκτης χάραζε τις δύο μήτρες. Η μήτρα του εμπροσθοτύπου τοποθετούνταν πάνω στον άκμονα, ενώ η μήτρα του οπισθοτύπου ενσωματωνόταν στο στιγέα, το χαρακτήρα. Ένας τεχνίτης με τη βοήθεια μίας λαβίδας τοποθετούσε το ζεσταμένο πέταλο ανάμεσα στις δύο μήτρες την σταθερή, τον άκμονα, και την κινητή, το χαρακτήρα, ενώ ένας δεύτερος με μία σφύρα κτυπούσε πάνω στο χαρακτήρα και στο πέταλο έπαιρνε τις παραστάσεις των μητρών. Μετά από κάθε κτύπημα οι μήτρες έπρεπε αμέσως να κρυώσουν. Πιθανότατα ο τεχνίτης να βύθιζε το χαρακτήρα στο νερό και παράλληλα με ένα κύπελλο να έχυνε κρύο νερό στον άκμονα.

Πέταλα
Τα πέταλα ήταν δισκόμορφα μεταλλικά αντικείμενα, τα οποία με τη σφράγιση μετατρέπονταν σε νομίσματα. Τα πέταλα έπρεπε να έχουν την ίδια διάμετρο και το ίδιο βάρος, καθοριστικό για την αξία του νομίσματος. Η κατασκευή τους γινόταν είτε με την κοπή από ράβδους μετάλλου είτε με τη χύτευση σε μήτρες : σε ένα ημισφαιρικό δοχείο με κοιλότητες καθορισμένου βάθους και συγκεκριμένης διαμέτρου χυνόταν το υγρό μέταλλο.

Πηγή http://www.alphanumismatics.gr/coins_construction.htm