farsala

Γυρτώνη

2011-03-09T12:33:00.000-08:00

ACC* Thessaly, Gyrton AE17mm (2.9g).

Thessaly, Gyrton AE17mm (2.9g).
Youthful head of Gyrton right /
GUR, the Nymph Gyrtona right.

Τα νομίσματα της Λάρισσας 4

2010-08-26T10:55:00.000-07:00

THESSALY, Larissa. Circa 462/1-460 BC. AR Obol (10mm, 0.96 g, 10h). Bull’s head and neck left, head facing; above, dolphin left / Horse’s head right; Λ-A above; all within incuse square. Liampi, Corpus 16-7 var. (unlisted dies); SNG Copenhagen -. .

Τα νομίσματα της Λάρισσας 3

2010-08-26T10:53:00.000-07:00

THESSALY, Larissa. Circa 479-460 BC. AR Trihemiobol (13mm, 1.29 g, 6h). Horseman, petasos around neck, holding spear, riding right; below, head of lion right / The nymph Larissa seated right within incuse square. Herrmann group IIa, pl. I, 7; SNG Copenhagen 91. VF, lightly toned, some minor marks. Rare.

Φαλάνη

2010-08-03T13:32:00.000-07:00

Ενα σπάνιο νόμισμα απο τη αρχαία πόλη της Φαλάνης. Η σπανιότητα της συγκεκριμένης κοπής έγκειται στο μέταλλο της κοπής που ειναι το ασήμι.

και η συνηθισμένες κοπές σε χαλκό

GREEK. Northern Greece. Æ of Thessaly, Phalana. All coins: Male head right / Head of a nymph right. Cf. SNG Copenhagen 203-8. Near VF-VF, green patina, a few deposits

Ρίζους

2010-07-31T02:36:00.000-07:00

THESSALY, Rhizos(?). Circa 352-344 BC. Æ (12mm, 1.77 g, 5h). Laureate head of Zeus right / Grape bunch on vine tendril with two leaves; K to left. Unpublished, but cf. Rogers 537 for a similar type; cf. Helly, Quelques 18; cf. Moustaka 26. VF, dark green patina, harshly cleaned

ΑΤΡΑΞ

2010-07-31T02:32:00.001-07:00

THESSALY, Atrax. Circa 400-344 BC. Æ (16mm, 3.76 g, 10h). Head of nymph right / Lion standing right; ATPA-ΓIΩN around. Unpublished in the standard references. Good VF, dark brown patina. Extremely rare.

This coin was apparently part of a joint issue with Gonnoi: cf. Rogers 226 and Moustaka 87

Μια σπάνια κοπή του χάλκινου νομίσματος του κοινού των Θεσσαλών

2010-06-11T12:51:00.001-07:00

THESSALY, Thessalian League. Circa 196-27 BC. Æ (21mm, 6.88 g, 5h). Philokrates, Italos, and Petraios, magistrates. Helmeted bust of Athena right / Athena standing left, holding Nike and resting hand on grounded shield, spear resting against her arm. Rogers 59; SNG Copenhagen 331. Good Fine, brown surfaces.

Divus Augustus, Koinon of Thessaly

2010-06-11T12:47:00.000-07:00

THESSALY, Koinon of Thessaly. Divus Augustus. Died AD 14. Æ (25mm, 12.77 g, 12h). Lykurgos, strategos. Struck under Tiberius, AD 14-37. Radiate head of Divus Augustus left / Apollo standing left, holding plectrum and lyre; monogram to left. RPC I 1430; Rogers 70. Fine, rough brown surfaces. Very rare.

MARCUS AURELIUS KOINON THESSALY

2010-06-11T12:43:00.000-07:00

ROMAN PROVINCIAL

MARCUS AURELIUS
Koinon of Thessaly
Ae (10,2 g. 22 mm)
Vs: Laureate and cuirassed bust right .
Rs: Minerva advancing right , holding spear and shield
RPC IV online 4567
Very Fine

Claudius ιι (41 - 54) και θεσσαλικό νόμισμα

2010-06-08T12:48:00.000-07:00

THESSALIEN THESSALISCHE LIGA. Claudius (41 - 54) Bronze. 7.47 g. QESSALWN - SEBA[STHWN]. Kopf links. Rs: ANTIGONOU - STRATHGOU. Asklepios mit Schlangenstab en face stehend. RPC 1437 (Tiberius). Burrer 87 (A 22/R 73). Aus Hauck & Aufhäuser, Auktion 16 (16. - 17. Oktober 2001), Nr. 271. Schwarze Patina, Überprägungsspuren, sehr schön.

Αρχαία νόμισματα της Σκοτούσας

2010-06-08T12:41:00.001-07:00

Η Αρχαία Σκοτούσα, πελασγική πόλη, μαζί με τη Λάρισα και την Κραννώνα αποτελούσαν τις μεγαλύτερες πόλεις της Τετραρχίας της Πελασγιώτιδας. Στο κέντρο της πόλης βρισκόταν το κάστρο και το θέατρο. Το τείχος που περιέβαλλε την πόλη ήταν 35 χλμ. και διέθετε 44 πύργους –τετράγωνους και κυκλικούς- και πέντε κύριες πύλες εισόδου και εξόδου. Μεταξύ των ερειπίων βρέθηκαν αρκετοί τάφοι και σησαμοτριβείο, πιθανώς λόγω της καλλιέργειας σησαμιού-σύμφωνα με το Γάλλο αρχαιολόγο Μπρούνο Έλι. Η περιοχή λόγω των σιτοβολώνων της και της ευφορίας της γνώρισε πολλές επιθέσεις. Η δραματικότερη ίσως σελίδα της ιστορίας της είναι όταν το 369π.Χ. ο Αλέξανδρος των Φερών κατέσφαξε όλο τον ανδρικό πληθυσμό και τους πέταξε σε τάφρο.

Η νομισματοκοπεία της αρχαίας σκοτούσας ακολουθείτη θεματολογία των νομισμάτων του κοινού των θεσσαλών με χαρακτηριστικά δείγματα τα παρακάτω
το νόμισμα του κοινού των Θεσσαλών

THESSALY, Thessalian League. Circa 465-460 BC. AR Hemidrachm (14mm, 2.82 g, 6h). Forepart of horse running left; И on torso / Grain ear in incuse square. Franke, Geschichte 12 (same dies as illustration); SNG Copenhagen -; SNG Lockett 1609 (same dies). VF, lightly porous.

και την αντίστοιχη έκδοση του νομίσματος της αρχαία σκοτούσας στην οπία κυριαρχή η ίδια θεματολογία μόνο που αναγράφονται τα εθνικά αρχικά ΣΚΟ

THESSALY, Skotussa. Circa 465-460 BC. AR Drachm (5.88 g, 3h). Forepart of horse running left / Grain ear in incuse square. Franke, Geschichte 14; SNG Copenhagen 250. VF, minor porosity. Rare

Η σκοτούσα επίσης κόβει ένα νόμισμα στον προσθότυπο του οποίου έχουμε την ίδια θεματολογία το στάχυ και στον οπισθότυπο μια παραλαγή του θέματος του αλόγου. Αντί για μισό καλπάζων άλογο έχουμε μια οπλή αλόγου μόνο. Μοτίβο το οποίο δεν είναι σπάνιο στη νομισματοκοποία της θεσσαλίας της εποχής το βρίσκουμε σε νόμισματα της Λάρισσας την ίδια περίοδο
το νόμισμα της σκοτούσας

1)THESSALIEN SKOTOUSSA. Obol, ca. 480 - 400 v. Chr. 1.07 g. Stierhuf auf Schild. Rs: SK - O. Getreidekorn; das Ganze in Quadratum incusum. BMC - . SNG Cop. - . SNG München - . SNG Tübingen - . Leicht rauhe Oberfläche, vorzüglich.

και το αντίστοιχο νόμισμα της Λάρισσας

THESSALY, Larissa. Circa 460-420 BC. AR Obol (13mm, 0.88 g, 6h). Hoof of ox right in circular pellet border on raised disc (shield?); all within circular pellet border / Wreathed and draped bust of Asklepios right; serpent to right; all within incuse square. Cf. Herrmann Group IIIF-G, pl. III, 15; Moustaka -; BCD Thessaly 1120 (same dies). VF, lightly toned, light porosity. Very rare.

3)THESSALY, Skotussa. Circa 462/1-460 BC. AR Obol (10mm, 1.31 g, 8h). Youth wrestling bull right, bull’s head facing / Horse head right; SK-O around; all within incuse square. Liampi, Corpus 3 var. (unlisted dies). Good VF, toned, minor die shift on reverse. Heavy specimen. Extremely rare.
There is an Christodoulos forgery of this type, but this coin is from different dies. Another specimen, currently in a private collection, is struck from the same reverse die (and possibly the same obverse die) as the present coin, with a more usual weight, at 0.99 g.

4)THESSALY, Skotussa. Circa 400-367 BC. AR Hemidrachm (2.77 gm). Head of Herakles right, wearing lion's skin headdress / Forepart of horse right. BMC Thessaly pg. 49, 2; Traité pl. 245, 7. Lightly toned, good VF, porous. ($500)

5)THESSALY, Skotussa. 3rd century BC. Æ 14mm (2.23 g, 1h). Thessalian helmet / Ram standing right on club. Rogers 548; SNG Copenhagen -. Near VF, brown patina, a little rough.

6)THESSALY, Skotussa. 3rd century BC. AR Hemidrachm (15mm, 2.01 g, 12h). Head of Artemis facing slightly left, bow and quiver over shoulder / Poseidon seated left on rock, holding dolphin and trident. SNG Copenhagen 253. VF, some porosity, edge split.

7)THESSALY, Skotussa. 3rd century BC. Æ 18mm (5.41 g, 12h). Helmeted head of Athena or Ares right / Horse galloping right. Rogers 547; SNG Copenhagen 257. VF, dark green surfaces.

8)THESSALY, Skotussa. Circa 460-420 BC. AR Hemidrachm (2.85 g, 8h). Youth, petasos and cloak tied at neck, wrestling forepart of bull right / Forepart of horse galloping right, trailing rein; Σ-KO-TE around; all within incuse square. Moustaka -; SNG Copenhagen -; SNG München -; BMC -; cf. Traité I 1439 (earlier style); Pozzi -; Weber -; McClean -; Jameson -. EF. Good metal. Apparently unique.

Νόμισματα της πόλεως των Πελλιναίων

2010-06-08T08:27:00.001-07:00

1)Drachme, circa 400 - 344. Reiter mit Hut und eingelegter Lanze nach links. Perlkreis. Rs: ΠΕΛΙNNAI. Hoplit im Ausfallschritt nach links, Kopf nach rechts, in der Rechten Speer, mit der Linken Schild und zwei weitere Speere haltend, alles im Quadratum incusum. Perlkreis. BMC 2; SNG Cop. -. 5,85g. Äußerst selten. Schürfspur auf der Vs., sonst sehr schön

2)THESSALY, Pelinna. 4th century BC. Æ (17mm, 2.86 g, 6h). Horseman riding left, holding lance / Manto standing right, holding casket and key. Rogers 429; Moustaka 134; SNG Copenhagen 189. VF, green patina.

Χάλκινο νόμισμα της Λάρισσας

2010-06-08T08:22:00.001-07:00

THESSALY, Larissa. 2nd century BC. Æ (18mm, 8.18 g, 12h). Head of Larissa right, with hair tied in chignon; monogram behind; c/m: spike helmet / Horseman riding right, holding lance; star behind. Rogers 309 (plated specimen with c/m); SNG Copenhagen -. VF, dark brown patina.

Νόμισμα απο την πόλη των Γόννων

2010-06-08T08:13:00.000-07:00

THESSALY, Gonnoi. Circa 350-300 BC. Æ (18mm, 6.24 g, 3h). Laureate head of Zeus right / Ram standing right. Rogers 224; SNG Copenhagen 53 var. (arrangement of ethnic, monogram below ram). Fine, dark brown patina

Ενα νόμισμα της πόλης της Κραννώνας

2010-02-26T13:29:00.000-08:00

Ενα σχετικά σπάνιο νόμισμα της περιοχής της Κραννώνας

THESSALY, Krannon. 3rd century BC. Æ 20mm (7.05 g, 11h). Draped bust of youth right, wearing petasos / Horseman galloping right; monogram below. Rogers 202; SNG Copenhagen -. Good Fine, green patina. Rare.

Μια σπάνια κοπή της πόλεως της Τρίκκης

2010-02-15T13:58:00.000-08:00

Μία σπάνια κοπή χάλκινου νομίσματος της πόλεως της Τρίκκης με εμφανείς ομοιότητες με νομίσματα της Λοκρίδος (Ίσως το συγκεκριμένο νόμισμα να είναι και αδημοσίευτο)

Bronze 400-344 BC. 4,45 g. Head of nymph Trikka with grain wreath right / Warrior, nude but for helmet, striding right, holding short sword and shield. BMC 16., Neben der Serie von Bronzemünzen mit den Motiven Nymphenkopf / Asklepios gibt es eine zweite seltenere, zu der auch dieses Exemplar gehört. Sie hat interessanterweise nicht die Motive der Silberprägung Trikkas, sondern die von Locri Opuntii zum Vorbild., very fine, very rare

Τα νομίσματα του Περσέα 2

2010-02-13T14:59:00.001-08:00

Άλλο ενα νόμισμα του Μακεδόνα βασιλειά Περσέα (212 – 162 π.Χ.)με θεματολογία απο τη μυθική παράδοση. Στο παρακάτω νόμισμα ο Περσέας ταυτίζεται με τον ομώνυμο μυθικό ήρωα Περσέα που κρατούσε το κεφάλι της Μέδουσας. Βλέπουμε την ομοιότητα των λεπτομερειών του κράνους απο το Ρωμαικό αντιγράφο του αγάλματος με την πρόσθια όψης του νομίσματος.

Το κοινό των Θεσσαλών

2010-02-12T01:41:00.000-08:00

Μια διαφορετική κοπή του χάλκινου νομίσματος του κοινού των Θεσσαλών εμφανίστηκε σε οίκο πλειστηριασμού του εξωτερικού. Το νόμισμα απεικονίζει τον Απόλλωνα με μια εντελώς διαφορετική απο την συνηθισμένη απόδοση των χαρακτηριστικών του . Το πρώτο νόμισμα ειναι η συνηθισμένη κοπή και το δεύτερο το ασυνήθιστο νόμισμα

Thessaly, Thessalian Confederacy

196 - First Century B.C.

Bronze

Obv. Apollo, right

Rev.: Athena Itonia, right, QESSALWN

Condition: very fine

9,9 g. 21 mm.

Sng. Cop.: 313

Τελικά το συγκεκριμένο νόμισμα αναφέρετε σε άλλο πλειστηριασμό ως νόμισμα της περιοχής της Πέλλας
Macedon. Pella. AE Autonomous AE 19 mm. Circa 158-149 BC.
Obverse: Bust of Pan right
Reverse: PELLHS, Athena advancing right, hurling spear and protecting with shield, monograms in field
Weight: 6.5 gm
Diameter: 19 mm
Ref: Moushmov 6449, BMC 5

όπως επίσης και το νόμισμα που υπέδειξε ο φίλος αναγνώστης και τα σχόλια που το συνοδεύουν

PROVINCE DE MACEDOINE - PELLA(IIe - Ier siècles avant J.-C.) Unité de bronze (MB, ئ 21) N° v32_0032
Date : c. 187-31 AC.
Nom de l'atelier : Pella
Métal : argent
Diamètre : 20,5mm
Axe des coins : 11h.
Poids : 8,74g.
Degré de rareté : R2
Etat de conservation : TTB Prix de départ : 120 € Estimation : 180 €
Prix réalisé : 140 € Nombres d'offres : 2 Offre maximum : 250 €
Commentaires sur l'état de conservation : Exemplaire sur un flan ovale, légèrement irrégulier, bien centré des deux côtés. Frappe molle au revers. Jolie patine de médaillier avec des reflets mordorés. N° dans les ouvrages de référence : BMC.5 var. - Cop.- - ANS.578 - GC.1445

Titulature avers : Anépigraphe.
Description avers : Buste de Pan cornu, l’oreille pointue, la nebris (peau de bête) autour du cou ; le pedum (houlette) sur l’épaule.
Titulature revers : Légendes grecques verticalement.
Description revers : Athéna Alkidemos (combattante) marchant à droite, brandissant une javeline transversale de la main droite et tenant un bouclier de la main gauche avec l’égide pendante ; un monogramme de chaque côté.
Légende revers : ΠEΛ/ΛHΣ// KΔ

Commentaire à propos de cet exemplaire : Ce type avait été mal décrit dans MONNAIES 31 (ligue thessalienne). Basile Demetriadi nous a signalé notre erreur et nous l’avons corrigée. Notre exemplaire en bien meilleur état que celui de l’ANS (n° 578, pl. 21) permet de voir le second monogramme dans le champ à droite. Le poids de notre exemplaire est particulièrement lourd comparé à ceux de l’ANS (5,89 g à 8,14 g pour six pièces, soit un poids moyen de 7,00 g). Début de cassure de coin visible au revers entre la légende et le monogramme dans le champ à droite.
Commentaires : Pour D. Sear, le monnayage civique de Pella ne débuterait pas avant 158 avant J.-C. alors que pour les auteurs de l’ANS. ce monnayage commencerait en 187 avant J.-C. sous le règne de Philippe V pour se terminer en 31 avant J.-C. Le monnayage civique est abondant et varié et doit comporter plusieurs dénominations formant un système monétaire avec des unités et des divisionnaires. Nous pensons cependant que ce monnayage doit être antérieur à 146 avant J.-C. et la division de la Macédoine en plusieurs districts.
Historique : Pella devint capitale de la Macédoine sous Archelaus, succédant à Aigai. Après la capture de Persée à Pydna en 168 avant J.-C. par Paul-Emile, la Grèce fut séparée en quatre républiques. Pella était le siège de la troisième république. Après la révolte d'Andriscus, la Macédoine fut lourdement imposée et traitée comme une province conquise. Sous l'Empire, elle devînt une province sénatoriale.

τα νομίσματα της αρχαίας θεσσαλικής πόλης ΄Ατραξ ( δίγραμμα στην πρόσθια πλευρα )

2010-02-07T15:00:00.000-08:00

Σε διεθνή οίκο πληστηριασμό εμφανίστηκε ένα νόμισμα της Αρχαίας πόλης άτραξ με το διγραμμα Ν Ι στην πρόσθια πλευρά
Greek, THESSALY, ATRAX, Circa 400-344 BC. Æ (3,7 g. - 15 mm)
Vs: Bearded head of Atrax(?) left; NI before
Rs: ΑΤΡΑ−ΓΙΩΝ, bull butting right.
SNG Copenhagen 27; BMC Thessaly -; McClean 4558.
Very Fine

και το συνηθισμένο νόμισμα

Τα νομίσματα του Περσέα

2010-02-07T05:17:00.000-08:00

Ο Περσέας (212 – 162 π.Χ.) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών. Πατέρας του ήταν ο Φίλιππος Ε' και μητέρα του η Πολυκαρπία από το Άργος. Βασίλεψε κατά την περίοδο 179 – 168 π.Χ. και η ζωή του σημαδεύτηκε από τους αγώνες αντίστασης κατά της ρωμαϊκής εισβολής στον ελλαδικό χώρο. Μετά την ήττα του στη Μάχη της Πύδνας, δύει η μακεδονική κυριαρχία στην ηπειρωτική Ελλάδα και ανατέλλει η ρωμαϊκή περίοδος. Ο Περσέας στα νομίσματά του, όπως συνηθίζονταν στην αρχαιότητα, χρησιμοποιήσε θεματολογία απο τη μυθική παράδοση,φαινόμενο ιδιαίτερα συνηθισμένο κυρίως για προπαγανδιστικούς λόγους. Στο παρακάτω νόμισμα ο Περσέας ταυτίζεται με τον ομώνυμο μυθικό ήρωα που κρατούσε το κεφάλι της Μέδουσας.

The Macedonian Kingdom. PERSEUS. 179-168 BC .Bronze (20mm.4.91g,).EF.Rare.
Obverse:
Helmeted and winged head right, decorated with eagle's head. Harp to the right.
Reverse:
Eagle, with wings spread, standing facing on thunderbolt; monogram in left field.

Στη συνέχεια το Ρωμαικό αντίγραφο του αγάλματος του Περσέα βλέπουμε την καταπληκτική ομοιότητα του ξίφους του Περσέα του αγάλματος με το ξίφος που εικονίζεται στο νόμισμα
Και δυο λόγια για το μυθικό Περσέα.
Ο Περσεύς (αστερισμός) προσωποποιήθηκε στην αρχαιότητα ως ο ήρωας που έσωσε την Ανδρομέδα, στο σχετικό μύθο. Παριστάνεται ως νέος, φορώντας τα ταλάρια (τα φτερωτά σανδάλια), να κρατά στο αριστερό του χέρι το Γοργόνειον, την κεφαλή της Μέδουσας, και στο δεξί την άρπην, δώρο του Ερμή. Ο Άρατος περιγράφει τον Περσέα να «σηκώνει σκόνη στον ουρανό», ίσως από το γεγονός ότι τα πόδια του εμφανίζονται να ακουμπούν πάνω στον Γαλαξία, καθώς τρέχει να σώσει την Ανδρομέδα. Τον χαρακτηρίζει ακόμα με το επίθετο περιμήκητος, πολύ ψηλός, δικαιολογημένα αφού έχει μήκος 28 μοίρες. Ο Κτησίας στα Περσικά του (περ.400 π.Χ.) αναφέρει το βαβυλωνιακό αστρικό όνομα Parsondas, που μπορεί να σχετίζεται με την ετυμολογία του ονόματος του ήρωα.

Οι Ρωμαίοι ποιητές τον ονόμαζαν Pinnipes και Profugus (Ιπτάμενο) από τα σανδάλια που φορώντας τα μπορούσε να πετάει, Gorgonifer, Gorgonisue και Deferens cathenam. Επιθετικοί προσδιορισμοί είναι οι Ακρισιονιάδης, από τον πατέρα του Περσέως, και Ιναχίδης, από τον προγονο του πρώτο βασιλέα του Άργους.

Οι ονομασίες Bershawish, Fersaus, ακόμα και Siaush, προέρχονται καθαρά από την απόδοση του ελληνικού ονόματος από τους Άραβες, αφού αυτοί δεν έχουν το γράμμα «Π». Συνήθως, πάντως ονόμαζαν τον Περσέα περιγραφικώς, ως Hamil Ra's al Ghul, «ο Φέρων την Κεφαλή του Δαίμονος», φράση που έγινε το όνομα Almirazgual στους Μαυριτανούς της Ισπανίας. Τα ονόματα Celeub, Cheleub, Chelub που δίνουν η Αλμαγέστη του 1515, οι Αλφόνσειοι Πίνακες και η Ουρανομετρία του Bayer προέρχονται πιθανώς από το αραβικό Kullab, το όπλο του ήρωα, μολονότι ο Grotius κ.ά. τα αποδίδουν στο Kalb = σκύλος.

Ο Λαλάντ ταύτισε τη μορφή με τον Khem των Αιγυπτίων και με τον Μίθρα των Περσών. Οι Ινδοί υιοθέτησαν την ελληνική ονομασία ως Parasiea. Οι αστρολόγοι ονόμαζαν τον αστερισμό Κακοδαίμονα, με ειδική αναφορά στον Αλγκόλ.

Οι Schickard, Νοβίδιος κ.ά. έλεγαν ότι ο Περσεύς αντιπροσώπευε τον Δαυίδ με την κεφαλή του Γολιάθ, ενώ άλλοι τον παρομοίασαν με τον Απόστολο Παύλο με το ξίφος και το βιβλίο του.

Κιέριον ( μια ιδιαίτερη κοπή )

2010-01-16T09:40:00.000-08:00

Στις αρχές του 2010 σε εναν διεθνή πληστειριασμό εμφανίστηκε μια κοπή ενός νομίσματος της αρχαίας πόλης του Κιερίου, αρκετά σπάνιου αλλα σε κακή κατάσταση
THESSALY, Kierion. Circa 400-350 BC. AR Obol (9mm, 0.46 g, 12h). Bridled horse galloping right / Ajax advancing right, nude but for crested helmet, brandishing dagger and shield. SNG Copenhagen 33; BMC -; Traité pl. ccxc, 2. Fine, porous. Rare.

Εμφανείς ομοιότητες σε νομίσματα, Η περίπτωση της Φαλάνης και της Λέσβου

2009-11-22T01:00:00.000-08:00

Το νόμισμα της Φαλάνης

Και το νόμισμα απο την Λέσβο
11-Asie Mineure - Lesbos - Mytilène - Hecté d’électrum - (c. 377-326) - Av. : tête laurée d'Apollon à droite, les cheveux sur la nuque. - Rv. : tête coiffée d’Artémis à droite, derrière, un petit serpent. - 2.51g - SNG Von Aulock 1714 - Bodenstedt 100A - Pratiquement TTB

Πανομοιότυπο νόμισμα της Φαλάνης και των Περαιβαίων

2009-11-22T00:09:00.000-08:00

Ενα πανομοιότυπο νόμισμα εμφανίστηκε στην διεθνή αγορά το οποίο ενώ φέρει την επιγραφή ΄΄Περαιβαίων΄΄ εντούτης ειναι το χαρακτηριστικό νόμισμα της πόλης της Φαλάνης

Το νόμισμα της Φαλάνης
Thessaly, Phalanna. ca 400-344 BC. Ζ 19mm. Young male head right / FALANNAIWN, head of the nymph Phalanna right in earring & necklace, hair bound in a sakkos; monogram behind.

και το νόμισμα των Περαιβαίων
THESSALY, Perrhaiboi. Circa 400-344 BC. Æ 17mm (4.37 g, 12h). Laureate head of Apollo right / Head of nymph right, wearing sphendone. Rogers 437; SNG Copenhagen -. Near VF.

Τα νομίσματα των Περαιβαίων

2009-11-21T13:28:00.000-08:00

1)PERRHAEBI. Obol. 480-400. Pferd galoppiert l. Rs: Athena r. mit Speer und Schild in Quadratum incusum. SNG COP. 195. 0,87g. Kl. Randausbruch

2)THESSALY, The Perrhaebi. Circa 450-400 BC. AR Hemidrachm (2.99 gm). Nude Thessalian youth (Thessalos) trying to restrain bull / Forepart of horse right; P-E. SNG Copenhagen -; SNG Fitzwilliam 2429 (same dies); Weber 2887. Choice EF. Rare. ($2500)
The obverse refers to the popular Thessalian sport of taurokathapsia which finds its form in modern day bull wrestling in rodeos.

3)THESSALY, The Perrhaebi . Circa 400-344 BC. Æ 20mm (8.59 gm). Veiled head of Hera facing, head turned slightly left / PERRAI-BW[N], Zeus standing facing, holding thunderbolt in right hand, reversed spear in left. SNG Copenhagen 196; BMC Thessaly -; Laffaille -. EF/VF, glossy greenish brown patina. Very rare.

4)THESSALY, Perrhaiboi. Circa 197-146 BC. AR Drachm (3.88 g, 1h). Laureate head of Zeus right / Hera seated right, holding scepter. Cf. Moustaka 17 (Æ); SNG Copenhagen -; SNG München -; BMC -; McClean 4665. Good VF, toned. Extremely rare.

Ακολουθεί η χάλκινη κοπή του ίδιου νομίσματος
THESSALY, Perrhaiboi. Circa 197-146 BC. Æ 20mm (7.19 g, 1h). Wreathed head of Zeus right / Hera seated right, holding scepter. Rogers 440; SNG Copenhagen 197. VF, dark green-brown patina, a little rough

5)THESSALY, Perrhaiboi. Circa 462/1-460 BC. AR Obol (0.78 g, 6h). Head of bull facing / Head and neck of horse right within incuse square. Liampi, Corpus, group I, III.1 (V1/R1); SNG Copenhagen -; Tkalec (1991), lot 116 (same dies). VF, lightly toned, reverse a little rough. Extremely rare, only five examples recorded by Liampi.

6)THESSALY, Perrhaiboi. Circa 462/1-460 BC. AR Obol (0.89 g, 1h). Forepart of bull left, head reverted / Head and neck of horse right in incuse square. Liampi, Corpus, group I, III.3 (V3/R2); SNG Copenhagen -; SNG München -; cf. Traité IV 579 = BMC 9. Good VF, light porosity, die break on reverse. Very rare, only two examples noted by Liampi.

7)THESSALY, Perrhaiboi. Circa 470-400 BC. AR Hemiobol (0.38 g, 3h). Helmeted head of Athena right / Forepart of horse right in incuse square. SNG Copenhagen -; Traité IV 580. VF, minor porosity. Extremely rare.

Κοινό των Ηπειρωτών, μια δυσεύρετη κοπή

2009-11-18T13:51:00.000-08:00

Μια έκδοση του κοινού των Ηπειρωτών που σύμφωνα με τον οίκο πλειστηριασμού ειναι πολύ σπάνια και ότι μόνο 8 νομίσμτα έχουν βρεθεί:
΄΄An AE20 coin of Epeirote Republic, from 234-168 BC. Reverse shows thunderbolt in wreath, APEI above, PWTAN below. Obverse shows bust of Zeus. Badly worn but scarce. Weight approx 7.44g. According to Wildwinds, "Very rare, only 7 specimens listed by Franke". Presumably this example is the eighth. See pic for condition. ΄΄

Σπάνιες Θεσσαλικές κοπές νομισμάτων, ΄΄Ταυροκαθάρψια΄΄

2009-11-18T11:08:00.000-08:00

Εδω βλέπουμε μια σπάνια κοπή σε χαλκό ενος θεσσαλικού νομίσματος που απεικονίζει ΄΄Ταυροκαθάρψια΄΄

και οι συνηθισμένες κοπές

Οι κοπές που βλέπουμε παραπάνω ειναι νομίσματα απο τη Λάρισα αλλά και απο την Τρίκη. Ανάλογα νομίσματα έχει κόψει και η πόλη της Φαρκαδόνας. Επομένως δεν μπορούμε με ασφάλεια να προσδιορίσουμε την πόλη η οποία προέβει στην κοπή του χάλκινου νομίσματος

Τα νομίσματα της αρχαίας πόλης της Τρίκκης

2009-11-16T13:06:00.000-08:00

1)THESSALY TRIKKA GREECE SILVER 0.87GRM OBOL GENUINE

2)GRIECHEN, THESSALIEN,LARISSA(ΤΡΙΚΚΑ),Nominal: AR - Hemiobol,5. Jh. v. Chr.,Vs.: Trabendes Pferd n. l.,Rs.: LARISA, n. l. gebeugte Nymphe mit Gefäß.,Erhaltung: Gutes sehr schön,0,6g - 12mm - St. 2,Traité Taf. 297. 18.

3)THESSALY, Trikka. Circa 450-400 BC. AR Hemidrachm (15mm, 2.64 g, 10h). Youth, with petasos tied at neck, wrestling forepart of bull right / Forepart of horse right. SNG Copenhagen 264-265 var. (ethnic); BMC 8, pl. xi, 7 (same dies). VF, lightly toned, a bit porous.

4)THESSALY, Trikka. Circa 450-400 BC. AR Obol (11mm, 0.76 g, 12h). Free horse galloping left / Pallas running left, carrying spear and shield. SNG Copenhagen -; BMC 11. Good Fine.

5)THESSALY, Trikka. Circa 400-344 BC. Æ 19mm (9.36 g, 12h). Head of the nymph Trikka right / Askepios seated right, staff resting against shoulder, feeding serpent to right. Liampi, Trikka 7; Rogers 556; Moustaka 181; SNG Copenhagen 266. Near VF, green-brown patina.

Τα νομίσματα του Athalaric 516 - 2 Οκτ. 534 μ. Χ.

2009-11-14T12:36:00.000-08:00

Athalaric (516 - 2 Οκτ. 534), ο βασιλιάς της Οστρογότθων στην Ιταλία, εγγονός του Θεώδορου του Μέγα, έγινε βασιλιάς σε ηλικία 10 ετών μετά τον θάνατο του παππού του το 526. Βλέπουμε στα νομίσματα του μια προσπάθεια να αυτοπροβληθεί ωσ συνεχιστής της Ρωμαικής παράδοσης. άλλωστε ειναι γνωστώ ότι η μητέρα του προσπάθησε να τον μεγαλώσει με την Ρωμαική παιδεία
1)OSTROGOTHS. Athalaric. 526-534. Æ 20 Nummi – Follis Rome mint, Struck circa AD 526-534. [IN]VICT-A ROMA, helmeted and cuirassed bust of Roma right / She-wolf standing left, head right, suckling Romulus and Remus; .Fine, nice brown patina.

2)Monogramm A SURVEY OF DARK AGE AND EARLY MEDIEVAL COINAGES
THE OSTROGOTHS IN ITALY

VÖLKERWANDERUNG Athalarik Atahlarich Ostgoten Ostrogoth Goth.

Τα χάλκινα νομίσματα των Φαρσάλων

2009-11-06T03:09:00.000-08:00

1) THESSALY, Pharsalos. Late 5th-mid 4th century BC. Æ 15mm (2.11 g, 1h). Helmeted head of Athena left / Rider on horseback right. Lavva 199 (V103/R131); SNG Copenhagen 228. VF, glossy black patina, light scratches.

2) THESSALY, Pharsalos. Late 5th-mid 4th century BC. Æ 15mm (2.63 g, 12h). Helmeted head of Athena facing slightly right / Rider on horseback right. Lavva -; SNG Copenhagen -. VF, glossy black patina.

Ακόμη μια εκδοχή του ίδιου νομίσματος

3) THESSALY, Pharsalos. Late 5th-mid 4th century BC. Æ 12mm (2.22 g, 10h). Helmeted head of Athena right / Horse’s head right. Laava 228 (V127/R156); Rogers 509; SNG Copenhagen -. VF, brown patina.

Άλλη μια εκδοχή του συγκεκριμένου νομίσματος με τα αρχικά Φ....Σ ( Λειπουν τα ενδιάμεσα Α και Ρ που εντοπίζονται στις ασημένιες κοπές και συνοδεύουν το κεφάλι του αλόγου)

θεσσαλικά νομίσματα στο αρχαίο θέατρο των Φθιωτίδων Θηβών

2009-10-31T12:59:00.000-07:00

Στο βόρειο άκρο του Κρόκιου πεδίου, τη σημερινή πεδιάδα του Αλμυρού, και στο σημείο που η Θεσσαλική πεδιάδα ανοίγεται προς τη θάλασσα, σώζονται πάνω σε λόφο τα ερείπια της αρχαίας πόλης των Φθιωτίδων Θηβών, που είναι σήμερα ορατά στα δεξιά του οδικού άξονα Βόλου - Αθηνών, και σε απόσταση 4 χιλιόμετρα περίπου από το σύγχρονο Δήμο της Νέας Αγχιάλου. H πόλη που ερευνήθηκε στην αρχαιότητατα ονομάζονταν "Φθιώτιδες Θήβαι" γιατί το γεωγραφικό διαμέρισμα στο οποίο βρισκόταν, ονομάζονταν από τον 6ο αι. πX. και μετά Φθιώτιδα και έτσι μπορούσαν εύκολα να ξεχωρίζουν από τις Bοιωτικές. Mε το όνομα "Φθιώτιδες Θήβαι" μας είναι σήμερα γνωστές δύο αρχαίες πόλεις στη Mαγνησία. H μία είναι η αρχαία πόλη που ήλθε στο φως πάνω στο λόφο "Kάστρο" πλησίον της κοινότητας Άκετσι (Mικροθήβες) και η άλλη είναι η γνωστή παλαιοχριστιαιανική πόλη στη Nέα Aγχίαλο. Όμως το όνομα της πρώτης πόλης που αναπτύχθηκε στα γεωμετρικά χρόνια δεν μας είναι ακόμα γνωστό, αφού το όνομα Θήβαί δεν αναφέρεται στις αρχαίες πηγές νωρίτερα από τα μέσα του 4ου αι. π.X. Συγκεκριμένα, ο Διόδωρος ο Σικελός (Κ, 110) κάνει αναφορά στο συνοικισμό που διεξήχθη στην περιοχή, με την προσάρτηση στην αρχική πόλη των γειτονικών πόλεων και κωμών, ίσως της γειτονικής Πυράσσου και Φυλάκης σύμφωνα με άλλους αρχαίους συγγραφείς. Tο γεγονός αυτό πρέπει να συνέβη στα μέσα περίπου του 4ου αι.π.X. Είναι η εποχή όπου η πόλη γνωρίζει τη μεγαλύτερή της ακμή και τοτε χτίζονται τα ισχυρά της τείχη και τα περισσότερα από τα μνημειώδη δημόσια κτίρια που σώζονται σήμερα. Tόσο η στρατηγική της θέση,πάνω σε ένα λόφο που τις εξασφαλίζει αμυντικές δυνατότητες και εποπτεία της πεδιάδας που βρίσκεται ανάμεσα στα ριζά του λόφου και τον Παγασητικό κόλπο στο άνοιγμα της Θεσσαλικής πεδιάδας προς την θάλασσα, όσο και ακμαία οικονομία της,της επέτρεψαν να πάρει σταδιακά την πρώτη θέση μεταξύ των πόλεων της Φθιώτιδας και να κόψει το 302 π.X δικό της νόμισμα. O πλούτος της πόλης προερχόταν από την καλλιέργεια της εύφορης πεδιάδας του Aλμυρού, το «Κρόκιον πεδίον» με έκταση 260 τετρ. χλμ.) και από την εκμετάλλευση του λιμανιού της, την αρχαία Πύρασο: "ην δε πόλις ευλίμενος η Πύρασος", αναφέρει ο Στράβων (ΙΧ, 435, 14). Σήμερα είναι ακόμη ορατά τα κρηπιδώματα του αρχαίου λιμανιού, το οποίο αναπτύχθηκε στα μέσα
του 4ου αι. π.X, όταν οι Φεραίοι και οι Θεσσαλοί το χρησιμοποιήσαν ως το μοναδικό λιμάνι της Θεσσαλίας, αφού οι Παγασές είχαν γίνει λιμάνι πλέον των Mακεδόνων. Tο γεγονός αυτό ενοχλούσε τους Mακεδόνες, οι οποίοι το 217 π.X. με τον Φίλιππο τον E΄ κατέστρεψαν τις Φθιώτιδες Θήβες όπως μας πληροφορεί ο Πολύβιος (V, 100, 8), και πούλησαν τους κατοίκους της ως δούλους. Ήδη δε, από τις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ., ο Δημήτριος Πολιορκητής, συνοίκησε τις πολίχνες του μυχού του Παγασητικού κόλπου και ίδρυσε τη Δημητριάδα, η οποία σύντομα εξελίχθηκε σε διεθνές εμπορικό λιμάνι με εποίκους από όλη της Ελλάδα και από το χώρο της Μεσογείου. Όπως είναι φυσικό, αμέσως δημιουργήθηκε αναπόφευκτος ανταγωνισμός με το λιμάνι των Φθιωτίδων Θηβών και έτσι, από τον 2ο αιώνα π.X., οι Mακεδόνες ανάγκασαν τους εμπόρους της Θεσσαλίας να χρησιμοποιούν ως αποκλειστικό λιμάνι την Δημητριάδα, η οποία από τότε γνώρισε, σύμφωνα και με το Λίβιο (39, 25), μοναδική εμπορική και οικονομική άνθιση. Mετά από αυτά τα γεγονότα, η πόλη των Θηβών επέρχεται σε παρακμή και δεν αποκτά ξανά ποτέ την παλιά της δύναμη. Στον 1ο αι. μ.X., όταν ο Στράβων επισκέπτεται την περιοχή, το λιμάνι της Πυράσου είναι κατεστραμμένο και ο Στράβων (ΙΧ, 435, 14) αναφέρει ότι η Θήβα, είναι μία άσημη πόλη πάνω στο λόφο, ενώ το λιμάνι της, η Πύρασος, δεν λειτουργεί. Ωστόσο, στο 2ο αι. μ.X, όταν οι Θήβες αποκτούν την μορφή εκτεταμένης ρωμαϊκής πόλης, η πόλη –σύμφωνα με τα ανασκαφικά δεδομένα από την έρευνα μιας Ρωμαϊκής οικίας- ανακαινίζεται και κατοικείται σε μεγάλη έκταση, πολλές φορές και έξω από τα τείχη.Στις αρχές του 1992 στα πλαίσια των αναγκών του έργου του ΓΕΑ ξεκίνησε η πρώτη έρευνα για τον εντοπισμό του αρχαίου θεάτρου των Φθιώτηδων Θηβών, με βάση τις περιγραφές του 19ου αι. μ.Χ. Η ύπαρξη του θεάτρου ήταν γνωστή ήδη από το 1835, όταν o W. Leake επισκέφτηκε την περιοχή και είδε τα ερείπια. To 1884, 50 χρόνια μετά, τα ερείπια ήταν δυσδιάκριτα, γι' αυτό και δεν τα αναφέρει καθόλου ο Κ. Γεωργιάδης στο βιβλίο του «Θεσσαλία». Ωστόσο το 1899 ο Νίκος Γιαννόπουλος επισημαίνει κάποια ερείπια, ενώ το 1906 ο F. Stählin βασιζόμενος στον W. Leake, αναγνωρίζει τα ίχνη του θεάτρου και σημειώνει την θέση του. Εκτός όμως από τις τοπογραφικές περιγραφές του θεάτρου που μας διέσωσαν οι περιηγητές του 19ου αι., υπήρχαν και άλλου είδους ενδείξεις για την ύπαρξη αυτού του θεάτρου. Το 1970, κατά την έρευνα τάφου των Φθιωτίδων Θηβών είχαν βρεθεί μια επιτύμβια στήλη που έφερε το όνομα «ΒΑΚΧΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ», καθώς και ένα πήλινο τραγικό προσωπείο. Τότε, τα ευρήματα αυτά είχαν ερμηνευθεί από τους ανασκαφείς Δ. Θεοχάρη και Γ. Χουρμουζιάδη ως υπαινιγμός για την ύπαρξη καλλιτεχνικής ζωής στην πόλη των Θηβών και ότι αυτά είχαν ασφαλώς τοποθετηθεί σε τάφο κάποιου ηθοποιού. Δεδομένου ότι το θέατρο θα ήταν σίγουρα ένα σημαντικό κτίριο της αρχαίας πόλης των Φθιωτίδων Θηβών και θα ξεχώριζε από τα υπόλοιπα κτίρια, άρχισαν οι έρευνες, υπό την εποπτεία της Β. Αδρύμη, στο βόρειο πρανές, όπου υπήρχαν βάσιμες πληροφορίες για την ύπαρξη ενός θεάτρου. Η πρώτη τομή έγινε στο σημείο, όπου σύμφωνα με τις μετρήσεις μας, έπρεπε να βρίσκεται το κοίλο και η ορχήστρα του θεάτρου. Μετά από ανασκαφική έρευνα δύο μηνών εντοπίστηκε το πρώτο εδώλιο του θεάτρου, θαμμένο κάτω από τόνους χώματα και πέτρες που είχαν κατρακυλήσει από την κορυφή του λόφου με το πέρασμα των αιώνων. Η ανασκαφική έρευνα συνεχίστηκε και η αρχαιολογική σκαπάνη, έφερε στο φως το κεντρικό τμήμα του κοίλου του θεάτρου, από το πρώτο διάζωμα μέχρι την ορχήστρα, αποκάλυψε τους αναλημματικούς τοίχους από την βόρεια και την νότια πάροδο, καθώς και ένα τμήμα της ορχήστρας. Για το χτίσιμο του θεάτρου επιλέχτηκε το πρανές ενός λόφου στη βόρεια πλευρα της αρχαίας πόλης, κοντά στην αρχαία αγορά, σε θέση ιδανική για θέατρο, απ’όπου οι θεατές που κάθονταν στο κοίλο είχαν μπροστά τους ανοιχη την απέραντη θέα του Κρόκιου πεδίου μέχρι τον Παγασητικό Κόλπο και το λιμάνι των Φθ. Θηβών, την «άνθεμόεσσα» όπως την αποκαλεί ο Όμηρος «Πύρασο». Ο προσανατολισμός του θεάτρου με την εκλογή της θέσης ήταν δεδομένος. Η απόκλιση του άξονα της σκηνής από τον μαγνητικό βορρά ήταν σχεδόν 90 μοίρες προς τα ανατολικά. Κατά την ανασκαφική έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 1993, ήρθε στο φως το κτίριο της σκηνής όπως είχε διαμορφωθεί στα τελευταία χρόνια της χρήσης του θεάτρου. Αν και η έρευνα του θεάτρου δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί και ουσιαστικά μόνο μια κεντρική τομή έχει γίνει στον άξονα του θεάτρου, ενώ το κτίριο της σκηνής έχει ερευνηθεί μόνο στην τελική του φάση, ωστόσο γνωρίζουμε ήδη πολλά από τα σημαντικότερα στοιχεία του.
Νομίσματα: Στο θέατρο βρέθηκαν 60 νομίσματα, μεταξύ των οποίων ένα ασημένιο νόμισμα των Ροδίων που χρονολογείται στις αρχές του 4ου αι. π.Χ. και σύγχρονο χάλκινο νόμισμα της Θεσσαλικής Μελίβοιας των Μελιβοιέων, νόμισμα Αντιγόνου Γόνατα του 2ου αι. π.Χ., καθώς επίσης και αρκετά στρωματογραφημένα νομίσματα του κοινού των Θεσσαλών του 1ου αι. π.Χ., που πιστοποιούν ότι το θέατρο ανακαινίσθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους
Πηγη: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ
ΘΕΣΣΑΛΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩ

Θεσσαλικό νομίσμα στην Πρέβεζα

2009-10-31T09:55:00.000-07:00

Στην πεδιάδα του κάτω Καλαμά, κοντά στο χωριό Σαγιάδα και πάνω σε χαμηλό ύψωμα, εντοπίστηκαν τα λείψανα του οχυρωμένου οικισμού της Μαστιλίτσας. Ο λόφος έχει στρατηγική σημασία, επειδή από την κορυφή του μπορεί κανείς να δει την Κέρκυρα, τη χερσόνησο της Λυγιάς, καθώς και το φρούριο του Πύργου Ραγίου.

Ο οικισμός φαίνεται ότι δημιουργήθηκε στην αρχαϊκή εποχή (6ος π.Χ. αιώνας) από τους Κερκυραίους, για να εξασφαλίσει την εποπτεία τόσο των στενών της Κέρκυρας όσο και της ενδοχώρας. Λίγο χαμηλότερα αποκαλύφθηκε κτίριο, πιθανώς λατρευτικού χαρακτήρα. Η κατοίκηση του λόφου και η χρήση του λατρευτικού οικοδομήματος, φαίνεται ότι διήρκησε μέχρι και την ύστερη ελληνιστική εποχή, ενώ δεν υπάρχουν ενδείξεις για τη συνέχισή τους στους ρωμαϊκούς χρόνους.

Ωστόσο, στις παρυφές του λόφου και σε μικρή απόσταση από τον οικισμό αποκαλύφθηκε οικία ρωμαϊκών χρόνων, σχήματος ορθογωνίου, κατασκευασμένη από γωνιόλιθους λευκού τιτανόλιθoυ η οποία κατασκευάστηκε στο δεύτερο μισό του 2ου π.Χ. αιώνα και ήταν σε χρήση έως και τα μέσα του 3ου μ.Χ. αιώνα.

Η Έπαυλη της Μασκλινίτσας βρίσκεται σε απόσταση 685 μ. από τον τειχισμένο οικισμό. Η ρωμαϊκή οικία αποκαλύφτηκε σε ανασκαφή που αποπερατώθηκε το καλοκαίρι του 1994. Λείψανα του αρχαίου κτιρίου ήταν ορατό και είχαν εντοπιστεί το 1979.
Ο χώρος είχε δεχθεί καταστροφές μετά από επέμβαση ερπιστριοφόρου εκσκαφέα, με αποτέλεσμα να σώζεται μόνον ο πρώτος δόμος των τοίχων της οικίας, ενώ σε ορισμένα σημεία της βόρειας πτέρυγας της οικίας η θεμελίωση έχει καταστραφεί ολοσχερώς.
Επίσης, εξαιτίας της επέμβασης του μηχανικού εκσκαφέα, τα ανασκαφικό στρώματα ήταν κατά τόπους αναμοχλευμένα.

Η Έπαυλη διαστάσεων μήκους 23 μ. και πλάτους 16 μ., γνώρισε 2 φάσεις κατοίκησης. Αυτό το πόρισμα τεκμηριώνεται από τη χρονολόγηση κινητών ευρημάτων καθώς και την ύπαρξη 2 διαφορετικών συστημάτων τοιχοποιίας.
Η πρώτη φάση αρχίζει από τον 20 αι. π.Χ. Σ' αυτή τη φάση για την κατασκευή των τοίχων χρησιμοποιούνται μεγάλοι γωνιόλιθοι. Οι τοίχοι διαιρούν την οικία σε 7 δωμάτια. Η κεντρική είσοδος της οικίας μαρτυρείτε από το κατώφλι στα δυτικά του δωματίου VIΙ.
Το προς νότο σωζόμενο κατώφλι του ίδιου δωματίου οδηγεί σε επίμηκες χώρο, ΙΧ, που χαρακτηρίζεται ως υπαίθρια αυλή.
Κεντρικό δωμάτιο της οικίας είναι το δωμάτιο ΙΙΙ, στο μέσον του οποίου σώζεται, στη θέση της, μια εστία.
Εκατέρωθεν του δωμάτιου ΙΙΙ εκτείνονται 2 ισομήκη δωμάτια (από Δυτικό το IV,από ανατολικό ο διμερές χώρου Ι και II).
Το δωμάτιο IV καλύπτεται με πλακόστρωτο δάπεδο που σώζεται απoσπασματικά.
Το δάπεδο του δωματίου Ι κοσμείται με ψηφιδωτή σύνθεση τύπου ιχθυάκανθα. (Αυτός ο τύπος δαπέδου είναι γνωστός σε ρωμαϊκές βίλες, όπως στη villa Adriana και στη Settefinestre).
Στο μέσον του δαπέδου αποδίδεται με γκρίζες και όσπρες ψηφίδες φυσικές- ένα όστρο ή ένα ανθέμιο εγγεγραμμένο σε μετάλλιο.
Η όλη διακόσμηση του δαπέδου δίνει στο δωμάτιο ένα επίσημο χαρακτήρα και ταυτίζεται με δωμάτιο συμποσίων (triclinium - ανδρών).
Η είσοδος στα δωμάτια αυτό γίνεται από νότο (επικοινωνούν με τα δωμάτια VII και V). ΒΑ της οικίας εκτείνεται το δωμάτιο VI, του οποίου δε σώζεται η είσοδος. Πιθανολογούμε ότι τα δωμάτια V (προς νότο) και VI (προς βορρά) αποτελούν βοηθητικούς χώρους (π.χ. μαγειρείο).
Τα ευρήματα που ανήκουν στην πρώτη φάση περιορίζονται σε αγγεία οικιακής χρήσης, αβαφή και μελαμβαφή: χυτροειδή αγγεία, ανάγλυφoς σκύφος, λυχνόρια, σκυφίδια, οξυπύθμενοι αμφορείς, μυροδοχεία, που ανάγονται χρονολογικό, στους ελληνιστικούς και στους πρώιμους αυτοκρατορικούς χρόνους.
Ιδιαίτερης σημασίας είναι τα επείσακτα αγγεία τύπου terra sigillata (σκύφος και πινόκια) που χρονολογούνται από τέλη 10 αι π.Χ. ως το τρίτο τέταρτο του 100 αι μ.Χ. Ορισμένα φέρουν σφραγίδα τοπικών εργαστηρίων.
Αξιόπιστη μαρτυρία, για να καθορίσουμε το terminus post anem της βίλλας, αποτελεί το αργυρό νόμισμα του Κοινού των Θεσσαλών στα 196-146 Π.Χ.
(εμπρoσθότυπoς: Δίας με στεφάνι δρυός οπισθότυπος: Θεσσαλική παλλάς, Ιτωνία μαχόμενη).
Παράλληλα στην οικία ανεβρέθηκαν κερκυραϊκά νομίσματα 229-48 π.Χ. (εμπρoσθότυπoς: κεφάλι Ποσειδώνα οπισθότυπος: πλώρα πλοίου)

Η δεύτερη φάση έχει ως αφετηρία το α' μισό 200 αι μ.Χ. (χρονολόγηση που αποδεικνύει και τη συνεχή κατοίκηση της βίλλας) και φτάνει μέχρι το α' μισό του 300 αι. μ.Χ.
Σε αυτή τη φάση όλοι οι προαναφερθέντες χώροι επαναχρησιμοποιούνται αλλάζοντας αυτή τη φόρα, ορισμένοι, τη λειτουργικότητα τους.
Στο δωμάτιο Ι (με το ψηφιδωτό) τοποθετήθηκαν 3 μικροί, τεθωρακισμένοι πήλινοι λουτήρες (που εντοπίστηκαν στη θέση τους).
Σε αυτή τη φάση οι τοίχοι του δωματίου VII καλύπτονται με ασβεστοκονίαμα που φέρει ερυθρή βαφή.
Τα όρια της βίλλας επεκτάθηκαν με νέες προσθήκες Τ13, Τ15, Τ16, Τ17.
Οι νέες προσθήκες αποδίδονται με κόκκινο χρώμα. Η κατασκευή των τοίχων αυτών είναι πρόχειρη, αμελής (από αργούς λίθους και ασβεστοκονίαμα ως συνδετικό υλικό).
Τα κινητά ευρήματα της δεύτερης φάσης αντιπροσωπεύουν:
1) Χάλκινα ρωμαϊκά νομίσματα 200 - 300 αι. μ.Χ. Ενδεικτικά αναφέρονται: χάλκινο νόμισμα (117-138 μ.Χ.). Αργυρό δηνάριο του Αντωνίου Ευσεβούς (στα 144 μ.Χ.). Χάλκινο νόμισμα του Αλέξανδρου Σεβήρου (231 μ.Χ.) και χάλκινο νόμισμα του Μαξιμίνου (235 μ.Χ.).
2) Η κεραμική της δεύτερης φάσης είναι ελάχιστη και κυριαρχούν και πάλι αγγεία καθημερινής χρήσης Π.χ. τηγανόσχημο αγγείο και τριφυλλόστομη οινοχόη.
3) Άλλα ευρήματα της φάσης αυτής είναι μια χάντρα και κομβίο, χάλκινος κρίκος, μια πήλινη κεφαλή ειδωλίου και τέλος τμήμα ψηφιδωτού δαπέδου από τετράγωνες πήλινες ψηφίδες (που δε βρέθηκε στη θέση του).
Επί Καίσαρα και Αυγούστου, στις παράλιες ακτές της Θεσπρωτίας (όπως και σε σημαντικές θέσεις: Δυρράχιο και Βουθρωτό) πλούσιοι Ρωμαίοι, οι«Συνηπειρώται», εγκαθίστανται στις περιοχές αυτές και επιδίδονται σε γεωργικές και κτηνοτροφικές επιχειρήσεις. Ένας από αυτούς ήταν ο Πομπώνιος Αττικός. Από την αλληλογραφία του με τον Κικέρωνα μαθαίνουμε ότι κατείχε μια πολυτελέστατη βίλλα στο Αμάλθειο, στην περιοχή Χαονίας.
Ο Dhimiter Condi ταυτίζει μια villa rustica, που ανάσκαψε στη σημερινή Μαλαθρέα της Αλβανίας, ανατολικά του Βουθρωτού, με το Αμάλθειο.
Η βίλλα στη Μαλαθρέα παρουσιάζει ομοιότητες με την οικία στη Μασκλινίτσα όσον αφορά:
1) τη χρονολόγηση
2) την κάτοψη της βόρειας πτέρυγας της Μαλαθρέας με τα δωμάτια Ι,ΙΙΙ, ΙV της Μασκλινίτσας και
3) τα κινητά ευρήματα
Με τον παράλιο δρόμο της ρωμαϊκής εποχής, από Αυλώνα και Βουθρωτό ως την Νικόπολη, ίσως επικοινωνούσε και ο οικισμός της Μασκλινίτσας.

Μητρόπολης

2009-10-28T11:09:00.000-07:00

Η αρχαία Μητρόπολη, μία εξίσου σημαντική πόλη της Εστιαιώτιδας, βρισκόταν στους πρόποδες των Αγράφων, στη θέση της σημερινής ομώνυμης κωμόπολης με παλαιότερη ονομασία "Παλιόκαστρο", σε απόσταση 9 χλμ. δυτικά της Καρδίτσας.

Την ταύτισή της οφείλουμε στην επιγραφή "ΠΟΛΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ", σε γωνιόλιθο μιας παλιάς οικίας. Δημιουργήθηκε στις αρχές του 4ου αι. π.Χ. από το συνοικισμό τριών μικρών οικισμών της περιοχής. Τη μεγαλύτερη ανάπτυξη γνώρισε κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή. Η πόλη έκοψε νομίσματα στις αρχές του 4ου αι. π. Χ. Τον 3° αι. π.Χ. συνεχίζονται οι αργυρές και χάλκινες νομισματικές κοπές. Τα νομίσματα της πόλης στην πίσω όψη τους μαζί με τις παραστάσεις φέρουν και επιγραφές, όπως ΜΗΤΡΟ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ή ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΤΩΝ.

Κατά τη διάρκεια σωστικών ανασκαφικών εργασιών τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αποκαλυφθεί πολλά αρχαιολογικά στοιχεία. Τμήματα της αμυντικής οχύρωσης της των κλασικών χρόνων έχουν ανασκαφεί σε οικόπεδα και αγρούς της σύγχρονης κωμόπολης.

Σ' ένα πλάτωμα περίπου 2 χιλ. δυτικά του σύγχρονου οικισμού της Μητρόπολης βρίσκεται ο αρχαϊκός ναός του Απόλλωνα στη θέση "Λιανοκόκκαλα". Οι ανασκαφές έφεραν στο φως έναν εκατόμπεδο, περίπτερο, δωρικό ναό με εσωτερική κιονοστοιχία και διαστάσεις 31,00 Χ 13,75 μ. Ο ναός διέθετε πέντε (5) δωρικού ρυθμού κίονες στις στενές πλευρές και έντεκα (11) στις μακρές. Ήταν αφιερωμένος στο θεό Απόλλωνα, σύμφωνα με ενεπίγραφη αναθηματική στήλη που βρέθηκε μέσα στο σηκό. Χρονολογείται λίγο πριν τα μέσα του 6ου αι π. Χ., ενώ καταστράφηκε από πυρκαγιά τον 2° αι. π. Χ.

Επίσης, ένα σημαντικό μνημείο του νομού Καρδίτσας, ο μυκηναϊκός θολωτός τάφος του Γεωργικού, βρίσκεται στη χώρα της αρχαίας Μητρόπολης.

1)THESSALY, Metropolis. Circa 300-200 BC. Æ 20mm (7.12 gm). Laureate head of Apollo right / MHTROPOLITWN, forepart of a man-headed bull left, his head turned to face the viewer; monogram below. SNG Copenhagen 175. VF, magnificent jade green patina

2)THESSALY, Metropolis. Early 4th century BC. AR Obol (1.23 g, 11h). Head of Aphrodite facing slightly left; small bird to lower left, small Eros to lower right / Apollo Musagetes standing right, playing lyre. Moustaka 74; SNG Copenhagen -; SNG München 118. VF, some porosity. Very rare.

3)THESSALY, Metropolis. Circa 300-200 BC. AR Obol (10mm, 0.80 g). Head of river god facing slightly left / Dionysos seated left on rock, holding thyrsos. SNG Copenhagen -; Traité pl. 290, 11. Near VF, a little porous.

4)στο επόμενο νόμισμα εικονίζεται η τοπική εκδοχή της θεάς Αφροδίτης Καστνείας THESSALY, Metropolis. 3rd century BC. Æ 19mm (7.62 g, 11h). Laureate head of Apollo right / Aphrodite Kastneia standing left, holding dove, leaning on column; to left, Eros standing right, reaching up towards dove. Cf. Rogers 408; cf. Moustaka 79; SNG Copenhagen 174 var. (position of ethnic). Fine, brown patina. Very rare

5)Thessaly, Metropolis. c400-344 BC. AR Diobol (2.27 gm). Female head, facing slightly left; dove to left, Nike on right / Dionysus walking left holding kantharos and thyrsos..

Κιέριον

2009-10-28T02:46:00.000-07:00

Από τις αρχαιότερες πόλεις, η Άρνη, υπήρξε έδρα των Βοιωτών πριν από την εγκατάσταση των Θεσσαλών, δηλαδή πριν από το 1900 π.Χ. Η Άρνη ήταν η κόρη του Αίολου και μητέρα του γενάρχη Βοιωτού. Στα Ιστορικά Χρόνια η πόλη μετονομάστηκε Κιέριο.Η λέξη Ἄρνη (Arne) ήταν κυρίως ένα τοπωνύμιο που χρησιμοποιείται την αρχαϊκή περίοδο στον Ελλάδικό χώρο αλλα κυρίως στην Βοιωτία και στη Θεσσαλία. Επίσης, συναντάται και στην περιοχή της Θράκης.Σύμφωνα με το μύθο, η Άρνη ήταν κόρη νύμφη του Αίολου, ο οποίος λέγεται ότι βασίλεψε στην Αιολία. Η περιοχή στην οποία είχαν εξαπλωθεί οι Αολείς περιελάμβανε τη Θεσσαλία, Βοιωτία, τμήματα του Αιγαίου συμπεριλαμβανομένης της Λέσβου και της Βόρειας και Δυτικής Ανατολίας.
Η ετυμολογία και η πραγματική καταγωγή της λέξης Άρνη είναι ασαφής. Αλλά όπως και πολλές άλλες ελληνικές λέξεις θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή μια μετάδοση από τη Δυτική Ανατολία και το Ιόνιο ή τη Λυδία. Διαφορετικά, μια ετυμολογία από το ελληνικό ρήμα ἀρνέομαι, "να αρνηθούν", "να αρνηθεί" θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή. Η πρώτη συλλαβή προέρχεται πιθανότατα από την Πρωτο-Ινδο-ευρωπαϊκή ar-( "να αρνηθεί", "να αρνηθεί", "να αποκηρύξει"). Επίσης, εικασίες μπορούν να διατυπωθούν ως προς την προέλευση απο την Πρωτο-Ινδο-ευρωπαϊκή ρίζα *an η οποία θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως τον "αρσενικό ή θηλυκό πρόγονο". Αλλη μια πιθανή προέλευση θα μπορούσε να είναι η παράλληλη ρίζα * urh1-en-με ἄρνε και σημαίνει το "αρνάκι" το "πρόβατο". Αυτές οι προσεγγίσεις συνδέουν την λέξη άρνη με τις απαρχές του πολιτισμού και την κτηνοτροφία το 4000 π.Χ. στη Μικρά Ασία.
Σύμφωνα με τις επιγραφές ταυτίζεται με την αρχαία θέση ΄΄Ογλά΄΄, δυτικά από το χωριό Πύργος Κιερίου, πολύ κοντά στον Κουάριο ή Κουράλιο ποταμό (Σοφαδίτικο). Εκεί σώζονται ερείπια από τα ισχυρά τείχη και από άλλα κτίσματα. Η Άρνη τοποθετείται στη θέση «Μακριά Μαγούλα» σε μικρή απόσταση απο τη θέση ΄΄Όλγα ΄΄. Το Κιέριο ήταν μια από τις τρεις σημαντικές πόλεις του σημερινού νομού (οι άλλες δυο ήταν η Μητρόπολη και οι Γόμφοι) και χαρακτηρίζεται ως η πρώτη πρωτεύουσα της Θεσσαλιώτιδας, στο πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. Τότε κόπηκαν και τα πρώτα χάλκινα και αργυρά νομίσματα. Στα χάλκινα εικονίζετε ο Δίας και η Άρνη, κοριτσάκι να παίζει γονατιστή αστραγάλους. Στα ασημένια εικονίζεται ο Ασκληπιός, η λατρεία του οποίου έχει τις ρίζες στη Θεσσαλία. Στην πόλη λάτρευαν και τον Ποσειδώνα Κουέριο, επίθετο που συσχετίζει το θεό με το ποτάμι, το νερό και τις πηγές. Επιγραφές σώζουν πληροφορίες για επιφανείς Κιέριους που έγιναν ταγοί, στρατηγοί, γραμματείς του Κοινού των Θεσσαλών, ιερομνήμονες στους Δελφούς, πρόξενοι σε άλλες θεσσαλικές πόλεις, και νίκησαν σε αγώνες. Μια επιγραφή του 1ου αιώνα π.Χ. αναφέρεται σε δικαστική απόφαση του Κοινού των Θεσσαλών, όπου δικαιώθηκε το Κιέριο, σε εδαφική διαφορά με τη Μητρόπολη.

1 )THESSALY, Kierion. Circa 400-350 BC. AR Diobol (1.32 g, 6h). Laureate head of Zeus right / Arne kneeling right, head left, playing with astragaloi. Moustaka p. 99, 16a; SNG Copenhagen 32. VF, lightly toned, slight die shift on reverse. Very rare.

2 )THESSALY, Kierion. Circa 400-350 BC. Æ 13mm (1.93 g, 1h). Laureate bearded male head right; EΦA(?) below neck truncation / Arne kneeling right, head left, playing with astragaloi; retrograde ethnic. Rogers 173 var. (legends); Moustaka p. 120, 16a; SNG Copenhagen 32 var. (same). VF, brown patina. Unpublished with legend on the obverse

3)SNG Vol: VI 574 Fitzwilliam Musuem
State: Cierium
OBV Description: Laureate head of Zeus r. REV Description: Young Asclepius (?) laureate, seated on rock and holding staff; to l., tree entwined by snake.
REV Inscription: KIERIEVN
Period: Mid 4th cent. -370 -330
Die Axis in numbers: 9 Die Axis in degrees: 270 Metal: AR Denomination: Didrachm Weight: 11.33 Weight Standard: Aeginetan
Wear: Not worn Cast or Struck: Struck
Acquisition:
Acq. Date: 00/00/1890 Manner of Acquisition: Purchase Auction House: Hoffmann Lot Number: 51 pl.I
Acq. Date: 00/00/1890 Manner of Acquisition: Purchase Auction House: Hoffmann Lot Number: 243 pl.II
Acq. Date: 00/00/1890 Manner of Acquisition: Purchase Auction House: Hoffmann Lot Number: 128 pl.I
Acq. Date: 00/00/1890 Manner of Acquisition: Purchase Auction House: Hoffmann Lot Number: 170 pl.I
Acq. Date: 00/00/1890 Manner of Acquisition: Purchase Auction House: Hoffmann Lot Number: 74 pl.I
Reference:
Title: Numismatic Chronicle (1921) In Publication: 0 Pages: 3-7
Title: Historia Numorum, 2nd edition Abr: HN2 Type: Monograph Auth/Ed: Head, B.V. Edition: second Publication Place: London Publication Year: 1911 Pages: 293
ID: SNGuk_0601_05SNG Vol: VI 575 Fitzwilliam Musuem
State: Cierium
OBV Description: Laureate head of Apollo r. REV Description: Zeus standing l., holding eagle and hurling thunderbolt; to r., nymph, Arne, kneeling.
REV Inscription: KIERIE - V - N
Period: 3rd cent -300 -200
Die Axis in numbers: 11 Die Axis in degrees: 330 Metal: AE Weight: 8.05 Weight Standard: Aeginetan
Wear: Worn Cast or Struck: Struck
ID: SNGuk_0601_0575

4 )SNG Vol: VI 575 Fitzwilliam Musuem
State: Cierium
OBV Description: Laureate head of Apollo r. REV Description: Zeus standing l., holding eagle and hurling thunderbolt; to r., nymph, Arne, kneeling.
REV Inscription: KIERIE - V - N
Period: 3rd cent -300 -200
Die Axis in numbers: 11 Die Axis in degrees: 330 Metal: AE Weight: 8.05 Weight Standard: Aeginetan
Wear: Worn Cast or Struck: Struck
ID: SNGuk_0601_0575

5)SNG Vol: IV Fitzwilliam Musuem
State: Macedonia (Roman Province)
Mint: Cierium Denomination: Trihemiobol -168 -100
Obv: on helmet, star
Rev: Nymph Arne playing knucklebones
Die Axis in numbers: 12 Die Axis in degrees: 0 Diameter: 17 Weight: 2.26gm
Ref: Leake, Suppl. p. III. 2; Loscombe Sale 312
ID: SNGuk_0403_2365

θολωτός τάφος των Φαρσάλων

2009-10-26T10:51:00.000-07:00

Ο θολωτός τάφος των Φαρσάλων ανήκει στο εκτεταμένο δυτικό νεκροταφείο της αρχαίας πόλης, το οποίο εκτεινόταν εκατέρωθεν της οδού, που οδηγούσε προς τη νότια Ελλάδα, και περιείχε τάφους διαφόρων τύπων, που χρονολογούνται από τη μυκηναϊκή ως και την ελληνιστική εποχή. Ο τάφος κατασκευάσθηκε στους υστεροαρχαϊκούς χρόνους και συνέχισε να χρησιμοποιείται ως και την ελληνιστική εποχή. Ωστόσο, αμέσως βορειοδυτικά της θόλου του βρέθηκε σε βαθύτερο επίπεδο ένας θαλαμοειδής τάφος μυκηναϊκών χρόνων, τον οποίο «οι κατασκευάσαντες το άνωθεν θολωτόν μνημείον διετήρησαν εκ σεβασμού?, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο ανασκαφέας του μνημείου. Το βόρειο τμήμα της θόλου κτίσθηκε επάνω στο δρόμο του θαλαμοειδούς, και έτσι ο νότιος τοίχος του μυκηναϊκού δρόμου εγκλωβίσθηκε μέσα στην έκταση του θαλάμου του νεότερου τάφου και διατηρήθηκε κάτω από το δάπεδό του.

Και οι δύο τάφοι είναι κατασκευασμένοι από ντόπιο γκριζωπό ασβεστόλιθο, ενώ η οροφή τους είχε καταρρεύσει από παλιά. Ο θαλαμοειδής διατηρείται σε ύψος 1,50 μ., ενώ το μέγιστο ύψος της θόλου του αρχαϊκού φθάνει μόνο σε ορισμένα σημεία τα 2 μ. Το μνημείο καλυπτόταν με τύμβο, που οριζόταν από περίβολο, κτισμένο κατά το πολυγωνικό (με τάσεις λέσβιου) σύστημα τοιχοποιίας, από λίθους που πατούν σε πλάκες ευθυντηρίας. Το ίδιο σύστημα δόμησης συναντάται και σε σωζόμενο τμήμα της οχύρωσης της αρχαίας πόλης, του 1ου μισού του 5ου αι. π.Χ. Το σημαντικότερο κτέρισμα, που βρέθηκε στο εσωτερικό του θολωτού τάφου, είναι ο μελανόμορφος κρατήρας του ζωγράφου του Εξηκία, του οποίου η κύρια όψη κοσμείται με την παράσταση της μάχης μεταξύ Ελλήνων και Τρώων γύρω από το σώμα του νεκρού Πατρόκλου. Αντίθετα, ο μυκηναϊκός τάφος βρέθηκε συλημένος.

Το μνημείο ανασκάφηκε το διάστημα 1951-1954 από τον τότε Έφορο Αρχαιοτήτων Ν.Μ. Βερδελή. Κατά τα τελευταία έτη, παράλληλα με τις εργασίες συντήρησής του, πραγματοποιήθηκαν και εργασίες ανάδειξης του περιβάλλοντος χώρου του, που διαμορφώθηκε με κλίση προς τους γύρω δρόμους, ώστε να αποπνέει την αίσθηση του τύμβου, που κάλυπτε αρχικά τον τάφο.

Νόμισμα της αρχαίας θεσσαλικής πόλης Ηρακλείας Τραχινίας

2009-10-25T12:45:00.000-07:00

THESSALY, Herakleia Trachineia. 4th century BC. Æ 13mm (2.10 g, 6h). Head of lion left / Club; PH on right, A on left; all within wreath. Rogers 250-1 var. (ethnic); Moustaka -; SNG Copenhagen 69 var. (same). Good VF, black patina.

H Ηράκλεια Τραχινία ήταν αποικία των Λακεδαιμονίων που δημιουργήθηκε όταν αυτοί αποδέχθηκαν τη σχετική έκκληση βοήθειας των Τραχινίων και Δωριέων. Η νέα αποικία χτίστηκε σε απόσταση 40 σταδίων (4.700μ.) από τις Θερμοπύλες και είχε ως στρατηγικό σκοπό να τους επιτρέψει να τη χρησιμοποιήσουν ως ναυτική βάση για επιδρομές στην Εύβοια και ως στρατιωτική βάση για τον έλεγχο του περάσματος των Θερμοπυλών και την επέκταση τους προς τη Χαλκιδική.1 Η πόλη είχε πολυτάραχο ιστορικό βίο. Το γεγονός όμως που σηματοδότησε την ιστορική της πορεία συντελέσθηκε το έτος 371 π. Χ., όταν ο Ιάσων ο Φεραίος κατέλαβε την πόλη και μοίρασε τη χώρα της στους Μαλιείς και τους Οιταίους.
Η πόλη άρχισε να εκδίδει νομίσματα πιθανώς στο τελευταίο τέταρτο του 5ου αιώνος. Έκοψε κυρίως οβολούς και ημιωβόλια στον αιγινητικό σταθμητικό κανόνα, καθώς και χάλκινα νομίσματα.2 Οι κύριοι τύποι τους λεοντοκεφαλή και ρόπαλο και αργότερα τόξο σε γωρυτό , σχετίζονται με τον Ηρακλή και παραπέμπουν αφ΄ενός στο όνομα της πόλεως , αφ΄ετέρου στην σημαντική λατρεία του Ηρακλέους στην περιοχή. Στις οπίσθιες όψεις των οβολών εμφανίζονται και ένα και δυο φύλλα κισσού, τα οποία πιθανώς σχετίζονται με μια ιδιαίτερη λατρεία του Διονύσου. Είναι πιθανόν, με δεδομένη την έντονη λατρευτική παρουσία του Διονύσου στην ευρύτερη περιοχή, να υπήρχε κάποια λατρεία στην Οίτη , συνδυαστική των δύο θεοτήτων.3

1. Θουκ. 3, 92.
2. βλ. BMC , Thessaly to Aetolia, Heraclea Trachinia, αριθμ. 1-10.
3. βλ. Η νομισματοκοποία των Οιταίων, Χ. Βαλασιαδης, στο οβολός 7, Το νόμισμα στο Θεσσαλικό Χώρο, Πρακτικά Συνεδρίου της Γ Επιστημονικής Συνάντησης, Αθήνα 2004, Εκδοση Φίλων του Νομισματικού Μουσείο.

Σπάνιες Θεσσαλικές κοπές νομισμάτων

2009-07-12T11:54:00.000-07:00

Μία σπάνια χάλκινη κοπή που έχει βρεθεί ειναι αυτή του κοινού των θεσσαλών μετά το 96π.Χ.. Το συνηθισμένο μοτίβο ειναι στην μια πλευρά η Αθηνά και στην άλλη το καλπάζον άλογο. Το συγκεκριμένο, όμως, νόμισμα φέρει στη μια πλευρά το κεφάλι της Αθηνάς όπως οι συνηθισμένες κοπές αλλά στην άλλη έχει την Αθηνά την Πρόμαχω κραδαίνοντας το δόρι της. Το συγκεκριμένο μοτίβο ήταν πολύ συνηθισμένο, δηλαδή της Αθηνάς της Προμάχου, στα νομίσματα του κοινού των Θεσσαλών το 196-146 π.χ. Παρακάτω βλέπουμε το ασυνήθιστο αυτό νόμισμα.
Η ασυνήθιστη κοπή

η συνηθισμένη κοπή AAH* Thessalian League AE17. After 96 BC. Thessalian League AE17. After 96 BC. Obv: Helmeted head of Athena right / Rev: horse trotting right. /5.11 g.

Σπάνιες Θεσσαλικές κοπές νομισμάτων

2009-07-12T11:40:00.000-07:00

Ένα σπάνιο νόμισμα του θεσσαλικού χώρου ειναι το παραπάνω, στη μια πλευρά φέρει κεφάλι νύμφης όπως πλήθος άλλων νομισμάτων αλλά στην άλλη πλευρά φέρει το κεφάλι του Ασκληπιού και δίπλα ακριβώς το ιερό ερπετο το φίδι.

Description: Thessaly; Larissa; 400-344 BC; AE 14mm, 3,41gr; Near VF; Dark green patina; Rare!!!
Head of the nymph Larissa left / Laureate head of Asklepios right; serpent before.

Ρωμαικά νομίσματα, η περίπτωση του Ιούλιου Καίσαρα

2009-07-06T10:32:00.000-07:00

Ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας [Καίσαρ] (Gaius Julius Caesar) (13 Ιουλίου 101 π.Χ. - 15 Μαρτίου 44 π.Χ.) ήταν σημαντικός Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός. Πρωταγωνίστησε στον μετασχηματισμό της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Γόνος της Ιουλίας γενιάς, μιας από τις παλαιότερες και αριστοκρατικότερες της Ρώμης[1], έσπασε όλους τους συγγενικούς του δεσμούς και η άμετρη φιλοδοξία του οδήγησε στην ένταξή του στη δημοκρατική μερίδα. Για ένα διάστημα, έχοντας ανάγκη από χρήματα, αναγκαζόταν να καταφεύγει για δανεισμό στον Κράσσο που τον βοηθούσε, γιατί έβλεπε την οργανωτική ικανότητα, τη στρατηγική ιδιοφυΐα και την απαράμιλλη δραστηριότητα που χαρακτήριζε τον ανήσυχο νέο. Στα πρώτα του εκείνα χρόνια, ο Ιούλιος Καίσαρας είχε εξοριστεί από τον Σύλλα. Όταν ξαναγύρισε στη Ρώμη, προσπάθησε κολακεύοντας τις αδυναμίες του λαού, να αποκτήσει μεγάλη επιρροή κοντά του. Και είχε, πράγματι, μοναδικά προσόντα για να γίνει δημοφιλής.

Σε ηλικία 32 ετών πήγε στην Ισπανία σαν επιμελητής του Πραίτορα Αντωνίου Βέτου. Περνώντας από τα Γάδειρα, όταν είδε στο Ασκληπιείο της πόλης τον ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου αναφώνησε: "Στην ηλικία μου ο Αλέξανδρος ήταν κοσμοκράτορας, ενώ εγώ τίποτα που ν' αξίζει δεν έκανα ακόμη!", φράση που παρέμεινε ιστορική και δείχνει δραστήριο και φιλόδοξο άνθρωπο.

Όταν ξαναπήγε στη Ρώμη άρχισε να καταλαμβάνει ένα-ένα τα διάφορα δημόσια αξιώματα. Οι περισσότεροι τον λάτρευαν. Είχε όμως και αντιπάλους, που δεν έχαναν ευκαιρία να τον πολεμούν και να τον δυσφημίζουν. Ως και την υπόληψή του πρόσβαλαν με το εξής επεισόδιο: Όταν γιόρταζαν στο σπίτι του Καίσαρα τα "Μυστήρια της Αγαθής Θεάς", στα οποία απαγορευόταν να παρευρίσκεται άνδρας, ένας αριστοκράτης νεαρός, ο Πόπλιος Κλαύδιος Πούχλερ, ντυμένος γυναικεία μπήκε κρυφά στο σπίτι του Καίσαρα, απ' όπου τον έδιωξαν μόλις τον ανακάλυψαν. Το επεισόδιο αυτό εκμεταλλεύτηκαν οι αντίπαλοι για να δημιουργήσουν σκάνδαλο εις βάρος της Πομπηίας, της δεύτερης γυναίκας του Καίσαρα, την οποία και χώρισε ο Καίσαρας, πιστεύοντας ότι "η γυναίκα του Καίσαρα δεν φτάνει μόνο να είναι τίμια, αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια".

Αργότερα, όταν, ως Πραίτορας, ο Καίσαρας ανέλαβε τη διοίκηση της Ισπανίας, περνώντας από ένα φτωχό χωριό των Άλπεων, είπε στους συντρόφους του ότι προτιμούσε να είναι πρώτος σε ένα χωριό παρά δεύτερος στη Ρώμη, φράση που επίσης έδειχνε το φιλόδοξο χαρακτήρα του. Το 60 π.Χ. γύρισε από την Ισπανία στη Ρώμη δοξασμένος και πλούσιος, για να πάρει μέρος στην εκλογή των Δύο Υπάτων, όπου και εξελέγη με την υποστήριξη του Πομπήιου και του Κράσσου, με τους οποίους δημιούργησε την Πρώτη Τριανδρία.
Η υπέρμετρη φιλοδοξία του και η πίστη ότι η οικογέννεια του κατάγονταν απευθείας απο τον μυθικό ιδρυτή της Ρώμης Αινεία οδήγησε στη δημιουργία νομισμάτων που εικονίζουν αυτό το μυθικό γεγονός.

Μετά την άλωση και τη λεηλασία της Τροίας, ο Αινείας με μερικούς Τρώες (που έγιναν γνωστοί ως «Αινειάδες») εξακολούθησαν να αμύνονται σε κάποια συνοικία της πόλης, ώσπου οι Έλληνες τους διεμήνυσαν ότι τους δέχονται «υποσπόνδους», δηλαδή ύστερα από συμφωνία να αποχωρήσουν ανενόχλητοι, με την άδεια να πάρουν ο καθένας τους ό,τι μπορούσε να σηκώσει στα χέρια του από την περιουσία του. Και ενώ όλοι οι άλλοι γέμισαν και πήραν σακιά με χρυσάφι, ασήμι, κοσμήματα, χρήματα, κλπ., ο Αινείας σήκωσε στους ώμους του τον γέροντα και ανήμπορο πατέρα του, τον Αγχίση, και τον μετέφερε έξω από την πόλη. Τότε οι Έλληνες, θαυμάζοντας την πράξη του αυτή, του επέτρεψαν να πάρει ελεύθερα και ό,τι άλλο ήθελε από το σπίτι τους. Αλλά εκείνος και πάλι δεν προτίμησε τίποτα άλλο από τα ιερά ξόανα των θεών και τα οικογενειακά κειμήλια, που τα θεωρούσε ανώτερα από κάθε άλλο θησαυρό. Πολλές φορές κινδύνευσε για χάρη των γονέων του και για την ευσέβειά του προς τους θεούς. Μετά από αυτό, οι Έλληνες του είπαν ότι ήταν διατεθειμένοι να του εκχωρήσουν όποιο μέρος της Τροίας ήθελε για να ζήσει εκεί με απόλυτη ασφάλεια.

Στο σημείο αυτό συνεχίζει η μεταγενέστερη και ρωμαϊκή παράδοση, που αναφέρει ότι ο Αινείας αρνήθηκε την προσφορά και, φεύγοντας από την Τροία, περνώντας από την Καρχηδόνα και τη Σικελία, εγκαταστάθηκε στην Ιταλία. Εκεί θεωρήθηκε ότι τα εγγόνια του έχτισαν τη Ρώμη, και συγκεκριμένα τα παιδιά της κόρης του και του Ρωμύλου
Σύμφωνα με τον Όμηρο ο Αινείας με την πτώση της Τροίας αναχώρησε.
Το νόμισμα του Ιούλιου που εικονίζει το μυθικό γεγονός

Julius Caesar, 47 - 46 BC. Silver Denarius ( 3.73 gm.; 17 mm.).

This type relates to the mythical desccent of Julia gens from Iulus, the son of Aeneas.

Obv.: Diademited head of Venus right.

Rev.: CAESAR, Aeneas walking left, carrying his father Anchises and palladium.

RSC 12; BMC, East, 31; Syd 1013; Craw 458/1.

Aρχαία νομίσματα της Θεσσαλίας, μια διαφορετική κοπή του νομίσματος του κοινού των Θεσσαλών

2009-06-28T12:57:00.000-07:00

Ενα διαφορετικό νόμισμα εμφανίστηκε στους διεθνείς οίκους των πληστειριασμών και αφορά τα νομίσματα του κοινού των θεσσαλών. Συγκεκριμένα αφορά το νόμισμα Thessalian League της χρονολογίας του 196-146 π.Χ. Οι μέχρι τώρα χάλκινες κοπές που υπάρχουν απεικονίζουν τον Απόλλωνα στη μια πλευρά και στην άλλη την Αθηνά Ιτονία. Η διαφορετική κοπή που εμφανίστηκε απεικονίζει τον Δία στη μια πλευρά, θέμα το οποίο ειναι συχνό στις ασημένιες κοπές, αλλά χάλκινη κοπή με τον Δία ειναι πάρα πολύ σπάνια.
Παραθέτω τα δυο νομίσματα:
Το πρώτο με τον Δία

Thessaly, Thessalian League AE17 4.35g 196-146 BC.
O: Hd Zeus laur r.
R: Athena Itonia adv r with spear and shield, THESSA-LWN either side, monogram lwr r.
SG - , SNG Cop 323. RARE TYPE!

Και η συνηθισμένη κοπή με τον Απόλλωνα

BRONZE COIN OF THE THESSALIAN LEAGUE FROM 196 - 146 BC.
THOUGHT TO BE MINTED IN LARISSA
THE SIZE IS 20.3 MM AND 6.81 GRAMS.
Sear 2237, SNG Copenhagen 315
OBVERSE – Laureate head of Apollo right
REVERSE – QESSALWN, Athena advancing right brandishing spear and shield, monogram in right field

αρχαία νομίσματα κέλτικα αντίγραφα ελληνικών νομισμάτων

2009-06-28T02:02:00.000-07:00

Η καταγωγή των Κελτών προέρχεται από τον Ινδοευρωπαϊκό φυλετικό κορμό. Αρχικά εγκαταστάθηκαν την 2η π.Χ. χιλιετία στην περιοχή του Άνω Δούναβη και στην Ανατολική Γαλλία. Μεταξύ του 7ου και 6ου π. Χ. αιώνα διέσχισαν το Ρήνο και έφτασαν στην κεντρική και Βόρεια Γαλλία καθώς και στο Βέλγιο. Από την περιοχή αυτή εξαπλώθηκαν στην Ισπανία , τη Βορειοδυτική Ιταλία και τα Βρετανικά νησιά. Τον 5ο αιώνα π.Χ. δημιουργήθηκε ο πολιτισμός του Λα Τεν, ο πρώτος αμιγής κελτικός πολιτισμός, που εκτεινόταν μεταξύ του Ρήνου, της Καμπανίας και του Μάρνη και κυριάρχησε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Οι αρχαιολογικές μαρτυρίερς υποδεικνύουν ότι το πολιτισμικό πρόσωπο της Ευρώπης κατά την ιστορική περίοδο κυριαρχήθηκε από αυτή την πολιτισμική ομάδα, τους Κέλτες. Κατά την περίοδο της κλασικής Ελλάδας (που αντιστοιχεί χρονολογικά στον πολιτισμό Λα Τεν της κεντρικής Ευρώπης) έως τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες, το μεγαλύτερο τμήμα της ευρωπαϊκής ηπείρου ζούσε υπό την σκιά αυτού του πολιτισμού, που παρά τις διαφοροποιημένες μορφές του, χαρακτηριζόταν πάντα από ενοποιημένη πολιτισμική δράση. Ο κελτικός πολιτισμός συνολικά θεωρούμενος χρειάζεται προσεκτική εξέταση σε κάθε διακριτή του έκφανσή του, προκειμένου να αναδειχθεί ο πλούτος της καλλιτεχνικής του έκφρασης. Η ανάλυση της κελτικής εικονογραφίας μπορεί να εισάγει σε μερικές από τις οπτικές έννοιες που δέσμευσαν τους Κέλτες καλλιτέχνες. Ορισμένα ενοποιημένα θέματα χαρακτήριζαν τις περισσότερες, αν όχι όλες, τις κελτικές τέχνες.
Στην κελτική τέχνη η οφαλμαπάτη και η μεταμόρφωση είναι κοινός τόπος: το μάτι εξαπατάται στη θέα διάφορων ζώων ή προσώπων. Εάν το αντικείμενο περιστραφεί, τα σχέδια μεταμορφώνονται, αποκαλύπτοντας άλλα θέματα. Η γεωμετρία και οι αριθμοί είναι το σταθερό θεμέλιο της κελτικής τέχνης, ενώ ο κύκλος και ο αριθμός 3 είναι ιδιαίτερα σημαντικοί. Κάτω από όλη αυτή την τέχνη υποκρύπτεται είναι μια βαθιά εκτίμηση της δυνατότητας διαμόρφωσης της κελτικής αισθητικής για τις φυσικές μορφές -φύλλα, ζώα και πρόσωπα. Το 700π. Χ. στην κέλτικη τέχνη αναδύεται μια πρώιμη τεχνοτροπία με διακοσμήσεις σχεδιασμένες με διαβήτη και οι συνθέσεις βασίζονται σε αξονική συμμετρία. Ανάμεσα στα τέχνεργα αυτής της πρώιμης περιόδου ξεχωρίζουν τα χρυσά γαλατικά περιδέραια, εξαρτήματα αρμάτων, φάλαρα (εμβλήματα τιμής), πόρπες, θηκάρια, οινοχόες και γλυπτικά έργα.
Η κελτική εικονογραφία ερευνά τα ζώα και τους θεούς που ενοικούν στην τέχνη και τη λογοτεχνία του συνόλου των κελτικών πολιτισμών. Η τριπλότητα, το τριπλό μοτίβο, βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα κελτικά συμφραζόμενα και είναι μια από τις «καθολικότερες» εικονογραφικές συμβάσεις. Η μητέρα θεά και τα πνεύματα cucullati εμφανίζονται συχνά ως τριάδα. Πολλοί από τους θεούς και τους ήρωες της κελτικής μυθολογίας είχαν τη δυνατότητα της μεταμόρφωσης. Αλλάζαν τη μορφή τους από ανθρώπινη σε ζωική, μια ικανότητα που επέκτεινε τη δύναμη του θεού ή του ήρωα. Τα πουλιά ήταν ιδιαίτερα ισχυρά, δεδομένου ότι κινούνταν μεταξύ ουρανού και γης. Τα φίδια, επίσης, καθώς κινούνταν μεταξύ της γης και των περιοχών του κάτω κόσμου. Η μεταμόρφωση, η ένωση και η ενίσχυση είναι κεντρικά θέματα στο ρεπερτόριο της κελτικής εικονογραφίας.
Μέσα από το σύνολο των τεχνέργων που η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως σημαντική θέσει έχει και η τέχνη της νομισματοκοπίας. Η Κελτική κοπή νομισμάτων αποτελούσε από μόνη της μια τέχνη που σημαντική θέση στην εικονογραφία είχαν οι θεότητες και τα ζωά. Τα κέλτικα νομίσματα χαρακτηρίζονταν από τη γεωμετρική απόδοση των μορφών καθώς και από πλήθος γεωμετρικών συμβόλων. Εδώ όμως θα δούμε μια άλλη μορφή της κέλτικης νομισματοκοπίας αυτή τη δημιουργίας αντιγράφων κέλτικων νομισμάτων από κοπές του Ελληνικού χώρου.
Danubian Celt Imitation of Philip II AR Tatradrachm 25mm 13.84g ca 3rd century BC.
O: Hd Zeus laur. r. within dotted circular border.
R: Youth crowning Horse with palm r., PHILIP PO U (partially retrograde)around, L below

Επίσης, ένα άλλο αντίγραφω που σχετίζεται με τηγν περιοχή της Θεσσαλίας ειναι το παρακάτω
BRONZE COIN OF LARISSA THESSALY (ANCIENT CELTIC IMITATION) FROM 400 - 344 BC.

SIZE IS 19 MM AND 7.07 GRAMS.

SNG Cop 142v

REVERSE – Horse grazing right
OBVERSE – Nymph Larissa

Τα νομίσματα της Ηπείρου

2009-06-10T09:56:00.000-07:00

<
Επίδαμνος
Αρχαία πόλη, που ιδρύθηκε το 627 π.Χ. ως αποικία των Κερκυραίων στις ιλλυρικές ακτές και η οποία σήμερα ανήκει στην Αλβανία και ονομάζεται Δυρράχιο. Αν και αποικίστηκε κυρίως από Κερκυραίους πολίτες, αρχηγός της αποικίας ήταν ένας Κορίνθιος, ο Φαλίας ο Ερατοκλείδους. Αυτό είχε γίνει προς τιμή της αρχικής μητρόπολης, αφού η Κόρινθος ήταν μητρόπολη της Κέρκυρας. Η πόλη της Επιδάμνου έγινε γνωστή για τις εμπορικές δραστηριότητές της, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι οι διαμάχες της αποτέλεσαν μια από τις σημαντικότερες αφορμές για το ξέσπασμα του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Η Επίδαμνος άκμαζε εμπορικά και πολιτισμικά, αλλά είχε έντονες πολιτικές διαμάχες στο εσωτερικό της και σημαντικές τριβές με τους ντόπιους, τους "βαρβάρους Ταυλαντίους" που ανήκαν στο ιλλυρικό έθνος και ζούσαν στην ενδοχώρα ή πάντως κοντά στην ελληνική αποικία. Το 435 π.Χ. οι δημοκρατικοί επαναστάτησαν και έδιωξαν τους ολιγαρχικούς, οι οποίοι συμμάχησαν με τους Ταυλαντίους και άρχισαν τις επιδρομές εναντίον της Επιδάμνου. Οι Επιδάμνιοι ζήτησαν βοήθεια από την Κέρκυρα, αλλά εκείνη αρνήθηκε τόσο επειδή είχε ανατραπεί ένα φιλικό καθεστώς (η Κέρκυρα είχε αριστοκρατικό πολίτευμα), όσο και για λόγους οικονομικού ανταγωνισμού προς το εμπορικό λιμάνι της Επιδάμνου.
Οι δημοκρατικοί της Επιδάμνου απευθύνθηκαν τότε στο μαντείο των Δελφών και εκείνο τους συνέστησε να παραδώσουν την πόλη στους Κορινθίους, ώστε να αναλάβουν εκείνη την προστασία της. Οταν οι Κορίνθιοι ανταποκρίθηκαν με ζέση, οι Κερκυραίοι έστειλαν πλοία και στρατιώτες, συμμαχούντες με τους αριστοκράτες Επιδάμνιους και τους Ταυλαντίους.
Οι Κορίνθιοι τότε συγκέντρωσαν περισσότερο στρατό και πλοία, αποφασισμένοι να κηρύξουν την Επίδαμνο αποικία τους και να τιθασεύσουν την Κέρκυρα. Ζήτησαν και πήραν βοήθεια από την Κεφαλληνία, τα Μέγαρα, την Επίδαυρο, την Ερμιόνη, την Τροιζήνα, την Λευκάδα και την Αμβρακία. Τότε οι Κερκυραίοι ζήτησαν τη βοήθεια της Αθήνας, αλλά οι Κορίνθιοι το έμαθαν και απείλησαν την Αθήνα ότι τυχόν παρέμβασή της υπέρ της αποικίας τους και εναντίον αυτών, θα συνιστούσε παραβίαση της ειρήνης που είχε υπογραφεί με τη Σπάρτη και γενικά με την Πελοποννησιακή Συμμαχία το 445 π. Χ. Αν και στην πρώτη ναυμαχία Κορινθίων και Κερκυρέων για την Επίδαμνο η Άθηνα δεν είχε ακόμα αναμιχθεί και αυτή είχε λήξει υπέρ των Κερκυρέων (οι Κορίνθιοι βρέθηκαν τότε απροετοίμαστοι) τώρα ήταν φανερό ότι με την ετοιμότητα της μητρόπολης και των συμμάχων της η ναυμαχία θα έληγε μάλλον με ήττα των Κερκυρέων. Αυτό θα ενίσχυε πολύ την Κόρινθο που ήταν εμπορική αντίπαλος της Αθήνας ειδικά στο εμπόριο προς το Ιόνιο και τη Μεγάλη Ελλάδα (Κάτω Ιταλία και Σικελία). Η Αθήνα έκρινε σκόπιμο να παρέμβη όσο πιο διακριτικά μπορούσε υπέρ της Κέρκυρας, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό να μην ενοχλήσει και οι Κορίνθιοι στη συνέχεια ζήτησαν να συγκληθεί συμβούλιο για την κήρυξη πολέμου. Μέχρις ότου γίνει αυτό, πάντως, οι Κερκυραίοι μπήκαν στην Επίδαμνο και απεκατέστησαν τους αριστοκράτες.
Το 314 π.Χ. η Επίδαμνος κατελήφθη από τον Κάσσανδρο της Μακεδονίας, αλλά οι Κερκυραίοι θεώρησαν πιο σύμφορο η πόλη να διοικείται από Ιλλυριούς. Εξεδίωξαν τον Κάσσανδρο και παρέδωσαν την Επίδαμνο στον Ιλλυριό βασιλιά Γλαυκία. Κάποια στιγμή ως βασίλισσα της περιοχής αναφέρεται η Τεύτα, ιλλυρική εθνότητας επίσης.
Η πόλη καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και το 229 π.Χ. οι Ιλλυριοί επανήλθαν για να τη διεκδικήσουν. Κατέλαβαν προσωρινά την Κέρκυρα και την Επίδαμνο, αλλά οι Ρωμαίοι αστραπιαία ανακατέλαβαν και τις δύο. Από τότε η πόλη έμεινε σε ρωμαϊκά χέρια και αναφέρεται στο εξής ως Δυρράχιο επειδή η λατινική επιρροή μετέβαλε σε δυσοίωνο το αρχαιοελληνικό όνομά της -στα λατινικά το δεύτερο συνθετικό παρέπεμπε στο επίθετο damno που σήμαινε καταραμένο και καταδικασμένο σε θάνατο.
Θα ασχοληθούμε με ένα λιγότερο γνωστό κεφάλαιο της αρχαίας ελληνικής νομισματολογίας τα νομίσματα της Απολλωνίας καιτου Δυρραχίου.Αυτές οι πόλεις παρήγαγαν παρόμοια νομίσματα που δικαιολογεί έναν κοινό χειρισμό. Τα πρώτα νομίσματα απο ασήμι΄΄΄στατήρες΄΄αντιγράφανε τα νομίσματα της Κέρκυρας τόσο στο σχεδιασμό όσο και στο βάρος. Τα πιο γνωστά εκονίζουν μια αγελάδα και ένα μικρό μοσχάρακι και παρήχθησαν στο τέλος του τρίτου αιώνα μέχρι το πρώτο μισό του πρώτου π.Χ. αιώνα.

Τα περισσότερα από τα ασημένια νομίσματα της Απολλωνίας και του Δυρράχιου ακολουθούν το παραπάνω πρότυπο δηλαδή έχουν μια αγελάδα και ενα μοσχαράκι να θηλάζει που αποτελούν στοιχεία γονιμότητας και είναι Ευβοϊκής προέλευσης.
Γενικά υπάρχουν περίπου 600 διαφορετικές κοπές σε αυτή τη σειρά. Παρά την ομοιότητα υπάρχουν κάποιες διαφορές όπως το εθνικό όνομα ΑΠΠΟΛ και ΔΥΡ.Οι πιο σημαντικές παραλλαγές είναι ορατές στις λεπτομέρεις που υπάρχουν στις παρακάτω εικόνες

τα νομίσματα της αρχαίας θεσσαλικής πόλης ΄Ατραξ

2009-06-02T06:19:00.000-07:00

1)THESSALY, Atrax. Circa 400-344 BC. Æ 17mm (3.33 g, 1h). Horseman riding right / Bull running right. Rogers 166; SNG Copenhagen -; SNG München -; BMC -; SNG Christomanos -; SNG Evelpidis -. VF, dark brown patina, edge split. Very rare

2)THESSALY, Atrax. Circa 400-344 BC. Æ 16mm (3.48 g, 2h). Bearded head of Atrax left / Bull butting right. Rogers 162; Moustaka 21; SNG Copenhagen 27 var. (position of ethnic). VF, dark brown patina, a little porosity

3)THESSALY, Atrax. Circa 400-344 BC. Æ 20mm (7.86 g, 9h). Laureate head of nymph right / Horse standing right. Rogers 168 (same die as illustration); Moustaka 130 note; SNG Copenhagen -. Near VF, green-brown patina, a little rough. Very rare

4)THESSALY, Atrax. Circa 400-344 BC. Æ 18mm (4.05 g, 10h). Bearded male head right / Bull and horseman left. Unpublished. VF, dark brown, almost black, patina, light double strike on obverse. Very rare, only a handful known in private collections.

5)THESSALY, Atrax. Circa 4th Century BC. Æ 16mm (4.75 gm). Horseman right / ATRA-GION, bull running right. SNG Copenhagen -; BMC Thessaly -; Lindgren II -. VF, dark green patina. Apparently unpublished; very rare city.
From the David Freedman Collection

6)THESSALY, Atrax. Circa 300-196 BC. Æ 20mm (8.47 g). Laureate head of Apollo right / Horseman advancing right; star to right. Rogers 169 var. (spacing of ethnic, without star); SNG Copenhagen 31 var. (same). VF, dark brown patina, light roughness.

7)THESSALY, Atrax. Circa 400-344 BC. Æ 14mm (2.47 g, 6h). Laureate head of Apollo right / Horse grazing right. Rogers 167; SNG Copenhagen -. VF, green-black patin.

8)THESSALY, Atrax. Circa 400-344 BC. Æ (16mm, 3.76 g, 10h). Head of nymph right / Lion standing right; ATPA-ΓIΩN around. Unpublished in the standard references. Good VF, dark brown patina. Extremely rare.

This coin was apparently part of a joint issue with Gonnoi: cf. Rogers 226 and Moustaka 87

τα νομίσματα των Φαρσάλων

2009-05-28T10:53:00.000-07:00

Μια ιδιαίτερη περίπτωση ενός νομίσματος των Φαρσάλων με την υπογραφή του δημιουργού του

Τα νομίσματα της Λάρισσας 1

2009-05-13T14:02:00.000-07:00

Ένα απο τα χαρακτηριστικά νομίσματα της Λάρισσας εικονίζει στη μια πλευρά το θρησκευτικό αγώνισμα των ταυροκαθαψίων προς τιμή του Ποσειδώνα και στην άλλη όψη του άλογο.THESSALY. Larissa. AR Drachm (5.88 gms), ca. 440-400 B.C. SNG Cop-110.
Youth wrestling bull left./Horse running right. Reverse slightly off center, nicely toned, nearly EXTREMELY FINE

Όμως στη δεύτερη εικόνα μπορούμε να δούμε το ίδιο νόμισμα με την υπογραφή του καλλιτέχνη που το δημιούργησε στο κέντρο του αλόγου υπάρχει το μονόγραμμα Κ

Τα νομίσματα της Λάρισσας 2

2009-05-02T14:07:00.000-07:00

Η Λάρισα ήταν η πρωτεύουσα της Πελασγιώτιδας, μιας από τις τέσσερις θεσσαλικές τετραρχίες. Από το τέλος του 7ου αι. π.Χ. επικράτησε απόλυτα σε μεγάλη έκταση της εύφορης θεσσαλικής πεδιάδας και διαδραμάτισε πρωταρχικό ρόλο στην πολυτάραχη ιστορία της Θεσσαλίας. Τον 6ο και τον 5ο αι. π.Χ. η Λάρισα γνώρισε μεγάλη ακμή.
Επικεφαλής ήταν ο ταγός - έτσι ονόμαζαν τον άρχοντα – ο οποίος διοικούσε το ομόσπονδο κράτος των θεσσαλικών πόλεων, το Κοινό των Θεσσαλών. Πρώτοι ταγοί, όπως αναφέρεται στη μυθολογική παράδοση, ήταν οι Λαρισαίοι Ευρύλοχος, Εχεκρατίδας και Αλεύας ο Πυρρός (ξανθός), γιος του Θεσσαλού και εγγονός του Ηρακλή. Η οικογένεια των Αλευάδων διοίκησε τουλάχιστον ως το τέλος του 4ου αι. π.Χ. και η Πελασγιώτιδα γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθηση. Παρά όλα αυτά η Λάρισα άργησε να κόψει νομίσματα.

Στις αρχές του 5ου αι. π.Χ. έκοψε μια σειρά από δραχμές με μικρότερες υποδιαιρέσεις, που απεικονίζουν τον Ιάσονα με το χαμένο σανδάλι και το περίφημο ιππικό, και ακολουθούν τον περσικό σταθμητικό κανόνα. Μετά το 479 π.Χ., όταν οι Πέρσες εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα, τα νομισματοκοπεία του Κοινού των Θεσσαλών, Λάρισας, Κραννώνος, Περραιβών, Φαρκαδώνας, Φερών και Σκοτούσας έκοψαν νομίσματα υιοθετώντας τον αιγινητικό κανόνα, αρκετά διαδεδομένο στον ελλαδικό χώρο και κυρίως στην κοντινή Βοιωτία. Οι πρώτες κοπές της Λάρισας είναι εντυπωσιακές, με τα ταυροκαθάψια στη μια όψη και στην άλλη άλογο. Το άλογο απεικονίζεται σταθερά στα νομίσματα του 4ου αι. π.Χ. με το πανέμορφο κεφάλι της νύμφης Λάρισας.

Ο Αδριανός και το Θεσσαλικό νόμισμα

2009-04-17T08:20:00.000-07:00

Ο Πούπλιος Αίλιος Τραϊανός Αδριανός (24 Ιανουαρίου 76 - 10 Ιουλίου 138 μ.Χ.), στα λατινικά Publius Aelius Traianus Hadrianus, υπήρξε Αυτοκράτορας της Ρώμης κατά τα έτη 117 – 138, καθώς επίσης στωικός και επικούρειος φιλόσοφος. Αποτελεί τον τρίτο από τους λεγόμενους "Πέντε Καλούς Αυτοκράτορες".
Ποίημα από τον Αδριανό
Σύμφωνα με την Historia Augusta ο αυτοκράτορας Αδριανός λίγο πριν αναπαυθεί συνέθεσε το ακόλουθο ποίημα: [36]
Animula, vagula, blandula
Hospes comesque corporis
Quae nunc abibis in loca
Pallidula, rigida, nudula,
Nec, ut soles, dabis iocos...
P. Aelius Hadrianus Imp.
Μικρή ψυχή, περιπλανώμενη και γητεύτρα
Φιλοξενούμενη και σύντροφε του σώματος
Που σύντομα θα αναχωρήσεις για τόπους
Σκοτεινούς, παγωμένους και ομιχλώδεις
Ένα τέλος σε όλα σου τα αστεία... ( Πηγή http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82#.CE.95.CE.BB.CE.BB.CE.AC.CE.B4.CE.B1)

Στη περιοχή της Θεσσαλίας ο Αδριανός έκοψε νομίσματα που στη μια πλευρά εικονίζουν τον μυθικό ήρωα Αχχιλέα και στην άλλη πλευρά άλογο με την επιγραφή του Στρατηγού ΝΙΚΟΜΑΧΟΥ

THESSALY, Koinon of Thessaly. Pseudo-autonomous issue. Time of Hadrian, AD 117-138. Æ Assarion (2.82 g, 6h). Nikomachos, strategus. Helmeted head of Achilles right / Horse standing right; TOA monogram below, NIKOMA XOV around. Burrer 152 (A41/R126); SNG München 256 (same dies). VF, green patina, a few earthen deposits on reverse.
Bλ.Friedrich Burrer, Munzpragung und Geshichite des Thessalishen Bundes in der Romishen Kaiserzeit bis ayf Hadrian ( 31v. Chr.- 138 n. Chr.), σελ 35 καθώς και στο παράρτημα στο τέλος του βιβλίου, Εκδόσεις Saarbrycker Druckerei und Verlag χ.χ.)
Ένα άλλο νόμισμα που έκοψε ο Αυτοκράτορας για την περιοχή της Θεσσαλίας ειναι το παρακάτω. Στη μία πλευρά εικονίζεται ο Αυτοκράτορας και στην άλλη πλευρά η Αθηνά η Πρόμαχος

THESSALY, Koinon of Thessaly. Hadrian. AD 117-138. Æ 21mm (4.78 g, 6h). Laureate, draped, and cuirassed bust right / Athena Itonia advancing right. Burrer 17 (A3/R16); SNG Copenhagen 340 var. (bust). VF, dark green and brown patina.

O Νέρων και το Θεσσαλικό νόμισμα ( Μαγνησία )

2009-04-17T07:22:00.001-07:00

Ένα νόμισμα της Μαγνησίας που εικονίζει τον Αυτοκράτορα Νέρον. Σύμφωνα με το διεθνή οίκο πληστηριασμών είναι το δεύτερο που έχει βρεθεί.
THESSALY, Magnesia. Nero. AD 54-68. Æ 17mm (17mm, 4.45 g, 12h). Laureate head right / Centaur standing right, holding palm. Rogers, Copper 363; RPC 1423. Fine, green patina with sandy overtones. Extremely rare and only the second specimen recorded in private hands (the first listed in the BCD Collection).
Στη μια πλευρά εινονίζεται ο Αυτοκράτορας και στην άλλη πλευρά το εθνικό σύμβολο των Μαγνητών ο Κένταυρος

Αρχαία νομίσματα της Θεσσαλίας, η Μελιβοία

2009-04-12T05:10:00.000-07:00

<
Η περιοχή της Μελιβοίας στην αρχαιότητα διέθετε το δικό της νόμισμα. Στη μία πλευρά απεικονίζονταν το κεφάλι μιας νύμφης που αποτελούσε συνηθισμένο μοτίβο για την περιοχή της Θεσσαλίας. Στην άλλη πλευρά υπήρχε ένα τσαμπί με σταφύλια πιθανότατα ευρύτατα διεδομένο για την περιοχή προιόν.
THESSALY, Meliboeia. Circa 367 BC. Æ 12mm (1.70 g, 3h). Head of nymph right / Grape bunch on vine. Helly, Quelques 14; Rogers 392. VF, brown sufaces, a little rough. Rare

Άλλες παραλλαγές του ίδιου νομίσματος THESSALY, Meliboeia. Circa 367 BC. Æ 11mm (1.73 g, 9h). Head of nymph right / Grape bunch on vine. Helly, Quelques 14; Warren, Two, pl. I, 10; Rogers 393; Moustaka -; SNG Copenhagen -. VF, dark green patina.

Επίσης, το ίδιο νόμισμα με τα κληματόφυλλα να αποδίδονται πιο περίτεχνα και τον σχολίασμό του οίκου δημοπρασιών για την απόδοση του εθνικού ονόματος ΜΕΛΙ ή ΜΕΛΙΒΟΕ.

THESSALY, Meliboeia. Circa 352-344 BC. Æ 17mm (8.32 g, 3h). Wreathed head of nymph right / Grape bunch on vine; [MEΛI]-BOEΩN around. Helly, Quelques 15 = Rogers 391 var. (abbreviated ethnic); Warren, Two, pl. I, 8 var. (same); Moustaka -; SNG Copenhagen -. Near VF, dark green patina. Extremely rare.

Both Rogers and Warren cite the ethnic as MEΛI or MEΛIBOE, however, none of the coins listed by them are legible on the right side of the reverse, so all of these specimens (struck from different dies) may have the complete ethnic as on the present coin.

ο GALLIENUS και το Θεσσαλικό νόμισμα

2009-04-11T04:51:00.000-07:00

Ο Publius Licinius Egnatius Gallienus (218-268μ. Χ.) υπήρξε συν-Αυτοκράτορας της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας, με τον πατέρα του Valerianus, από το 253 εως το 260 μ. Χ. και στη συνέχεια συνέχισε ως ο μοναδικός αυτοκράτορας από το 260 έως 268 μ. Χ..Πήρε τον έλεγχο της αυτοκρατορίας τη στιγμή που αυτή βρισκόταν σε μεγάλη κρίση. Δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης του Μιλάνου, από τον σφετεριστή του θρόνου Aureolus το 268 μ. Χ. Όταν ανέλαβε το έλεγχο της Αυτοκρατορίας έκοψε πλήθος νομισμάτων στα τοπικά νομισματοκοπεία με πολλές απεικονίσεις που διαφέρουν (για περισσσότερες κοπές του Gallienus βλέπε http://www258.pair.com/denarius/index.htmία). Στην περιοχή της Θεσσαλίας έκοψε νομίσματα που στη μια πλευρά έχουν την προσωπογραφία του και την επιγραφή AVT GALLIENUS. Στην άλλη πλευρά έχουνε την επιγραφή KOINON - ΘECCALWN και εικονίζουν την Αθηνά -Ιτονία.

H Κορνήλια Σαλονίνα και το Θεσσαλικό νόμισμα

2009-04-08T14:22:00.000-07:00

Η Cornelia Salonina (απεβίωσε το 268 μ.Χ. στο Μιλάνο), ήταν σύζυγος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Gallienus και μητέρα των Valerianus, Saloninus και Egnatius Marinianus. Το όνομά της αναφέρεται σε νομίσματα με τη Λατινική επιγραφή Cornelia Salonina. Ωστόσο, στην ελληνική νομισματοκοπή υπάρχουν επίσης τα ονόματα Iulia Cornelia Salonina, Publia Licinia Cornelia Salonina, και Salonina Chrysogona. Τίποτα δεν είναι γνωστό σχετικά με την οικογένειά της. Ήταν παντρεμένη με τον Gallienus περίπου δέκα χρόνια πριν από την άνοδό του στο θρόνο της Ρώμης. Όταν ο σύζυγός της έγινε, από κοινού με τον πατέρα του, αυτοκράτορας, το 253 μ. Χ., η Cornelia Salonina ονομάστηκε Augusta. Η Cornelia, πιθανότατα μαζί με τον Gallienus, δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης του Μιλάνου, από τον σφετεριστή του θρόνου Aureolus το 268 μ. Χ. Στη νομισματοκοποία ολόκληρης της Αυτοκρατορίας υπάρχουν πλήθος απο νομίσματα με το όνομα και την απεικόνισή της. Στη Θεσσαλία υπάρχουν νομίσματα με την επιγραφή KORN CALWNINA AUG στη μία πλευρά και Κοινόν των Θεσσαλών στην άλλη.

O Νέρων και το Θεσσαλικό νόμισμα

2009-04-08T13:56:00.001-07:00

Ο Νέρων Κλαύδιος Καίσαρ Αύγουστος Γερμανικός (λατ. NERO CLAVDIVS CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS), γνωστότερος ως Νέρων (15 Δεκεμβρίου 37 - 9 Ιουνίου 68), ήταν Αυτοκράτορας της Ρώμης κατά το διάστημα 54 - 68 μ.Χ. Ήταν ο πέμπτος και τελευταίος Αυτοκράτορας της Ιουλιο-Κλαυδιανής Δυναστείας. Στις 25 Φεβρουαρίου 50 ο Νέρων έγινε κληρονόμος του θείου του και θετού του πατέρα Κλαύδιου και ανέβηκε στον θρόνο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στις 13 Οκτωβρίου του 54 μετά τον θάνατό του.

Ο Νέρων είχε γεννηθεί με το όνομα Λούκιος Δομίτιος Αχενόβαρβος ως ο μόνος γιος του Γνάιου Δομίτιου Αχενοβάρβου και της Ιουλίας Αγριππίνας, δισέγγονης του Οκταβιανού Αυγούστου, κόρης του στρατηγού Γερμανικού και αδερφής του Αυτοκράτορα Καλιγούλα. Ο πατέρας του, αξιωματούχος στην Αυλή του Καλιγούλα ο οποίος καταγόταν από τον Αύγουστο αλλά και από τον Μάρκο Αντώνιο, πέθανε όταν ο Λούκιος ήταν μόλις τριών ετών. Ο νεαρός δεν προοριζόταν για το ανώτατο αξίωμα καθώς ο Καλιγούλας αναμενόταν να έχει δικό του αρσενικό απόγονο. Όμως ο πρόωρος φόνος του οδήγησε στη διαδοχή του στον θρόνο από τον ηλικιωμένο θείο του Κλαύδιο· ο γάμος του τελευταίου με την Ιουλία Αγριππίνα έκανε αυτομάτως τον Λούκιο υιοθετημένο γιο του Αυτοκράτορα (με το όνομα Νέρων Κλαύδιος Καίσαρ Δρούσος) και πιθανό διάδοχο. Το 51 ο δεκατετράχρονος Νέρων κηρύχθηκε ενήλικος και έγινε ανθύπατος. Δύο χρόνια μετά παντρεύτηκε, κατ' εντολή του Κλαύδιου, την κόρη του τελευταίου Κλαυδία Οκταβία.

Το 54 ο Κλαύδιος πέθανε, σύμφωνα με τις φήμες δηλητηριασμένος από την Αγριππίνα, και ο Νέρων έγινε ο νεαρότερος Αυτοκράτορας της Ρώμης μέχρι τότε. Κατά την πρώτη πενταετία της θητείας του επηρεαζόταν ιδιαίτερα στις αποφάσεις του από τη μητέρα του, από τον επικεφαλής των Πραιτοριανών Σέξτο Αφράνιο Βούρο και από τους δασκάλους του, όπως ο Σενέκας ο Νεότερος, οι οποίοι ανταγωνίζονταν συνεχώς τη φιλόδοξη Αγριππίνα. Παράλληλα, απογοητευμένος από τον γάμο του, παραμέρισε την Οκταβία και σύναψε φανερή ερωτική σχέση με μία απελεύθερη από τη Μικρά Ασία, την Κλαυδία Ακτία. Η μητέρα του προσπάθησε να επέμβει προς όφελος της Οκταβίας αλλά ο Αυτοκράτορας αρνήθηκε να ακολουθήσει τις συμβουλές της. Σύμφωνα με τον ιστορικό Τάκιτο η Αγριππίνα τότε άρχισε να συνωμοτεί εναντίον του γιου της έτσι ώστε να ανεβάσει στον θρόνο τον ανήλικο Βρετανικό, γιο του Κλαύδιου. Γρήγορα όμως ο νεαρός απεβίωσε, πιθανώς δηλητηριασμένος από τον Νέρωνα. Μέσα στα επόμενα χρόνια σταδιακά ο Αυτοκράτορας απαλλάχθηκε από την επιρροή τόσο της μητέρας του όσο και των συμβούλων του, φτάνοντας τελικά σε σημείο να διατάξει το 59 τη δολοφονία της Αγριππίνας, καθώς (σύμφωνα με τον ιστορικό Σουητώνιο) πίστευε ότι θα τον εμπόδιζε να πάρει διαζύγιο από την Οκταβία για να παντρευτεί τη νέα του ερωμένη Ποππαία Σαβίνα. Αργότερα, μετά τον θάνατο του Βούρου το 62 και κατηγορούμενος για υπεξαίρεση χρημάτων, ο Σενέκας αποσύρθηκε από τον δημόσιο βίο αφήνοντας τον Νέρωνα ανεξέλεγκτο.

Ο Νέρων μετά την πρώτη «ήπια» πενταετία της βασιλείας του αφαίρεσε κάθε εναπομένουσα ισχύ από τη Σύγκλητο προς όφελος του Αυτοκράτορα και προχώρησε σε προγραφές υποτιθέμενων συνωμοτών. Ακόμα και ο Σενέκας διατάχθηκε να αυτοκτονήσει το 65 κατηγορούμενος για συνωμοσία. Επί των ημερών του Νέρωνα ωστόσο μειώθηκε η φορολογία, θεσπίστηκαν νέα διατάγματα για την προστασία των δούλων και των απελεύθερων από την κακομεταχείριση ή τον εκ νέου εξανδραποδισμό, εξερράγησαν και καταπνίγηκαν εξεγέρσεις στη Βρετανία, στο Ισραήλ και στη Γαλατία, ενώ έγινε κι ένας περίφημος διακανονισμός με τους Πάρθους σχετικά με το Βασίλειο της Αρμενίας, σύμφωνα με τον οποίον η νέα κυβερνώσα κατοχική δυναστεία της χώρας θα ήταν παρακλάδι των Πάρθων Αρσακιδών (με πρώτο επισήμως αναγνωρισμένο Βασιλιά τον Τιριδάτη Α’) αλλά η στέψη και η έγκριση του εκάστοτε μονάρχη θα γινόταν στην Ιταλία από τη Σύγκλητο. Ο διακανονισμός αυτός τερμάτισε μία διαμάχη δεκαετιών μεταξύ Ρωμαίων και Πάρθων. Ο Νέρων επίσης προώθησε ένα μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων έργων, οργάνωσε αθλητικούς και καλλιτεχνικούς αγώνες, έδωσε φοροαπαλλαγές στις εισαγωγές τροφίμων για να μειώσει το κόστος τους και έσφιξε τους δεσμούς του ρωμαϊκού κράτους με τον ελληνικό κόσμο. Ακόμα, όντας αυτοανακηρυγμένος ποιητής και εραστής των τεχνών, επιχείρησε να στηρίξει έναν νέο, προπαγανδιστικό αυλικό λογοτεχνικό κύκλο (στα πρότυπα των αυγούστειων ποιητών του Μαικήνα), στον οποίον ανήκαν ο Σενέκας ο Νεότερος και ο Λουκανός(Πηγή, http://el.wikipedia.org)
Ο Νέρων στα πλαίσια της κυριαρχίας του Θεσσαλία έκοψε νομίσμα αντικαθιστώντας τα νομίσματα του Κοινού του Θεσσαλών. Στη μία πλευρά εικονίζεται Ο Νέρων με την επιγραφή ΝΕΡΩΝ ΘΕΣΣΑΛΩΝ και στην άλλη πλευρά ο Απόλλων με την κιθάρα και το όνομα του τοποπαρατηρητή της Pώμης στη Θεσσαλία του Στρατηγού Αριστίωνους

Römische Provinziel Prägung

Nero 54-68

Koinon von Thessalien

Diassarion

Vs: NERWN QESSALWN, Belorbeerter Kopf des Nero nach rechts.

Rs: ARISTIWNOS STRATHGOU, Nero in Gestalt des Apollon mit Strahlenkrone in langem Gewand nach rechts stehend und auf der Kithara spielend.

Erhaltung: sehr schön

9,4 g. 24 mm.

Burrer S. 147, 10 (A 2/R 8). RPC 1439.
(Bλ.Friedrich Burrer, Munzpragung und Geshichite des Thessalishen Bundes in der Romishen Kaiserzeit bis ayf Hadrian ( 31v. Chr.- 138 n. Chr.), σελ 34 καθώς και στο παράρτημα στο τέλος του βιβλίου, Εκδόσεις Saarbrycker Druckerei und Verlag χ.χ.)

Ενα νόμισμα των Φαρσάλων του τέλους του 5ου και αρχές του 4ου π.Χ. αιώνα

2009-04-03T02:05:00.000-07:00

Ένα νόμισμα των Φαρσάλων του τέλους του 5ου και τις αρχές του 4ου αιώνα π. Χ., με χαρακτηριστική αποτύπωση του νομισματοκοπείου απο το οποίο κόπηκε ή του συμβόλου του καλλιτέχνη που το φιλοτέχνισε ή τέλος του ταγού ο οποίος ήταν υπεύθυνος γαι την κοπή του.Στο πρόσωπο της Αθηνάς υπάρχει ένα μισοφέγγαρο .

THESSALY, Pharsalos. Late 5th-mid 4th century BC. AR Hemidrachm (14mm, 2.83 g, 6h). Helmeted head of Athena right; TΘ behind / Head and neck of horse right. Lavva 146 (V69/R79); SNG Copenhagen -. Good VF, lightly porous, banker’s mark on cheek, reverse slightly double struck.

Η Νύμφη της Λάρισας

2009-03-29T10:23:00.000-07:00

<Η Λάρισα είναι μια πόλη χτισμένη στη δεξιά όχθη του Πηνειού και κατοικείται από την 6η π. Χ. χιλιετιά. Σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο, η νύμφη Λάρισα παίζοντας με τη μπάλα της δίπλα στον Πηνειό γλίστρησε και πνίγηκε στα νερά του και από αυτή πήρε το όνομα της η πόλη. Μακριά από τους θρύλους και τις παραδόσεις για την όμορφη νύμφη, οι ειδικοί στην προσπάθεια τους να ερμηνεύσουν την ονομασία της πόλης θεωρούν ότι αυτή προήλθε από αλλού και δόθηκε κατ' ευφημισμό, μιας και ο χαμηλός γήλοφoς του Φρουρίου με τίποτα δεν ταιριάζει στη σημασία της λέξης Λάρισα, δηλαδή αυτής της λίθινης ακρόπολης(πηγή, http://7gym-laris.lar.sch.gr/topos/lar_arx.htm). Εξάλλου το όνομα Λάρισα, ήταν γνωστό στους Πελασγούς και είχε χρησιμοποιηθεί και στην ακρόπολη του Άργους, την οποία είχαν ονομάσει Λάρισα!
Στη νομισματοκοπία της πόλης υπάρχει ένα νόμισμα το οποίο πιθανότατα να ΄΄αφηγήτε΄΄το παραπάνω μυθολογικό απόσπασμα του τρόπου της ονομασίας της πόλης.

GRIECHISCHE MÜNZEN
THESSALIEN
LARISA

Obol, 440-400. Pferd nach links. Perlkreis; Rs: [Λ]-Α/Ρ-Ι. Ballspielende Nymphe nach links. SNG Cop. 114; SNG Lockett -; Winterthur -; Slg. Klein -. 0,94g. St. 12. Sehr schön. Reizvolle Darstellung.

Μια παλιότερη κοπή του ίδιου μυθικού επεισοδίου:
THESSALY, Larissa. Circa 460-440 BC. AR Obol (0.99 g, 3h). Horse standing right / The nymph Larissa advancing right, bouncing ball to right; all within incuse square. Hermann Group II, pl. I, 17; Liampi, Larissa 13-4 var. (rev. type left); Moustaka -; SNG Copenhagen -; SNG München -; Pozzi 1210; W. Wroth, “Select Greek Coins in the British Museum” in NC 1905, p. 333 and pl. XIV, 19. Good VF. Very rare, and exceptional for issue.

Μια ακόμη εκδοχή του μυθικού επεισοδίου σε νόμισμα που πουλήθηκε σε διεθνή οίκο πληστειριασμού
THESSALY, Larissa. Circa 420-400 BC. AR Obol (12mm, 0.94 g, 11h). Horse standing right; annulet below / Nymph seated left on hydria, tossing a ball. Herrmann pl. III, 11 var. (lacking annulet); SNG Copenhagen 115. VF, porous.

Τα νομίσματα της αρχαίας Φαλώρειας

2009-03-27T12:04:00.000-07:00

Η Φαλώρεια ήταν αρχαία πόλη της περιοχής της Εστιαιώτιδας χώρας στη Θεσσαλία. Βρισκόταν κοντά στο Κερκέτειο Όρος, πάνω στο λόφο «Σκούμπο», όπου σώζονται ερείπια τειχών και εκτεινόταν έως τις όχθες του ποταμού Πηνειού. Η αρχαία Φαλώρεια βρισκόταν κοντά στην περιοχή που είναι χτισμένη σήμερα η Καλαμπάκα. Ήταν ισχυρή πόλη και ήκμασε κυρίως κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο και το 198 π.Χ. την κατέλαβε ο ρωμαίος στρατηγός Τίτος Κόϊντος Φλαμινίνος, ύστερα από απεγνωσμένη αντίσταση των κατοίκων της. Σύμφωνα με την επικρατούσα αντίληψη, η πόλη πήρε το όνομά της από το λόφο όπου είναι κτισμένη και από το κωνικό του σχήμα. Ο λόφος θυμίζει μπροστινό μέρος περικεφαλαίας, το οποίο στα Ομηρικά έπη ονομαζόταν ΄΄φάλος΄΄.
Η περιοχή χαρακτηρίστηκε ως αρχαιολογικός χώρος με την ΥΑ 12524/9-12-1964 - ΦΕΚ 38/Β/19-1-1965
......
12) τα αρχαία λείψανα παρά το χωρίον Διαλεκτόν (Σκούμπος) Φαλώρειας.
.....
Απο την αρχαία Φαλώρεια σώζονται δυο χάλκινες κοπές.

Phaloria (Histiaeotis), in the west of Thessaly. The only known coins are the following:—

Circ. B.C. 302-286.
Head of Apollo laur.
[Brit. Mus.; cf. Z. f. N., xvii. 236.] ΦΑΛΡΙΑΣΤΩΝ Apollo (or Arte- mis?), seated on a rock, holding in r. arrow, and in l. a long branch of bay.
Æ .85
Head of Athena facing. [Hunter, I, Pl. XXX. 10; see N. C., 1890, p. 187, node.] ΦΑΛΩΡ Wolf running.
Æ .75

Tetrachalkon (AE, 9.71 g 1), early 3rd century. Laureate head of Apollo to right. Rev. Artemis, wearing short hunting dress, seated left on pile of rocks, holding arrow in her right hand, hunting spear in her left, and with bow and quiver over her shoulder. Head p. 305. Rogers 461 (but reverse figure mistakenly identified as Apollo). A. von Sallet, Die Erwerbungen des Königlichen Münzcabinets vom 1. April 1888 bis 1. April 1889, ZfN XVII (1890), p. 236 (reverse figure correctly described). Extremely rare. Dark patina. Very fine.

The coinage of Phaloria, a relatively obscure Thessalian town, is only known from a very small number of pieces. The only published examples of this type seem to be in Berlin and London, while there are a handful of other examples, mostly, alas, in very poor condition, in a well-known private collection. The present piece is particularly clear and legible.

Η δεύτερη κοπή που διασώζεται:

THESSALY, Phaloreia. Circa 302-286 BC. Æ 19mm (4.96 g, 7h). Head of Athena facing slightly left, wearing triple crested helmet / Wolf running right. Rogers 460; SNG Copenhagen -; BMC -; Hunterian 2 (Phalana). Fine, green patina, light roughness. Very Rare.

Current Status

2009-03-24T03:02:00.000-07:00

Η αρχαία πόλη της Κραννώνος έκοβε χάλκινα νομίσματα που απεικόνειζαν στην μια πλευρά έναν ιππέα και στην άλλη πλευρά τον θεό Ποσειδώνα.
ΤHESSALY, Krannon. Circa 400-344 BC. Æ 20mm (5.51 g, 9h). Laureate head of Poseidon right / Horseman riding right. Rogers 179; SNG Copenhagen 39. VF, black patina, light cleaning marks on reverse.
From the Christopher Morcom Collection. Ex M.P. Vlasto Collection.

Όμως το τελευταίο καιρό στους διεθνείς οίκους πλειστηριασμών εμφανίστηκάν νομίσματα της Κραννώνος που φέρουν στη μία πλευρά την αρνητική αποτύπωση του ιππέα.
Griechenland

Krannon, 400 - 344, Bronze, Vs: Poseidon laureate, rechts, Rs: K ρ α, Thesallischer, Reiter nach rechts, Erhaltung: vorzüglich, 5,7 g. 19,5 mm,SNG Cop. 39.

Αρχαίο νόμισμα της Σκοτούσας

2009-03-23T11:16:00.000-07:00

Εδώ απεικονίζεται ενα αρκετά σπάνιο νόμισμα της αρχαίας πολίχνης της Σκοτούσας. Η σπανιότητα του έγκειται στην αναγραφή στη μία πλευρά της επιγραφής ΄΄ΣΚΟΤΟΥΣΑΙΩΝ΄΄. Κατά τα άλλα ακολουθεί τα συνηθισμένα μοτίβα των νομισμάτων των Φαρσάλων. Κεφαλή της Αθηνάς απο τη μία πλευρά και καλπάζων άλογο απο την άλλη
THESSALY, Skotussa. 3rd century BC. Æ 19mm (5.74 g, 11h). Helmeted head of Athena right / Horse prancing right; grape bunch below tail. Rogers 546; cf. SNG Copenhagen 257. Near VF, green patina.

Μια διαφορετική κοπή του νομίσματος του Κοινού των Θεσσαλών

2009-03-08T03:47:00.000-07:00

Το κοινό των Θεσσαλών την περίοδο 196-146 π.Χ. έκοβε ένα χάλκινο νόμισμα με την μια πλευρά να απεικονίζει την Αθηνά και την πίσω πλευρά ένα άλογο

Συνήθως στην πρόσθια όψη μαζί με την Αθηνά υπήρχε και το όνομα του Ταγού που ήταν υπεύθυνος για την κοπή

Όμως στους διεθνείς οίκους πλειστηριασμών εμφανίστηκε μια διαφορετική κοπή του νομίσματος του Κοινού των Θεσσαλών με την οπίσθια πλευρά να εικονίζει έναν ιππέα σε άλογο σε αντίθεση με το μεμονωμένο άλογο που συνηθίζεται στη χάλκινη κοπή

Στην πρόσθια όψη υπάρχει το όνομα του Ταγού δυσδιάκριτο ΙΣΑΓΟ

Νόμισμα της Θεσσαλίας που εικονίζει ΄΄πελταστή΄΄

2009-01-25T15:04:00.000-08:00

H ταγεία του Αλεύα στο θεσσαλικό χώρο στις αρχές του 5ου αιώνα συνοδεύτηκε από την αναδιοργάνωση του Κοινού των Θεσσαλών, πάνω σε σταθερές διοικητικές και στρατιωτικές βάσεις. Η διοικητική μεταρρύθμιση είχε ως αποτέλεσμα τη διαίρεση της Θεσσαλίας σε κλήρους και τετράδες .Στο απόσπασμα 498 του Αριστοτέλη, μετά από την αναφορά του στη διαίρεση την οποία πραγματοποίησε ο Αλεύας του αστικού θεσσαλικού εδάφους σε κλήρους, αναφέρει την υποχρέωση των κλήρων να εφοδιάζουν το κοινό με 80 οπλίτες και 40 ιππείς. Όμως στο κείμενο υπάρχει ένα κενό και αμέσως μετά μια εξήγηση για τη σημασία της λέξης ΄΄πέλτη΄΄, για την ελαφρύ δηλαδή ασπίδα, η οποία έδωσε το όνομα της στους ΄΄πελταστές΄΄. Συγκρίνοντας το συγκεκριμένο απόσπασμα και ένα χωρίο του Ξενοφών, όπου ο Ιάσων αναφέρετε στη στρατιωτική διάταξη του Κοινού και στη αναλογία ιππέων και οπλιτών, αναφέρει τους πελταστές, οι οποίοι παραχωρούνταν από τους Περίοικους. Αυτό το χωρίο επιτρέπει να υποθέσουμε ότι ο Αριστοτέλης, στο χαμένο απόσπασμα αναφέρονταν στους πελταστές που έπρεπε να παραχωρούν οι Περίοικοι σε περίπτωση πολέμου στον ομοσπονδιακό στρατό.( Πηγή, MARTA SORDI, Οι ταγείες του Αλεύα και του Σκόπα και το Θεσσαλικό μεγαλείο, μετάφραση Κ. Κούτμας, Θεσσαλικό Ημερολόγιο, τόμος 13ος Β΄έκδοση 2004, σελ. 101-102.) Ένα παράδειγμα ΄΄πελταστή΄΄ δηλαδή ελαφρά οπλισμένου οπλίτη με ασπίδα και δόρυ μας δίνει το νόμισμα των Περαιβαίων στη αρχή του κειμένου (Σύμφωνα με τους ερευνητές το νόμισμα εικονίζει την Αθηνά Πρόμαχο, αλλά μπορούμε να αντιληφθούμε τον τρόπο εξοπλισμού των πελταστών, αφού ο δημιουργός του νομίσματος σίγουρα είχε υπόψην του ένα πραγματικό πρότυπο).
Μια άλλη εκδοχή του συγκεκριμένου νομίσματος

THESSALY, Perrhaiboi. Circa 450-400 BC. AR Obol (12mm, 0.84 g, 6h). Horse galloping right / Athena advancing right, holding spear and shield; all within incuse square. SNG Copenhagen 195 var. (horse left). VF, minor porosity.

Το Βασίλειο της Περγάμου και τα νομίσματα του

2009-01-24T07:00:00.000-08:00

To βασίλειο της Περγάμου υπήρξε σύμμαχος της Ρώμης καθ΄όλη τη διάρκεια του πολέμου της με τον Αντίοχο τον Μέγα και ιδιαίτερα στο αποκορύφωμα της διαμάχης τους, τη μάχη της Μαγνησίας, το 190π.Χ.. Μετά από το τέλος του πολέμου και την σύναψη ειρήνης μεταξύ των Ρωμαίων και των Σελευκιδών, οι δεύτεροι υποχρεώθηκαν σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης να παραδώσουν στην Πέργαμο όλες τις κτήσεις τους στην Μικρά Ασία. Το γεγονός αυτό μετέτρεψε την Πέργαμο στο ισχυρότερο βασίλειο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η επέκταση αυτή του βασιλείου αποτέλεσε την αφορμή για την ριζική αναμόρφωση της κοπής των νομισμάτων της. Τη θέση του αττικού τετράδραχμου αντικατέστησε η προτομή του ιδρυτή της δυναστείας Φιλάρετου, ένα άλλο πιο ελαφρύ νόμισμα κατασκευάστηκε για να είναι το αντίστοιχο τριών ρωμαϊκών δηναρίων. Το νόμισμα αυτό στους συλλεκτικούς κύκλους αναφέρεται ως ΄΄cistophorus΄΄ και φέρει καλάθι με φίδι και αποτέλεσε σταθερό τύπο νομίσματος.Ελλείψει κάποιου βασιλικού ονόματος ή πορτρέτου τα νομίσματα φέρουν τη σφραγίδα της πόλης, από τη σφαίρα επιρροής της Περγάμου, στην οποία κόπηκαν. Μετά το 133 π.Χ., και το θάνατο του τελευταίου βασιλιά Αττάλου του τρίτου η πόλη παρέδωσε την ανεξαρτησία της στους Ρωμαίους. Τα νομίσματα συνέχιζαν να κόβονται όπως παλαιότερα, μόνο που προστέθηκε το όνομα του τοπικού ΄΄μάγιστρου΄΄ σε αυτά. Το συγκεκριμένο νόμισμα ανήκει σε αυτή την κατηγορία και φέρει τα μονογράμματα των δύο ΄΄μαγίστρων΄΄ κατασκευαστών του και το σύμβολό τους, το φίδι του Ασκληπιού. Ο Ασκληπιός, ο θεός της ιατρικής, είχε ένα σπουδαίο ιερό στην Πέργαμο, από το 400 π.Χ., αλλά η λατρεία του πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις την ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο.

ΛΑΟΔΙΚΕΙΑ

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το παρακάτω νόμισμα της Λαοδίκειας. Η Λαοδίκεια χτίστηκε στη θέση της προηγούμενης πόλης που υπήρχε στο ίδιο σημείο της Διόπολις από τον Αντίοχο τον δεύτερο τον Θεό. Η πόλη χτίστηκε στη μνήμη της γυναίκας του της Λαοδίκειας. Βρίσκονταν 17 χιλιόμετρα δυτικά του Κολοσσιαίου και 10 χιλιόμετρα νότια της Ιερόπολις. Σύμφωνα με τον Στράβωνα απείχε 160 χιλιόμετρα από την Έφεσο επάνω σε σημαντικό δρόμο της αρχαιότητας. Η Λαοδίκεια αρχικά δεν αποτελούσε κάποια σημαντική πόλη αλλά σταδιακά απέκτησε σημαντική δύναμη λόγο της θέσεως της. Το 188 π.Χ. πέρασε στη σφαίρα επιρροής της Περγάμου και στη συνέχεια το 133 π.Χ. πέρασε υπό Ρωμαικό έλεγχο. Η πόλη υπέφερε από τους Μιθριδατικούς πολέμους και ανέκτησε την χαμένη αίγλη της προς το τέλος της Ρωμαικής Δημοκρατίας και στη αρχή της πρώτης Αυτοκρατορικής περιόδου. Η Λαοδίκεια επωφελείθηκε από την πλεωνεκτική θέση που είχε καθώς και από τον μεγάλο αριθμό των εξαγωγών της σε μαύρο μαλλί. Η φωτογραφία του νομίσματος προέρχεται από αυτή την περίοδο και φέρει τα αρχικά γράμματα ΛΑΟ.
Phrygia, Laodikea. After 133 BC. Silver Cistophoric Tetradrachm (12.4 gm.; 28 mm.). Unpublished with this monogram.Obv.: Cista mystica with serpent; all within ivy wreath. Rev.: LAO, bowcase with serpents; monogram above, winged caduceus to right. BMC Phrygia pg. 280, 13 var. (monogram); SNG von Aulock -; SNG Copenhagen -.

<

Η Αρχαία Γυρτώνη και τα νομίσματα της

2009-01-18T11:45:00.000-08:00

Ο Όμηρος αναφέρει την Γυρτώνη μεταξύ των πόλεων που άνηκαν στο Βασίλειο του Πολυποίτου, υιού του Πειρίθου.

(Οἳ δ᾽ Ἄργισσαν ἔχον καὶ Γυρτώνην ἐνέμοντο,
Ὄρθην Ἠλώνην τε πόλιν τ᾽ Ὀλοοσσόνα λευκήν,
τῶν αὖθ᾽ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης 740
υἱὸς Πειριθόοιο** τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς·
τόν ῥ᾽ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμεια
ἤματι τῷ ὅτε Φῆρας [5] ἐτίσατο λαχνήεντας,
τοὺς δ᾽ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·
οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος 745
υἱὸς ὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·
τοῖς δ᾽ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.

Μετάφραση :

Από Γυρτώνην, Άργισσαν, απ’ Όρθην, απ’ την πόλιν
Ηλώνην και από την λευκήν Ολοοσσόν όσ’ ήλθαν,
τους διοικούσ’ ο ατρόμητος στην μάχην Πολυποίτης,
που έγγονος ήταν του Διός κι υιός του Πειριθόου,
με τον Πειρίθοο η ξακουστή τον γέννησ’ Ιπποδάμεια,
όταν εκείνος πάταξε τα δασύτριχα θηρία
και τα’διωξε απ’ το Πήλιον στην χώραν των Αιθίκων.
Κι ήταν μ’ αυτόν συναρχηγοί ο Λεοντεύς ανδρείος
κι είχαν σαράντα ολόμαυρα κατόπι τους καράβια.)
Θεωρείται μια απο της πόλεις της Πελασγιώτιδος της Θεσσαλίας, αναφερόμενη ως πόλη των Φλεγυών. Θεμελιωτής της πόλης είναι ο Γύρτων, αδερφός του Φλέγυου, αλλά η πόλη δεν έχει πάρει την ονομασία από τον θεμελιωτή της αλλά από τη θυγατέρα του Φλέγυου, η οποία λεγόταν Γυρτώνη και ήταν ηρωίδα της ομώνυμης πόλης.(Φλεγύας:Γιος του Αρη και της Χρύσης. Μυθικός πρόγονος των Φλεγύων, λαού Θεσσαλικού, ΡΑΨΩΔΙΑ Β, στ. 738,Πηγή www.mikrosapoplous.gr/iliada/PEIRITHOOS.htm - 22k).

Η αρχαία Γυρτώνη δεν έχει εντοπιστεί ακόμη αφού στην περιοχή του ομώνυμου σημερινού οικισμού τα αρχαιολογικά ευρήματα ταυτίζονται με τον αρχαίο οικισμό ΄΄Μόψιο΄΄. Αλλά και οι αρχαίοι συγγραφείς δεν είναι περισσότερο διαφωτιστικοί, αφού οι πληροφορίες που δίδουν αναφέρουν ότι βρίσκονταν στους πρόποδες του Ολύμπου στα βόρεια της Λάρισας και κοντά στον Πηνειό ποταμό. Οι πληροφορίες αυτές δεν είναι ικανές να προσδιορίσουν τη θέση του αρχαίου οικισμού της Γυρτώνης. Από κάποιους τοποθετείται στην δεξιά όχθη του Πηνειού και στη θέση του οικισμού της σημερινής Γυρτώνης, από άλλους στην αριστερή όχθη του ποταμού και από άλλους σε διαφορετικό χώρο.

Παρόλλου που η θέση της αρχαίας Γυρτώνης δεν έχει εντοπιστεί ακόμη, στους διεθνείς οίκους δημοπρασιών πωλούνται πλήθος νομισμάτων με τις λέξεις ΓΥΡΤΩΝ και ΓΥΡΤΩΝΙΩΝ. Προφανώς τα νομίσματα αυτά ανήκουν στον αρχαίο οικισμό της Γυρτώνης

1)GRIECHISCHE BRONZEMüNZEN THESSALIEN GYRTON No.: 564Schätzpreis/22 mmBronze, 350-300. Bärtiger Zeuskopf mit L. n. r. Rv. GURT-W-NIWN Pferd im Schritt n. r. 6,89 g. Rogers 82, 232var. (auf Rv. ähre). SNG Cop. 59. Kroll-Walker 192, 520a. Selten. Olivbraune Patina. Ovaler Schrötling.Av. Vorzüglich. Rv. Gutes sehr schönErworben 1994.

2)Lot description:GRIECHISCHE MüNZEN THESSALIEN GYRTON No.: 180Schätzpreis-18 mmBronze, ca. 350-300. Kopf des jugendlichen Gyrton rechts, dahinter Vorderteil eines Pferdes mit Zaumzeug und Zügel rechts. Rs: [GURTWNIWN]. Kopf der Nymphe Gyrtona mit eingerolltem Haar rechts, im Feld links S. Rogers 227. SNG Cop. 55. 4,29g. St. 9. Dunkle, braungrüne Patina,

3)Lot description:GRIECHISCHE MüNZEN THESSALIEN GYRTON No.: 182Schätzpreis-Estimation: EUR 150,-d=21 mmBronze, ca. 315-300. Kopf des Apollon (oder des Gyrton) mit Lorbeerkranz links. Rs: [G]URTWNIWN. Kopf der Nymphe Gyrtona mit Tänie und lang herabhängendem Haar links, im Feld rechts Monogramm aus A und L. Rogers 231 und Fig. 107. SNG Cop. 58. 6,55g. St. 9. Selten. Feiner Stil, dunkle, braungrüne Patina, fast vorzüglich/sehr schön.

Αρχαία νομίσματα και επιγραφές της αρχάιας Προέρνας

2009-01-01T14:56:00.000-08:00

Η ακρόπολη της Πρόερνας αποτελεί το ανατολικότερο και ψηλότερο τμήμα της πόλης, η οποία βρίσκεται πάνω από το σύγχρονο χωριό του Νέου Μοναστηρίου, του Δήμου Θεσσαλιώτιδας στο νομό Φθιώτιδας. Η οχυρωμένη ακρόπολη της Πρόερνας καταλαμβάνει δύο κορυφές του βραχώδους υψώματος του Γυναικόκαστρου και χρονολογείται στα μέσα του 4ου π.Χ. αι.( η περιοχή ονομάζεται «Γυναικόκαστρο>>)
Το σχήμα της ακρόπολης είναι τραπεζιόσχημο, με κατεύθυνση ανατολικά - δυτικά και αποτελείται από δύο πεπλατυσμένες εξάρσεις στα άκρα με ένα στενό διάσελο ανάμεσά τους. Από αυτήν έχει διατηρηθεί σήμερα τμήμα της ισχυρής οχύρωσης με πύργους. Η πρόσβαση στην ακρόπολη γινόταν από τέσσερις πύλες. Η κεντρική ήταν τοποθετημένη στα ΝΑ και οι άλλες τρεις στο νότιο σκέλος του τείχους. Το νότιο και ανατολικό τμήμα του τείχους, τα οποία διατηρούνται σε όλο το μήκος τους, είναι εφοδιασμένα με πολλούς μικρούς πύργους. Το τείχος είναι κατασκευασμένο από γκριζωπό ασβεστόλιθο και αποτελείται από εσωτερική και εξωτερική παρειά, κτισμένες με ογκώδεις λίθους και γέμισμα ανάμεσά τους. Το σύστημα δόμησης είναι το ισόδομο τραπεζιόσχημο. Στο ανατολικό και νότιο σκέλος της ακρόπολης είναι ορατοί σήμερα είκοσι πύργοι, δεκαπέντε στο νότιο και πέντε στο ανατολικό. Όλοι οι πύργοι είναι τετράπλευροι ορθογώνιοι, όπως άλλωστε είναι ο κανόνας για τις περισσότερες θεσσαλικές πόλεις. Η ανατολική πύλη προστατεύεται από δύο πύργους που την πλαισιώνουν, ενώ οι υπόλοιπες πύλες προστατεύονται από έναν πύργο. Το ισόδομο τραπεζιόσχημο σύστημα που αποτελεί το κύριο σύστημα δόμησης του τείχους και η ύπαρξη μεσοτοίχων στο εσωτερικό των πύργων υπαγορεύουν μία χρονολόγηση από τα μέσα του 4ου αι. π.Χ. ( πηγή Υπουργείο Πολιτισμού, συντάκτης Έ. Καράντζαλη, Αρχαιολόγος).

Στην περιοχή του ΄΄Γυναικόκαστρου΄΄ αλλά και γενικότερα στην περιοχή του χωριού έχουν βρεθεί η παρακάτω επιγραφές :

1)Funerary epigram, inscribed stoichedon. White marble base.
Thessalia (Thessaliotis) — Proerna (Gynaikokastro)? — Hag. Georgios-Hag. Amar — early 5th c. BC — IG IX,2 255, l. 3 — WZHalle 4 (1954/1955) 232; GVI 217 (W. Peek)See also: IG IX,2 255 3
[․․․7․․․]ολεα τε, ὅσα δ’ ελθε, ὅσ’ ἔσστα Γελο.

Ανάλογη επιγραφή η οποία σχετίζεται με την συγκεκριμένη βρέθηκε στον Αγιο Γεώργιο ( Χατζαμάρ)

2)Thessaliotis — Hag. Georgios-Hajiamar — stoich. — date? — cf. Corrigenda p. XIISee also: SEG 15:369
[μνᾶμα τό]δ’ ἁ μάτερ Διοκλέαι ἔσστασ’ Ἐχεναὶς
[πολλὰ γο]οσα ὅτ’ ἀνόρος ὄ̄λετο ὂ̄ν ἀγαθός.
[— — — —]ολεα τεὸς ἀδελφεὸς ἔσστα Γέλο[νο(?)]ς.
[πᾶς δὲ κα]τοικτίρας ἄνδρα ἀγαθὸν παρίτο.

3)Dedication to Demeter. Marble stele; inscription on the epistyle.
Thessalia (Thessaliotis) — Proerna (Gynaikokastro) — date? — AD 20 B (1965) 319, 7c
[Δα]μμάτερι Πεισὶς Φυλλεία καὶ Πολυκλειτεί-
α γυνά.

4)Graffito of Straton of Locrian Halai. Black-glazed oinochoe.
Thessalia (Thessaliotis) — Proerna (Gynaikokastro) — Roustiana — ca. 400 BC? — AD 35 B (1980) 252
Στράτον ℎαλαῖος.

5)Graffito of Theon. Black-glazed dish decorated with stamped palmettes.
Thessalia (Thessaliotis) — Proerna (Gynaikokastro) — date? — AD 35 B (1980) 250
Θέωνος.

6)Manumission record. Left part of a limestone naiskos stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Proerna (Gynaikokastro) — early 2nd c. BC — SEG 25.648 (excerpt) — Thessalika Hiera Demetros (1973) 34-36 — Les affranchissements (1999) 157, 194above relief.1
Ἐλεφάντα Ἀνδραγάθου Δήμητρι ἱερητεύουσα·below relief.2
στρατηγοῦντος Ἀμυνέου Κιεριέως, μηνὸς Ἀπολλωνίου ἑκκαιδεκάτῃ, Ἐλεφάντα Ἀνδραγάθου ΤΗ[․․․․․․․․․․․c.27․․․․․․․․․․․․]
ὃ ἀνέθηκεν τῇ Δήμητρι τῇ ἐμ Προέρνῃ ἧς ἐστὶν αὐτὴ ἱέρεια ὥστε εἶναι Καταθύμιον ἀνάθε[μα(?) ․․․․․․․․c.20․․․․․․․․]-
ΤΗΣΑΙ {κατεστησνδε}· κατέστησεν δὲ καὶ προστάτας Καταθυμίου τήν τε θεὰν καὶ τὴν πόλιν καὶ [․․․․․․․․․․․․c.29․․․․․․․․․․․․․]5
καὶ ὅταν ἡ σύνοδος γίνηται ὑπὸ τῆς ἱερείας καὶ τῶν ἄλλων γυναικῶν, συμπαρέ[στω(?) ․․․․․․․․c.20․․․․․․․․]
ΤΟΥ ἄγειν τὰ πρὸς τὸ ἱερὸν ταῖς ἱερείαις· ξενοδόκοι τῆς τῇ <θεᾷ> ἀναθέσεως ταγὸς Με[․․․․․․․․c.20․․․․․․․․ κοινοξε]-
νοδόκος Γέννιππος Σαμίου, ἰδιῶται {ιδιωται} Μέννης Ξενοφάντου, Μέννης Ἱππ[ο]κ[ράτους ․․․․․․․․c.20․․․․․․․․]
Παντέχνας Σαμίου. {²rasura}² vacat

Τα νομίσματα που έχουν βρεθεί στην περιοχή και αποτελούν κοπές της Προέρνας είναι τα παρακάτω.

1)Lot description:THESSALY, Proerna. Circa 306-283 BC. Æ 16mm (4.78 g, 12h). Head of nymph facing slightly right / Demeter standing left, holding two grain ears and long torch; F to left. Rogers 534; SNG Copenhagen 248. Good Fine, dark brown patina. Extremely rare.

Το δεύτερο νόμισμα που μπόρεσα να εντοπίσω βρίσκεται στον κατάλογο του Πανεπιστημίου του Yale

Object Details
Medium:
Copper
Dimensions:
Coin: 3.385gm., 16mm., 12:00
Geog. Data:

Period:

Culture
Greek

ΠΟΛΥΧΑΡΜΟΣ Ενας επιφανής Φαρσαλινός

2008-12-20T04:48:00.000-08:00

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πρώτος Τύπος την Τρίτη 28 Φεβρουαρίου πιθανότατα το 2006 από τον Αθανάσιο Δημ. Μπατζιάκα. Ο κ Μπατζιάκας απεβίωσε το 2007 και αυτή η δημοσίευση στο blog αποτελεί φόρο τιμής στη μνήμη του. Τον κ. Μπατζιάκα τον γνώρισα ελάχιστα και στην πρώτη μας συνάντηση απήγγειλε εκ μνήμης αποσπάσματα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Το αντίγραφο του συγκεκριμένου άρθρου το οποίο έχω στο αρχείο μου, ζητήθηκε από τον εκλιπόντα αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβα να του το παραδώσω.

ΠΟΛΥΧΑΡΜΟΣ Ένας επιφανής Φαρσαλινός
Το όνομα Πολύχαρμος είναι σύνθετο όνομα ( Πολύς +χάρμα ) και ερμηνεύεται ως ο φιλοπόλεμος. Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για τον Φαρσάλιο ίππαρχο Πολύχαρμο, για τον οποίο κάνει λόγο ο Ξενοφών στο έργο του ΄΄Ελληνικά΄΄ ( βλ. Ελληνικά 2,εκδότης Οδυσσέας Χατζόπουλος, σελ. 120). Περί της αναφοράς αυτής θα γίνει εκτενέστερος λόγος παρακάτω. Γι΄αυτό και περιορίζομαι να πω συνοπτικά ότι ο ίππαρχος Πολύχαρμος έπεσε ηρωικά μαχόμενος κατά την ιππομαχία που έγινε το 394 π.Χ. πλησίον της Φαρσάλου, μετά του Αγησιλάου Β΄του Βασιλέα της Σπάρτης και των συνασπισμένων τότε Θεσσαλών.
Δεδομένης της πολύ μεγάλης εκτιμήσεως του Αρχαίου Θεσσαλικού Ιππικού ( βλ. Όμηρος: ΙΠΠΟΥΣ ΘΟΑΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΕΘΡΕΨΕ ΠΕΔΟΝ, ΠΑΡΕΧΩΝΑΕΙ ΟΛΒΟΝ ΤΟΙΣ ΛΑΡΙΣΑΙΟΙΣ ), το αξίωμα του ίππαρχου δεν ήταν μόνο εξ απόψεως ιεραρχίας ανώτατον, αλλά έχαιρε και μεγάλης εκτιμήσεων.
Ό Ίππαρχος σε διάφορες περιόδους της Αρχαιότητας, συναντάται όχι μόνο ως ο Α΄αρχηγός του ιππικού, όπως ήταν ο Φαρσάλιος Πολύχαρμος ο οποίος διοικούσε ιππαρχία, στην οποία υπάγονταν το διοικούμενο απ΄τον Ίππαρχο σώμα Ιππικού, αλλά ως Ιππάρχης, Ιππαρμοστής, Ιππάνης.
Στην Αθήνα εκλέγονταν δύο ίππαρχοι και ο καθένας απ΄αυτούς προΐστατο πέντε φυλών. Κατά τον Αριστοτέλη ίππαρχοι υπήρχαν ήδη από της εποχής του Δράκοντος. Περί των Αρμοδιοτήτων και των καθηκόντων των Αθηναίων Ιππάρχων πραγματεύεται ο Ξενοφών στο έργο του ΄΄Το Ιππαρχικό΄΄.
Στο Μακεδονικό στρατό, υπήρχε ένας ίππαρχος, ο οποίος προΐστατο όλης της Μακεδονικής δυνάμεως των πόλεων. Επί Μ. Αλεξάνδρου αυτός ήταν ο Φιλώτας (Αρ. Ανάβαση Γ΄11,8). Αργότερα όμως η εξουσία διαμοιράστηκε σε δύο, έπειτα σε οκτώ και τέλος σε τέσσερις ιππάρχους.
Όσον αφορά το Θεσσαλικό ιππικό του Μακεδονικού Στρατού, αυτό υπαγόταν σε ιδιαίτερο ίππαρχο( Αρ. Ανάβασης Α΄52,2). Ως ίππαρχοι αναφέρονται ο ίππαρχος των Κυμαίων, των Συρακουσών, των Μαγνητών, των Ηπειρωτών και των Θεσσαλών, μετά την απελευθέρωση τους από τη Μακεδονική κυριαρχία.
Συνεχίζεται ..............................

Ένα σπάνιο νόμισμα της Κραννώνος

2008-12-19T02:27:00.000-08:00

Στους κύκλους των συλλεκτών και σε έναν οίκο δημοπρασιών εμφανίστηκε το Μάιο του 2006 ένα νόμισμα που εικάζεται ότι προέρχεται απο την περιοχή της Κραννώνος. Στο νόμισμα εικονίζεται στη μία πλευρά ο Ερμής και στην άλλη πλευρά ένας τράγος. Διάφορες εικασίες υπάρχουν για το νόμισμα αυτό, άλλωστε το 2008 εμφανίστηκε ένα δεύτερο νόμισμα σε πιο καλή κατάσταση απο το πρώτο . Είναι εμφανές ότι στο δεύτερο νόμισμα που βρέθηκε το μονόγραμμα παραπέμπει καθαρά στο Κοινό των Αρκάδων. Το πρόβλημα περιπλέκεται αφού γνωρίζουμε οτι η πόλη Φενεός δεν προσχώρησε στην Αρκαδική συμμαχία που δημιουργήθηκε μετά απο τη νίκη του Επαμινόντα επί της Σπάρτης στα Λεύκτρα. Επομένος γιατί η Φενεός να έχει σε ένα νόμισμα με το μονόγραμμα της Αρκαδικής συμμαχίας. Εικάζεται ότι το μονόγραμμα ανήκει σε κάποιον με σημαντική θέση που το όνομα του άρχιζε απο ΑΡΚ. Αλλά και πάλι ο προβληματισμός παραμένει όσο αφορά την εύρεση των νομισμάτων αυτών στη θεσσαλία. Παραθέτουμε στη συνέχεια τα δύο νομίσματα που βρέθηκαν στη Θεσσαλία αλλά και δυο νόμισμα της πόλης Φενεός για να γίνει η σύγκριση. Το πρώτο είναι εκείνο που δημοπρατήθηκε το 2008

1)Lot description:PheneosThe Hermes coinage of Pheneos c. 370-c.340 two chalkoi, c. 360-350/340. 1614.1 (AE, 2.48 g, 16 mm, 1). Similar to the last but with a smaller head of Hermes and no ear of grain. Weber 4318; 1614.2 (AE, 1.80 g, 13 mm, 1). Similar to the last but with to right of the ram. Apparently unpublished. Both very rare and with green patinas. About very fine. (2) 1614.2 said to have been found in Thessaly. This coin poses a problem because the monogram on the reverse seems clearly to be that of the Arkadian League. However, as far as we know Pheneos did not join the newly formed Arkadian League after Epaminondas’ victory over Sparta at Leuctra so why the monogram should appear on a coin of Pheneos is a mystery. A note from BCD: the monogram does not necessarily denote a connection of Pheneos to the Arkadian League. It could be a mint magistrate or a sponsor for this particular issue, his name beginning with Ark…

2)Το δεύτερο δημοπρατήθηκε το 2006

The Hermes coinage of Pheneos c. 370-c.340s Dichalkon (AE, 3.25 g, 16 mm, 11), c. 350s or later. Similar to the last. Rev. Ram standing right; below, monogram of . Extremely rare and apparently unpublished. Dark brown patina. Fine. Said to have been found near Krannon in Thessaly. The Hermes/Ram dichalkoi appear to be very rare and, as noted above, probably were only introduced rather late in the series (none are really similar to the obols or to the chalkoi that clearly can be related to the obols). A single piece turned up at Nemea (1958: its condition was too poor for any added letters to be read and it was, in fact, mistakenly classed as a chalkous).

Παραθέτω και νομίσματα της πόλης Φενεός γαι να γίνει η σύγκριση

Τα νομίσματα της Κραννώνος

2008-12-17T05:28:00.000-08:00

Μια απο της σημαντικότερες πόλεις της Πελασγιώτιδας πού άκμασε κυρίως κατά τους αρχαϊκούς και κλασικούς χρόνους (6ος - 4ος αι. π.Χ.) ήταν η πόλη της Κραννώνος. Τα ερείπια της πόλης έχουν εντοπιστεί 25 χλμ. νοτιοδυτικά της Λάρισας και 2 χλμ. προς την ίδια κατεύθυνση από την ομώνυμη σύγχρονη κοινότητα. Σημαντικό λόγος για τον οποίο άκμασε η πόλη ήταν η θέση της στο φυσικό πέρασμα απο την πεδιάδα της Λάρισας προς αυτή της Φαρσάλου. Επισης, χάρη στο εύφορο νοτιοδυτικό τμήμα της πεδιάδας που βρίσκεται , βόρεια του οροπεδίου που σχηματίζεται απο τα όρη Χαλκηδόνιον και Φυλλήιον, την καθιστούσαν μία από τις πλουσιότερες πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας. Από παλιότερους ερευνητές η πόλη συνδέθηκε με την την ομηρική πόλη Εφύρα (Όμηρος, Ιλιάδα 13,301). Η ονομασία Κραννών, σύμφωνα με μια ετυμολογία, προέρχεται από την αιολική λέξη κράννα, που σημαίνει κρήνη. Η Κραννών αποτέλεσε την έδρα της ισχυρής φρατρίας των Σκοπάδων, η οποία διοίκησε την πόλη για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατά τον 6ο και 5ο αι. π.Χ. Ήδη από το 480 π.Χ. κόβει δικά της αργυρά και χάλκινα νομίσματα, γεγονός που αποδεικνύει τον πλούτο της πόλης. Την περίοδο αυτή ακολουθεί την πολιτική των Αλευάδων της γειτονικής Λάρισας. Όμως τον 4ο αι. π.Χ. αρχίζει σιγά-σιγά να κάνει τον κυρίαρχο ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Τον 4ο αι. π.Χ. κυβερνά στην Κραννώνα ο τύραννος Δεινίας των Φερών σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές. Η περιοχή της Κραννώνας αποτέλεσε πεδίο σημαντικών μαχών, όπως αυτής του έτους 322 π.Χ., όταν ο μακεδόνας στρατηγός Αντίπατρος νίκησε τους Έλληνες στο λαμιακό πόλεμο. Σταδιακά η πόλη αρχίζει να χάνει τη σημασία της και παύει πλέον να ιδιαίτερη γίνεται αναφορά στις πηγές. Χαρακτηρηστικό είναι ότι κανένας στρατηγός του Κοινού των Θεσσαλών δεν κατάγεται από την Κραννώνα μετά το 196 π.Χ. ( πηγή Υπουργείο Πολιτισμού, http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=2435)

Παρακάτω βλέπουμε τα νομίσματα της πόλεως.Στα νομίσματα κυριαρχεί η απεικόνιση ιππέα χαρακτηριστικό και πολλών άλλων νομισμάτων του θεσσαλικού χώρου..........................

1)THESSALY, Krannon. Circa 350-300 BC. Æ 16mm (4.63 g). Horseman advancing right; K to left / K-PA-NNONIO, Hydria on cart. Rogers 191 var. (ethnic); SNG Copenhageh/kranon, var. (same). VF, dark brown patina.

2)THESSALY, Krannon. Circa 462/1-460 BC. AR Hemiobol (0.31 g, 8h). Hoof of steer / Head of horse right within incuse square. Liampi, Corpus H.4; SNG Copenhagen -; cf. SNG München 32. VF, porous. Very rare.

3)THESSALY, Krannon. Circa 480-400 BC. AR Hemidrachm (2.92 gm). Youth right, restraining unruly bull / Forepart of horse left in incuse square. SNG Copenhagen 38. VF, toned.

4)THESSALY, Krannon. Circa 350-300 BC. Æ 14mm (2.51 g). Horseman advancing right / Bull butting right; trident above. Rogers 187; SNG Copenhagen 41. VF, dark brown patina, attractive

5)THESSALY, Krannon. Circa 400-300 BC. Æ 18mm (5.01 g, 1h). Laureate head of Zeus right / Horseman advancing right. Rogers 185 var. (formation of rev. legend); SNG Copenhagen -. VF, dark green patina.

6) THESSALY, Krannon. 3rd century BC. Æ 20mm (7.05 g, 11h). Draped bust of youth right, wearing petasos / Horseman galloping right; monogram below. Rogers 202; SNG Copenhagen -. Good Fine, green patina. Rare.

7)THESSALY, Krannon. 3rd century BC. Æ 15mm (2.35 g, 5h). Jugate heads right of horseman, wearing petasos, and horse / Bull butting right; trident above. Rogers 172a (Atrax); SNG Copenhagen -. Near VF, dark brown patina. Very rare.

Ένας συλλέκτης της αρχαιότητας

2008-12-16T12:51:00.000-08:00

Η αρχαία Απολλωνία μια από τις πόλεις της μακεδονικής Μυγδονίας, είχε κτισθεί το 432 π.Χ. σε στρατηγικό σημείο επι της Εγνατίας οδού.Η πόλη μνημονεύεται περιστασιακά από αρχαίους συγγραφείς, όπως ο Στράβων και ο Ξενοφών. Ο Δημοσθένης αναφέρει ότι ο Φίλιππος Β΄ την κατέστρεψε, ενώ ο Αρριανός γράφει ότι εκεί στρατολογήθηκε μια από τις ύλες του ιππικού του Μ. Αλεξάνδρου. Τον 5ο και 6ο αιώνα μ.Χ. αντιμετώπισε επιδρομές βαρβάρων και καταστράφηκε, για να μείνει θαμμένη και ξεχασμένη εως πριν από λίγο καιρό. Από τον Αύγουστο του 2000 έχουν ξεκινήσει ανασκαφές μετά από ένα τυχαίο γεγονός που ξαναέφερε στην φως την αρχαία πολη. Ένας αγρότης βρήκε και παρέδωσε ένα χρυσό στεφάνι. Από τα πρώτα μνημεία που ήρθαν στο φως ήταν τα τείχη της πόλης. Το πλάτος της οχύρωσης είναι 3.20 μέτρα και το σωζόμενο ύψος 1,20 μέτρα. Κάθε τριάντα μέτρα υπάρχουν ημικυκλικοί πύργοι, από τους οποίους έχουν αποκαλυφθεί τρείς. Το σημαντικότερο όμως εύρημα εντοπίσθηκε στη συμβολή του τείχους με έναν από τους πύργους. Ήταν ενας μικρός θησαυρός 4 χρυσών στατήρων του Μ. Αλεξάνδρου. Ο ιδιοκτήτης τον είχε κρύψει σε μια κρύπτη στην εξωτερική παρειά του τείχους. Σύμφωνα με την ανασκαφέα κ. Πολυξένη Αδάμ-Βελένη ΄΄ ο κάτοχος τους πρέπει να ήταν κάποιος συλλέκτης της Αρχαιότητας, διότι τα νομίσματα είναι διαφορετικής βασιλικής κοπής – διαφορετικού νομισματοκοπείου – το καθένα΄΄. ( Απολλωνία , Μία Μακεδονική πόλη αποκαλύπτει τους θησαυρούς της, Α. Καλλέγια, σ. 14-15, Περιοδικό Corpus, Τεύχος 25, Μάρτιος 2001, εκδόσεις Περισκόπιο).

Τύπος ενος απο 4 χρυσά νομίσματα του θησαυρού της Απολλωνίας. Στη μια του όψη απεικονίζει κεφαλή Αθηνάς και στην άλλη Νίκη

Μιθιδράτης VI ο Ευπάτωρ <<Βασιλεύς του Πόντου>>

2008-12-14T14:48:00.000-08:00

Το βασίλειο του Πόντου γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του όταν βασιλιάς έγινε ο Μιθριδάτης ΣΤ ΄΄ο Ευπάτωρ και Διόνυσος ΄΄ Ο Μιθριδάτης ήταν κατά το ήμισυ Έλληνας δεδομένου ότι η μητέρα του ήταν η Ελληνίδα βασίλισσα, κόρη του βασιλιά Αντιόχου του Επιφανούς. Γεννήθηκε το 132 π.Χ. στη Σινώπη, την πρωτεύουσα του Βασιλείου του Πόντου. O Μιθριδάτης υπήρξε βασιλέας του Πόντου αλλά και του κράτους του Κιμμερίου Βοσπόρου απο το 132 εως το 63 π.Χ.. Το βασίλειο του Πόντου υπήρξε μαζί με την Πέργαμο και τη Βιθυνία ένα απο τα ΄΄κράτη΄΄ της ελληνιστικής εποχής που ανεξαρτητοποιήθηκαν απο την αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Οι βασιλείς του Πόντου είχαν στενότατες σχέσεις με τις άλλες παράλιες ελληνικές πόλεις της Μαύρης Θάλλασας όπως αυτή της Οδησσού. Απο διάφορους μελετητές έχει υποστηριχθεί ότι έγιναν προσπάθειες να συγκροτήσουν ένα σχέδιο για τη δημιουργία ενός μεγάλου κράτους που θα περιελάμβανε όλους τους Έλληνες που κατοικούσαν στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, στα πρότυπα των άλλων ελληνιστικών βασιλείων.
Το σχέδιο αυτό εν μέρει το πέτυχε ο Μιθριδάτης αφού προσπάθησε να καταστήσει το κράτος του ως κυρίαρχη δύναμη στη Μαύρη Θάλασσα και την ευρήτερη περιοχή της Ανατολίας. Μετά την υποταγή της Κολχίδας προσπάθησε να επεκτήνει την κυριαρχία του στην ποντιακή στέπα έρχοντας σε σύγκρουση με τον Σκύθη βασιλιά Palacus. Τα σημαντικότερα κέντρα της Κριμαίας, η Ταυρική Χερσόνησος και το βασίλειο του Βοσπόρου παρέδωσαν εύκολα την ανεξαρτησία τους με αντάλλαγμα την υπόσχεση του Μυθριδάτη να τους παρέχει προστασία απο τους Σκύθες. Μετά από την αποτυχημένη προσπάθεια να υποτάξει τους Σκύθες ο Μιθριδάτης έστρεψε την προσοχή του στην Ανατολία που ήταν κάτω απο την Ρωμαική κυριαρχία. (http://www.nationmaster.com/encyclopedia/Mithridates-VI-of-Pontus)

Βλέπουμε δυο τύπους νομισμάτων του Μιθριδάτη με διαφορές κυρίως στην απόδοση του προσώπου και των μαλλιών

1. Σε αυτή εκδοχή του νομίσματος το άλογο είναι ο Πήγασος της ελληνικής μυθολογίας

MITHRIDATE VI EUPATOR, roi 120-63 av. J.-C. Tétradrachme, 90-89 av. J.-C. Tête diadémée du roi à d. Rev. ΒΑΣΙΛΕΩΣ - ΜΙΘΡΑΔΑΤΟΥ / ΕΥΠΑΤΟΡΟΣ Pégase, les ailes éployées, paissant à g., la jambe de devant d. levée; dans le champ à g., croissant et étoile, à d., date ΗΣ (=an 208 de l'ère séleucide) et monogramme, au-dessous, Θ; le tout dans une couronne de corymbes et de feuilles de lierre. 16,79 g. RG 16, 15. De Callataÿ 12, D47/R5 f (cet exemplaire). Excellent portrait et belle patine de collection.SuperbeProvient de la collection O. H. Knoepke et de la vente Glendining's, Londres (en coopération avec A. H. Baldwin & Sons, Ltd., Londres) 10 décembre 1986, 237.

2. Η δεύτερη εκδοχή απεικονίζει ελάφι να πίνει νερό, αποτελείται απο δυο νομίσματα κομμένα απο διαφορετικό νομισματοκοπείο. Είναι ευδιάκριτα τα γράμματα των νομισματοκοπείων ΓΚΣ και ΒΚΣ

Α) MONNAIES GRECQUES ROYAUME DU PONT No: 1195 Schätzpreis/Estimate CHF 5500d=32 mmMITHRIDATE VI EUPATOR, roi 120-63 av. J.-C. Tétradrachme, 74 av. J.-C. Tête du roi à d., diadème dans les cheveux épais. Rv. BASILEWS - MIQRADATOU / EUPATOROS Cerf paissant à g., dans le champ à g., étoile et croissant, au- dessous, monogramme, à d., date GKS (an 223 de l'ère bithyno-pontique) et monogramme; à l'exergue, I (= mois 10 de l'an = juillet); le tout dans une couronne composée de feuilles de lierre et de corymbes. 16,82 g. De Callataÿ 20, D49/R4a (cet exemplaire). SNG von Aulock 6682 (même coin du droit). Beau style. Agréable patine de collection. Flan large.

Β)MITHRADATES VI EUPATOR (c. 120 - 63 BC). Tetradrachm, 76/5 BC. Diademed portrait head of king Mithradates r. Rv: BASILEWS MIQRADATOU EUPATOROS. Stag feeding l.; to l., star and crescent above monogram; to r., BKS above monogram; in exergue, Q; all in ivy wreath. de Callataÿ, p. 19 (D34-R8b), pl. X (same dies); BMC, p. 44, 5, pl. IX, 1 = SNG Black Sea 1038 (same dies). For the date, see W. Leschhorn, Antike Ären, Stuttgart 1993, p. 462. 16,44g. St. 11. Obv. doublestruck, otherwise extremely fine.

3. το επόμενο νόμισμα φέρει εμπρόσθιο ποτραίτο το Mιθιδράτη ΙV ως Ηρακλή φορώντας τη προβιά του λιονταριού της Νεμέας. Η οπίσθια όψη φέρει τον Ζευς καθισμένο σε θρόνο με το λογότυπο ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΝΑ. Το συγκεκριμένο νόμισμα κόπηκε στην Οδησσό για την πληρωμή των θρακών και σκυθών μισθοφόρων στο Δεύτερο Μιθιδρατικό πόλεμο. Είναι φυσικό η νομισματοκοπεία του Μιθιδράτη να μιμείται το πιο διεδομένο νόμισμα της εποχής, που ήταν τα ασημένια νομίσματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Θεωρείται απο τα τελευταία νομίσματα που αντιγράφουν το στύλ των νομισμάτων του Μ. Αλεξάνδρου( This and similar Black Sea tetradrachms are among the very last coinage minted in the name and style of Alexander the Great http://rg.ancients.info/alexander/tets.html )

27003. Silver tetradrachm, Price 1191; Prokopov CCCHBulg p. 83, 24 (same obverse die), gVF, Thrace, Odessos mint, 15.739g, 30.0mm, 0o, Second Mithradatic War, 83 - 81 B.C.; obverse Mithradates VI bust left as Herakles in Nemean lion scalp headdress; reverse BASILEWS ALEXANDROU, Zeus seated left on backless throne, eagle in right, long vertical scepter in left, LA left, ODE in ex;

Λατρείες των Φαρσάλων με βάση τις σωζώμενες επιγραφές

2008-12-06T12:58:00.000-08:00

Στη Φάρσαλο λατρεύονταν, σύμφωνα με τα επιγραφικά στοιχεία και τις πληροφορίες απο τους αρχαίους συγγραφείς οι ακόλουθες θεότητες:

Ζευς ο Ολύμπιος

Dedicatory epigram for Olympian Zeus. White marble pedimental stelewith akroteria.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — early 4th c. BC — SEG 27.222βωμὸς Ζηνὸς ὅδ’ ἐστ-ὶν Ὀλυμπίο ὧι Πολ[ύ]-χαρμοςτήνδε Ἀγάθωνος πα-5ῖς στῆσε θεῶμ βασι-λεῖ.

Ζευς ο Σωτήρ

Dedication to Zeus Soter. Fragmentary stone monument.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — late 3rd c. BC — IG IX,2 238[— — —]ειος [ἀνέθηκεν][Διὶ Σ]ωτῆρι Ι[— — —][— — ἐξ Α]ἰτωλίας[— — —] τοῖς φυγάσιν.

Επίσης
Dedication to Zeus Soter. Marble block.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 250-200 BC — IG IX,2 237[Φαρσάλι(?)]οι ἀνέθεικαιν[εὐξάμ]ενοι Διὶ Σουτεῖρι[ταγ]ευόντουν[— —]νιαος Βλιχανείου5[— —]μαχου Σκολλείου[— —]κλέαος Ἀστονοείου[— —]ου Μεννείου[— —ά]ρχου Φιλονικείου.

΄Ισως
Dedication to Zeus Soter? White marble plaque.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 250-200 BC — IG IX,2 247[— — — — — — — — — — — — —]1[— — — — — — — — — —]ινείο<υ>[— — — — — — — — —]ογενείου[— —]Ι[— —]Ι Ἐμπεδιουνείου[— —]ιχαίου Ἁγειτορείου5[— —]νίππου Παναιρείου.

Ο Ζεύς Θαύλιος
Dedication to Zeus Thaulios, inscribed on a rock above the sourceof the Apidanos river, a tributary of the Enipeus.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 4th c. BC? — PAAH (1907) 151
Δὶ Θαυλίωι ἀνχιστῶν οἱ περὶ Παρ-μένισκον.

Dedication to Zeus Thaulios. Altar of black stone.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Xylades — 4th c. BC — LAAA 3 (1910) 154, 5 — SEG 40.484
Διὸς Θαυλίου.

Απόλλων
1. Dedication to Apollo, Artemis and Leto. White marble pedimental stelewith relief.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos? — ca. 350-300 BC — IG IX,2 593
Γοργον[ίσ]κα ἀνέθηκε.

2.Dedication to Apollo. Fragment of a white marble votive plaquewith relief.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Vasili — ca. 350-300 BC{²Titulus deest.}²

Άρτεμις
Dedication to Artemis. Stone plaque.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 3rd c. BC? — IG IX,2 239
[Ἁ]γεισαρέτα[—]σεφερβεα Ἀρτ-

Αφροδίτη η Πειθία
Dedication to Aphrodite Peitho. Stone plaque.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 450-430 BC? — IG IX,2 236
Δάϝον τἀφρ[ο]-δίται {²⁶Ἀφροδίται}²⁶ τᾶ Πειθο. άμιδι.

Εστία
Dedication to Hestia and the hero Symmachos. White marble plaquewith relief.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 400-350 BC — IG IX,2 242
[Ἑσ]τία ⋮ Σύμμαχος [ἥρως ․․․11-13․․․․ Θ]ρασυδάειος ⋮ ἀνέθηκ[ε].

Ερμής ο Βρυχαλείος
Dedication to Hermes Bruchaleios Erionos. Stele of blue-black stone.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — mid. 5th c. BC
Πολυαρτίατο ΒρυχαλείοἘριονο.

Ασκληπιό

1. Dedication to Asklepios. White marble stele or statue base.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 2nd c. BC? — IG IX,2 240
Χόριλλος ∶ Μενεκρά-τειος ἀνέθηκεἈσκληπιῶι.
Η συγκεκριμένη επιγραφή βρέθηκε κοντά στον σημερινό ΄Αγιο Νικόλαο ο Λ. Βαιρακλιότης εικάζει ότι εκεί υπήρχε ιερό του θεού Λ. Βαιρακλιότης, Τα Φάρσαλα στην αρχαιότητα, Φάρσαλα 1990 ( στην περιοχή υπάρχει σπηλιά που μπορεί να χρησιμοποιούνταν ως σημείο ΄΄εγκοίμησης΄΄)
2. Dedication to Asklepios? White marble stele or statue base.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 2nd c. BC — IG IX,2 245Λεωνίδας Κεφαλι[ώ]-νειος ἀνέθηκε

Νύμφες και Πάν
1. Dedication to the Nymphs. Coarsely worked stone to the leftof the entry to a grotto.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Alogopati — ca. 500-450 BC — SEG 1.247 — SEG 2.357
Παντάλκεςἀνέθεκεθεαῖς τόδ’ ἔργον.τὰν δὲ δάφν[αν]5ἄερ ἅπαξ ΕΦΑΝΠ.

2. Dedication to the Nymphs and others. Rock-cut inscription to the rightof the entry to a grotto.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Alogopati — 4th c. BC — SEG 1.248
θεός.χαίρετε τοὶ πα[ριόντες, ἅπ]α[ς] θῆλύς τε καὶ ἄρσην,ἄνδρες τε ἠδὲ γυναῖκες ὁμῶς παῖδές τε κόραι τε·χῶρον δ’ εἰς ἱερὸν Νύμφαις καὶ Πανὶ καὶ Ἑρμῆι,5Ἀπόλλονι ἄνακτι, Ἡρακλεῖ καὶ ἑταίραις,Χίρωνος τ’ ἄντρον καὶ Ἀσκλαπιοῦ ἠδ’ Ὑγιείας·τούτων ἐστὶ τ[ά]δ’, ὦνα Πάν, ἱαρώτατ’ ἐν αὐτῶιἔμφυτα καὶ πίνακες καὶ ἀγάλματα δῶρά τε πολλ[ά]·ἄνδρα δ’ ἐποιήσα<ν>τ’ {α} ἀγαθὸν Παντάλκεα Νύμφαι10τῶνδ’ ἐπιβαινέμεναι χώρων καὶ ἐπίσσκοπον εἶναι,ὅσπερ ταῦτ’ ἐφύτευσε καὶ [ἐ]ξεπονήσατο χερσσίν,ἀντίδοσαν δ’ αὐτῶι βίον ἄφθονον ἤματα πάντα·Ἡρακλέης μὲν ἔδοκ’ ἰσχὺν ἀρετήν τε κράτος τε,ὧιπερ τούσδε λίθους τύπτων ἐπόησ’ ἀναβαίνε[ιν],15Ἀπόλλων δὲ δίδωσι καὶ υἱὸς τοῦ[δ]ε καὶ Ἑρμῆςαἰῶν’ εἰς τὸν ἅπαντα ὑγίειαν καὶ βίον ἐσθλόν,Πὰν δὲ γέλωτα καὶ εὐφροσύνην ὕβριν τε δικαίαν,Χίρων δ’ αὐτῶι δῶκε σοφόν τ’ ἔ̣μεν[αι] καὶ ἀοιδόν.ἀλλὰ τύχαις ἀγαθαῖς ἀναβαίνετ[ε], θύετε Πανί̣,20εὔχεσθε, εὐφραίνεσθε· κακῶν δ․․․․σις ἁπάν[των]ἐνθάδ’ ἔνεστ’, ἀγαθῶν δὲ [λάχος(?)] πολέμοιό [τε λῆξις(?)].

Ηρακλής

description: Poros statue base with dedication to Herakles, from Skotoussa
catalogue number: 176LSAG reference: 99.03b.S436date: 500 - 475 object type: Base region: CGsub-region: Thessalyarchaeological context: Skotoussa
publications:Theocharis, A.Delt vol. 19 B (1964) pp. 265 Vοlos Museum no. E 1263

transcription:ταυτ' Ερακλει κρατεροφ[ρονι - - -]Μελαντο̣ς̣ ο̣νεθε̣κ̣ε̣ (non vidi)...[- -].

( πηγή : http://poinikastas.csad.ox.ac.uk/4DLink3/4DACTION/LSAGwebDisplayInscription?searchTerm=Thessaly&searchType=browse&searchField=script&returnList=0&sequence=0&thisListPosition=5)

Η συγκεκριμένη επιγραφή βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο του Βόλου.

Σύμφωνα με βιβλιογραφικές πηγές λατρεύοταν επίσης η Θέτις καθώς τον 4ο αιώνα οι ολιγαρχικές οικογένειες τιμούσαν ως ήρωες τους μυθικούς Αχιλλέα και Πάτροκλο ( Ανδριάντες των οποίων είχαν αφιερώσει στο Μαντείο των Δελφών). Επίσης τιμούσαν τον όμηρο ως αφηγητή των κατορθωμάτων τους.

Νυμφαίο Φαρσάλων

2008-11-30T12:34:00.000-08:00

Μισή ώρα απο την πόλη των Φαρσάλων προς τα δυτικά βρίσκεται ένα σπήλαιο. Η είσοδος του διαγράφεται μερικά μέτρα πάνω απο τη βάση ενός βράχου, προς την κορυφή του λόφου. Στη διάρκεια των πρώτων δεκαετιών του 5ου π. Χ., ο ΄΄Παντακλής΄΄ διαμόρφωσε το σπήλαιο και τον περιβάλλοντα χώρο, ανοίγοντας μέσα στο βράχο διόδους πρόσβασης και φυτεύοντας ένα δασύλλιο, που αφιέρωσε στις Νύμφες. Έναν αιώνα αργότερα ο χώρος συνέχισε να θεωρείται ως ιερό, όπου ο Πάν, γιος του Ερμή, συναντούσε τις Νύμφες και τον Απόλλωνα, και άλλες ΄΄δευτερεύουσες΄΄ θεότητες, τυπικά θεσσαλικές( Ασκληπιός, Χείρων, Ηρακλής). Μια επιγραφή στα δεξιά της εισόδου, δίνει λόγο σε μια θεότητα, χωρίς ταυτότητα, φωνή ανώνυμη, που βγαίνει απο το βουκολικό τοπίο και προσκαλεί τον περαστικό να αποδώσει τις πρέπουσες τιμές: να προσφέρει το ανάθημα, θυσίασ ενόσ μικρού ζώου- μια ανάπαυλα ειρήνης και χαράς μέσα στο βαρύ κλίμα των εμφυλίων πολέμων πο ταλανίζουν εκείνη την περίοδο τη Θεσσαλία. ( Πηγή Philippe Borgeaud, ο αγροίκος, στο Ο έλληνας άνθρωπος συλλογικό έργο σ. 319-320).

Ο θεός
Γεια σας περαστικοί, όποιοι και να είστε, άνδρες ή γυναίκες, αγόρια ή κορίτσια. Αυτός ο χώρος είναι το ιερό των Νυμφών, του Πανός και του Ερμή, του θεού Απόλλωνα, του Ηρακλή και των Συντρόφων, αυτή η σπηλιά ανήκει στο Χείρωνα, τον Ασκληπιό και την Υγιεία.
Σ΄αυτούς ανήκουν, μέσω του θεού Πανός, τα ιερά .....

Dedication to the Nymphs and others. Rock-cut inscription to the rightof the entry to a grotto.Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Alogopati — 4th c. BC — SEG 1.248θεός.χαίρετε τοὶ πα[ριόντες, ἅπ]α[ς] θῆλύς τε καὶ ἄρσην,ἄνδρες τε ἠδὲ γυναῖκες ὁμῶς παῖδές τε κόραι τε·χῶρον δ’ εἰς ἱερὸν Νύμφαις καὶ Πανὶ καὶ Ἑρμῆι,5Ἀπόλλονι ἄνακτι, Ἡρακλεῖ καὶ ἑταίραις,Χίρωνος τ’ ἄντρον καὶ Ἀσκλαπιοῦ ἠδ’ Ὑγιείας·τούτων ἐστὶ τ[ά]δ’, ὦνα Πάν, ἱαρώτατ’ ἐν αὐτῶιἔμφυτα καὶ πίνακες καὶ ἀγάλματα δῶρά τε πολλ[ά]·ἄνδρα δ’ ἐποιήσα<ν>τ’ {α} ἀγαθὸν Παντάλκεα Νύμφαι10τῶνδ’ ἐπιβαινέμεναι χώρων καὶ ἐπίσσκοπον εἶναι,ὅσπερ ταῦτ’ ἐφύτευσε καὶ [ἐ]ξεπονήσατο χερσσίν,ἀντίδοσαν δ’ αὐτῶι βίον ἄφθονον ἤματα πάντα·Ἡρακλέης μὲν ἔδοκ’ ἰσχὺν ἀρετήν τε κράτος τε,ὧιπερ τούσδε λίθους τύπτων ἐπόησ’ ἀναβαίνε[ιν],15Ἀπόλλων δὲ δίδωσι καὶ υἱὸς τοῦ[δ]ε καὶ Ἑρμῆςαἰῶν’ εἰς τὸν ἅπαντα ὑγίειαν καὶ βίον ἐσθλόν,Πὰν δὲ γέλωτα καὶ εὐφροσύνην ὕβριν τε δικαίαν,Χίρων δ’ αὐτῶι δῶκε σοφόν τ’ ἔ̣μεν[αι] καὶ ἀοιδόν.ἀλλὰ τύχαις ἀγαθαῖς ἀναβαίνετ[ε], θύετε Πανί̣,20εὔχεσθε, εὐφραίνεσθε· κακῶν δ․․․․σις ἁπάν[των]ἐνθάδ’ ἔνεστ’, ἀγαθῶν δὲ [λάχος(?)] πολέμοιό [τε λῆξις(?)].

τα νομίσματα των Φαρσάλων

2008-11-28T11:58:00.000-08:00

Τα νομίσματα των φαρσάλων δεν χαρακτηρίζονται απο την ποικιλία των παραστάσεων τους. Συνήθως εικονίζεται το κεφάλι της Αθηνάς στη μία πλευρά και κεφάλι αλλόγου απο την άλλη

1)Thessaly - Pharsalus Circa 480-440 B.C. AR Hemidrachm. 2.763 grams.Obverse: Head of Athena r., in close-fitting crested helmet ornamented with serpents.Reverse: Horse's head r., within incuse.

2)Thessaly, Pharsalos. Circa 480-400 BC. AR hemidrachm (2.99 gm). Helmeted head of Athena right / FAR, horse head right, within incuse square. SNG Copenhagen 217; BMC Thessaly pg. 43, 1. VF,3)Thessaly, Pharsalus AR Hemidrachm. ca 480-440 B.C. Head of Athena right in close-fitting crested helmet ornamented with serpents / FAR, Horse's head right, within incuse. SNG Cop 217.

4)Thessaly, Pharsalos. Circa 480-440 BC. AR Hemidrachm 3.02 gm). Helmeted head of Athena right / Horsehead right, F-AR, within incuse. SNG Copenhagen 217; BMC Thessaly, etc. pg 43, 1. Good VF. 724103

5) THESSALIEN, PHARSALOS, 440 - 425 v. Chr., Hemidrachme, Silber,
Vs: Kopf der Athena mit attischem Helm mit hochgeklappten Wangenklappen. Schöner Stil !!
Rs: ΦΑΡΣA
Pferdekopf
Erhaltung: Sehr schön, 2,8 g, 14 mm

Στη συνέχεια βλέπουμε νομίσματα της εποχής 424-405 π.Χ. Ιδιαίτερα όμορφα .........
6)THESSALY, Pharsalos. Circa 424-405/4 BC. AR Drachm (5.93 gm, 11h). Head of Athena right, wearing crested Attic helmet; TH-[IP] behind / F-A-R-S, warrior on horseback right, wearing petasos, holding mace over shoulder in right hand. Laava 96 (V48/R54); BMC Thessaly pg. 43, 6; SNG Copenhagen 220. EF, lightly toned.

Και το επόμενο είναι της ίδιας εποχής μόνο στην μια πλευρά έχει το όνομα του ταγού των Φαρσάλων Τελέφαντου

7)Thessaly, Pharsalos AR Drachm. Circa 424-405/4 BC. Head of Athena right, in crested Attic helmet; TH-[IP] behind / F-A-R-S, warrior on horseback right, in petasos, holding mace over shoulder in right hand, TELEFANTO retrograde in ex. SNGCop 220.

Αρχαίες επιγραφές της επαρχίας Φαρσάλων

2008-11-23T11:45:00.000-08:00

Manumission record. White marble plaque.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion?: Hypereia — 1st c. AD — IG IX,2 256b
στρατηγοῦντος Φ<λα>βίου Πολυκρίτου τὸ ∙ βʹ ∙ μηνὸς Θεμιστίου <λο>ι<π>ῶν δύο, τ[αμιεύ]-
οντος τῆς πόλεος Τειμασιθέου τοῦ Τειμασιθέου, ταγευόντων τῶν περὶ Ἱπποκράτην [— — — — — — Ἀρ]-
κεσίλαο<ς> ΙΥΙΙΙΙΟΙΙων [Πρ]είμου καὶ Ἀνθεστί[δου] ἀπελεύθερος ἔδωκεν τὰ γε[ινόμενα τῇ πόλει δηνάρια κβʹ (ἥμισυ)]
{²complures versus qui legi nequeunt}²4
[— — — — — — — καὶ Ε]ὐφραντίδης οἱ ἀπελευθερωθέν[τες ὑπὸ — — — — — — — — — — — —]5
[— — — — — — — — — ἔ]δωκαν τὰ γινόμενα τῇ [πόλει ἕκαστοι δηνάρια κβʹ (ἥμισυ). — — — —]
[— — — — — — — — — —]ΟΥ στρα(τηγοῦντος) Κ<λ>(αυδίου) Ἀριστοφύλ[ου, μηνὸς — — — —]
[— — — — — — — — — — —]ΤΑΤΤΡ Φιλοκ[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]
{²complures versus qui legi nequeunt}²8
[— —]ΥϹΟ ἀπηλευθερωμένη ὑπὸ Ι[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]
[ἔ]δωκε τῇ πόλι δ(ηνάρια) κβʹ <(ἥμισυ)> ταμιεύοντος <Σ>ωπάτρου [․]Τ[․]ΟΥϹ[— — — — — —]10
[— — — —]Ι[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]
στρατηγοῦντος <Φ>(λαβίου) Σωσιπάτρου [—]ΑΦ[— — — — — — — — — — — — — — — — — —]
ϹΘΛΤΕΗ[— —]Ο[—]ΟΑΒ[— —]ΝΟΝΟ[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]
Ο[․] Ζ<ώ>σιμος Ε[— — — —]ΛΙΟΝ[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τὰ]
<γ>ινόμενα τ[ῇ πόλι — —]ΘΟ[— —] δ(ηνάρια) κβʹ [(ἥμισυ) — — — — — — — — — — — — — —].

Dedication of a statue of Hagias. White marble plaque.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion?: Hypereia — late Hellenistic period — IG IX,2 256a
Λυσίπονος Λυσιπόνου Ἁγίαν ΤΟ[— — — —]
κατὰ τὸ τῆς πόλεως ψήφισμα [— —(?)— —]

Epitaph. White marble stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Ktouri, west of — late 4th c. BC
{²Stela fracta, titulus deest.}²

Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini? — 3rd c. BC — SEG 28.516
[— — — — — — — — — — — — — —]1
[— — — — — — —]ΕΝΟΡΕ[— — — —]
[— — —μ]έδων δ’ ἐτέκνωσ[ε — — —]
[— — — —]εν δὲ πόσις Σώφρ[— — —]
[— — — κ]λείζουσιν δ’ αὐτὴ̣[ν — —]5
[— — — —]λιν στεφανοῖ δὲ [— — —]
[— — — —] εἰκόνι τῆιδε λε[— — —]
vacat

Epitaph of Leite and others. Gray marble block.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Homolion? — early 1st c. AD
Πρειμιγένης Λείτῃ τῇ [ἰ]δείᾳ γ[υ]-
ναικὶ καὶ ἁτῷ καὶ Πατρω[κλ]έα καὶ
Τύραννος τῇ ἰδείᾳ μ[η]τρί· ἥρως
χρηστὴ χαῖρε.

Funerary epigram for Epiktetos. Stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini, south of — 2nd c. AD — SEG 32.611 — cf. SEG 37.478
τὴν πολυδάκρυτον
στήλλην #⁵⁶ ἴδε #⁵⁶ καὶ τὸν
ἐπ’ αὐτῇ παῖδαν Ἐπίκτητον
μητρὶ λιπόντα γόους #⁵⁶ ὀ-5
κτωκαιδεκαέτης γὰρ #⁵⁶
ἐν ἄνδρασι βραχύ τι λάμ-
ψας, τὸ πλεῖον ἐν φθιμέ#⁵⁶-
νοις κεῖμαι ὑποχθόνιος·
εὔνους γὰρ γεγονὼς τοὐ-10
μῷ πατρὶ τῷ Χαροπσίνῳ
κατὰ πόδας θανάτου #⁵⁶
μοῖραν ἐπειργασάμην·
ἔστησεν τόδε σῆμα ὑπὲρ
μνήμης φιλοτέκνου μη-15
τὴρ Ἀλεξάνδρα θλῖψιν
ἐχοῦσα τέκνου.
H επιτύμβια στήλη με τον κωδικό GHW 3619, φυλάσσεται στην αρχαιολογική συλλογή των Φαρσάλων ( αρ. ευρετηρίου 60). Ανακαλύφθηκε το 1975, μαζί με μία άλλη, στη Κρήνη των Φαρσάλων, στα νότια του οικισμού, κοντά σε ένα άγνωστο εως τότε αρχαίο οικισμό, πάνω σε ένα λόφο όπου έχει βρεθεί πολλή κεραμεική ελληνιστικής και της Ρωμαικής εποχής. Η στήλη είναι σπασμένη σε δύο κομμάτια, τα οποία ξανακολλούν και στολίζεται με ένα ανάγλυφο. Σ΄αυτό εικονίζεται ένας έφιππος κυνηγός ντυμένος με κοντό μανδύα, πηγαίνοντας προσ τα δεξιά.

Funerary epigram for Lykos. White marble stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini — 2nd c. AD — SEG 28.514
οὔνομά μ[οι]
Λύκος ἦν· [κεῖ]-
μαι δὲ θαν[ὼν]
ἐπὶ Ῥώμης5
ἕπτα κὲ πέντ’ ἔτε[σιν]

Epitaph of Eros, son of Lucius Vibius Eros and Fortunata. White marblehalf-column with tabula ansata.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Polyneri — 2nd c. AD — AE (1930) 105, 1
Λ(ούκιος) ∙ Ὀείβιος Ἔρ-
ως καὶ Φορ-
τουνάτα Εὐ-
τυχίδος Ἔρ-5
ωτα τὸν ὑόν.
{²vestigia litterarum}²

Funerary epigram for Lykos. White marble stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini — 2nd c. AD — SEG 28.514
οὔνομά μ[οι]
Λύκος ἦν· [κεῖ]-
μαι δὲ θαν[ὼν]
ἐπὶ Ῥώμης5
ἕπτα κὲ πέντ’ ἔτε[σιν]
{²vestigia litterarum}²

Epitaph of Eros, son of Lucius Vibius Eros and Fortunata. White marblehalf-column with tabula ansata.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Polyneri — 2nd c. AD — AE (1930) 105, 1
Λ(ούκιος) ∙ Ὀείβιος Ἔρ-
ως καὶ Φορ-
τουνάτα Εὐ-
τυχίδος Ἔρ-5
ωτα τὸν ὑόν.

Epitaph of Amerimnos. Ogival stele of black stone.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini, south of — ca. 150-200 AD — DeltOthrys 7 (1908-1911) 58, 4
Λύκα Ἀμέρι-
μνον τὸν ἑαυ-
τῆς ἄνδρεα {²⁶ἄνδρα}²⁶
μνεία[ς χάριν]5
ἥρως [χρηστὲ]
[χαῖρε].

Epitaph of Habroxena. Ogival stele of local yellow stone.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini — 2nd c. AD — SEG 28.515
#⁹⁰⁰1
Ἁβροξ-
ένα.

Epitaph of Dionysia, daughter of Dounda. Ogival stele of local yellow stone.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini — 3rd c. AD — SEG 28.515
Δουνδα Δι-
ονυσίᾳ θυγα-
τρὶ μνίας χάριν
ἕνδεκα οὖσαν5
ἐτῶν οἰκτρὰ κι-
Epitaph of Ephesia. Fragmentary white marble stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini, south of — 3rd c. AD — SEG 32.612
[— — — — — — — — — — τῇ πα]-
θούσῃ ἐτῶν κδʹ ἐπ[ελθούσῃ εἰς]
ἄνθος Ἐφεσίᾳ τῇ ἰ[δίᾳ συμ]-
βίῳ ἐκ παρθενείας κ[αὶ τῇ πα]-5
θούσῃ θυγατρὶ ἐπ[— — — — —]
vacat

Epitaph of the wife of Artemidoros. White marble stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini, south of — 3rd c. AD — AD 10 (1926) Parart., 52, 10
Ἀρτεμίδωρος [τῇ]
ἰδίᾳ συνβίῳ μνεί-
ας χάριν.

Epitaph. White marble stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini — Roman period
{²Stela fracta, titulus deest.}²

Epitaph. White marble stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Krini, southwest of — Roman period — DeltOthrys 7 (1908-1911) 50
ΚΛΙΠ[— —]ΙΙ[— —]Υ[— —]ΛΟ[— —]ΟΥΣ[— —]ΕΑ[— —]ΤΗΣΑ[— —]ΚΕΙΜΕΝΟΣ[— —]ΙΟ[— —] ΑΠΙΙΥΛΘ[— —]Η[— — —]
ΙΜ[—]ΙΚΛΕΑΝΚΑΕ[— —]ΚΑΤΟΥΑΙΟΝΚΑΙ[— —]ΥΑΕΚΛ[— —]Υ[— —]ΚΕΙΝΟΥΚΑΙΑΝΙΤ[— —] ΛΜΡΛΕΑΙΟΥΝΟΥ[— — —].

Epitaph of Eutychia. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion: Polyneri — Roman period — CIL 3.587 — IG IX,2 233
D(iis) M(anibus).
P(ublius) Ael(ius) ∙ Mae(cia tribu)
#⁷IIS∙STNT#⁵⁶S
[Eu]tychia[e]5
[c]oniugi
karissim[ae].

Manufacturer’s (?) stamp on a roof tile.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion (Ktouri) — Hellenistic period — BCH 56 (1932) 130
Διονυσο[— —] {²⁷Διονυσο[δώρου] (Béquignon)}²⁷.

Stamp of Eukratidas. Roof tile.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion (Ktouri) — Hellenistic period — BCH 56 (1932) 131, 1
Εὐκρα-
τίδου.

Stamp of Eukratidas. Roof tile.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion (Ktouri) — Hellenistic period — BCH 56 (1932) 131, 2
Εὐκρα-
[τ]ί̣δου.

Stamp of Eukratidas. Roof tile.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion (Ktouri) — Hellenistic period — BCH 56 (1932) 131, 3
Εὐκρα-
τίδου.

Stamp of Eukratidas. Roof tile.
Thessalia (Thessaliotis) — Euhydrion (Ktouri) — Hellenistic period — BCH 56 (1932) 131, 4
Εὐ[κρα]-
τί[δου].

Decree concerning the award of citizenship and the distribution of land.Block of black stone (sideropetra).
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Rizi, east of — late 3rd c. BC — IG IX,2 234 — SEG 40.486See also: SEG 42:1861,1[1]; SEG 42:1861,1[2]
ἀ[γαθᾶ τύχα]· ἁ πόλις Φαρσαλίουν τοῖς καὶ οὗς ἐξ ἀρχᾶς συμπολιτευομένοις καὶ συμπο-
λ[εμεισάντε]σσι πάνσα προθυμία ἔδουκε τὰν πολιτείαν καττάπερ Φαρσαλίοις τοῖς
ἐ[ξ ἀρχᾶς πολ]ιτευομένοις· ἔδουκαεμ μὰ ἐμ Μακουνίαις τὰς ἐχομένας τοῦ Λουέρχου <χού>-
ρα[ς ψιλᾶς πέλ]εθρα ἑξείκοντα ἑκάστου τοῦ εἰβάτα ἔχειν πατρουέαν τὸμ πάντα χρόνον·5
τ[αγευόντου]ν Εὐμειλίδα Νικασιαίου, Λύκου Δρουπακείου, Οἰολύκου Μνασιππείου, Λύκου
Φερεκρατείου, Ἀντιόχου Δυνατείου. vacatcol I.7
Ὄροβις Κολύσσταιος
Φιλοκράτεις Φιλούνειος
Χαρικλεῖ[ς] Φιλοχάρειος10
Κλέουν Ἡρακλείδαιος
Φαλαρίουν Σαρδούνειος
Κολύσστας Ὀροβίειος
Ἀσστόμαχος Ὀροβίειος
Παρμενί<σ>κος Ἀγαθούνειος15
Μυλλίνας Βιρούνειος
Βίρουν Μυλλίναιος
Γάλιος Πολυκλείτειος
Ὀνάσιμος Νικηράτειος
Παρμενίσκος Σαρδούνειος20
Καλλίσστρατος Εὐδόξειος
Εὔδοξος Καλλισστράτειος
Φίλαγρος Φειδούνειος
Φάλακρος Οὐφελίμειος
Φάλακρος Ἱπποκράτειος25
Πείσσας Ἀργούνειος
Ἀσσκλαπιάδας Δαμούνειος
Ἀγάστας Αἰσσχίναιος
Εὐφρόνιος Μαντίκλειος
Πιτθῖνος Ἀντιόχειος30
Ὀνύμαρχος Χάββειος
Εὐκρατίδας Χάββειος
Φιλόνικος Γενναίειος
Σπύραγος Γενναίειος
[Ἄ]σκετος Σαβυρούνειος35
Νικόμαχος Ἀναξάνδρειος
Ἀγάσσας Μινδύειος
Καλλικλέας Μινδύειος
Φιλίνιχος Παρμενιούνειος
Ἄσσας Δενδίλειος40
Δενδίλος Ἀσσαῖος
Παύσουν Παυσανίαιος
Παυσανίας Παυσούνειος
Νικίας Φιλοξένειος
Ξενόφαντος Νικίαιος45
Φιλόξενος Νικίαιος
Σπεύδουν Ἀλαθονίκειος
Ἱπποκλέας Σπευδούνειος
Φιλούτας Σπευδούνειος
Ἀ[λ]εξίμαχος Ἀλεξιούνειος50
[Σουσ]ίχαρμος Ἀλεξιούνειος
Μ[ιλ]τίας Σιμμίαιος
Σιμμίας Μιλτίαιος
Ἀσικράτεις Ὑβριλάειος
[— — — — — —]σθένειος55
[— — — — — —]ιγένειος
[— — — — — — —]άτειοςcol II.57
Ἐπικρατῖνος Ἱσμηνίαιος
Λυσίμαχος Λυσούνειος
Ἀντιγένεις Φιλοξένειος60
Κριτόλαος Ἀντιγένειος
Ἔχιππος Ξενοκλέαιος
Δίφιλος Πύρρειος
Πυθοκράτεις Ἐπιξένειος
Θέστουρ Νικάνδρειος65
Λύκος Ἁβρούνειος
Μένουν Ἀντόχειος
Τιμόξενος Ξενοτίμειος
Θίβρουν Ὑβρίσσταιος
Βίρουν Χορριούνειος70
Αὐτόνοος Μύλλειος
Δεινίας Δαμοφίλειος
Ἡρακλείδας Γασστρούνειος
Σιμίουν Γασστρούνειος
Σατυρίουν Νικούνειος75
Βατθείας Βασανίειος
Δάμουν Εὐφρονίειος
Καλλικλέας Αἰσσχίναιος
Ὑβρίσστας Δικαίειος
Ἱέρουν Στρατούνειος80
Καρίουν Ἱπποκράτειος
Ἱπποκράτεις Καριούνειος
Σίμουν Ἀριστούνειος
Ξενοκράτεις Ἀριστούνειος
Φερένικος Κεφαλούνειος85
Μάχιος Κεφαλούνειος
Σουκράτεις Λυσανίαιος
Γενναῖος Ἀσάνδρειος
Δαμοπείθεις Ἀλεξίειος
Ἀστύλος Στροφάκειος90
Εὔδοξος Ἀσούνειος
Λέουν Καλλιφάνειος
Γέραιος Καλλιφάνειος
Ἀριστόφιλος Ἀριστούνειος
Δρούπυλος Πιτθίδαιος95
Μέννεις Ἱσστιαίειος
Ὑβρίστας Εὐβοίειος
Μνασίδαμος Ἐχέμμαιος
Γενναῖος Θεορδότειος
Φίλιππος Ἀντιφάνειος100
Ἀντιφάνεις Φιλίππειος
Φειδίας Αὐτοβούλειος
Θεόφιλος Ἐπικρατίδαιος
Βρέχας Ὑβρίσταιος
Πολίτας Εὐξενίδαιος105
Εὐξενίδας Πολίταιος
Σατυρίουν Ὑβρίσταιοςcol III.107
Ὄνασος Θεοδούρειος
Θεόδουρος Ὀνάσειος
Ἀνδρόμαχος Φαλαί̣[κει]ος110
Διότιμος Φαλαίκειος
Πέτρουν Παμβούταιος
Ἀντιγένεις Ἀντιγένειος
Ἄρχιππος Λεοντοκράτειος
Ἀγάθαρχος Νικούνειος115
Κιθαίρουν Εὐφρανόρειος
Ἀνδροκλεῖς Ἀνδρέαιος
Εὐπόλεμος Δεινομένειος
Βάκχιος Δεινομένειος
Αὐτόνοος Ἀγαθούνειος120
Ἀγάθουν Αὐτονόειος
Δρομίσσκος Ἀγαπύρρειος
Σῖμος Ἀντιγένειος
Ἀμοίβας Καλλισστράτειος
Δεινίας Ταυρούνειος125
Μικκύλος Λυσιπόνειος
Ἡρακλείδας Μικκύλειος
Λυσίπονος Μικκύλε[ιο]ς
Σῖμος Ἀγαθοκλέαιος
Ἄσανδρος Πυρρίαιος130
Παρμενίσκος Ἁρμοδίειος
Μνασίμαχος Ἀσστονόειος
Καλλικλέας Ἀσστονόειος
Φοξῖνος Ἀσστονόειος
Κλεοφάνεις Δεματρίειος135
Ἀσστομείδεις Κλεοθοίνειος
Βούθοινος Παιδίναιος
Παρμενίουν Παιδίναιος
Φρυνίσσκος Εὐαγόρειος
Βούδουν Καλλισστράτειος140
Ἀμεύσσας Πιθούνειος
Μαρσύας Ἀμύνταιος
Δεινίας Μαρσύαιος
Πολυκράτεις Μαρσύαιος
Εὔδαμος Κλεοθοίνειος145
Ἀντίγονος Μελανθίειος
Στρατόνικος Ἀργούνειος
Χρείσουν Στρατονίκειος
Μελάνιππος Περραίειος
Ἀγέμαχος Περραίειος150
Παύσουν Περραίειος
Πέρρας Χανυλάειος
Ἀντιμένεις Ἀγελάειος
Νέουν Μελαντόρειος
Αἰσσχύλος Μνασούνειος155
Φιλόξενος Μνασούνειος
Εἱρουίδας Μνασούνειοςcol IV.157
Λύκος Χανύειος
Νικάσσας Μικκύλειος
Ἀμύντας Αὐτονόειος160
Λυκίας
Εὐφρόνιος
Μικίνας
Κεφάλουν
Εὐφρόνιος165
Εἱρουίδας
Γίγουν
Ἀγάθουν
Κεφάλουν
Σῖμος170
Πείθουν
Δαμάγει[τ]ος
Γλαῦκος
Πυθόρμας
Ἀγροίτας175
Σῖμος
Κλεογένεις Σίμειος
Κλεῖτος
Σουσίας
Νόστιμος180
Δέξανδρος
Αὐτόλυκος
Ἀρκέσουν
Ἡρακλείδας

Proxeny decree. Fragment of a white marble pedimental stelewith akroteria.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 3rd c. BC — SEG 37.498
ἀγαθῆι τύχηι· Παυσιμάχω[ι]
Νουμηνίου Ἁλικαρνασσεῖ
Φαρσάλιοι ἔδωκαμ προξενί-
αμ, πολιτείαμ, [— — — —]5
[— — — — — — — — — —]

Dedication of a stoa by Leonides, son of Proteas, of Halikarnassos.Rectangular block of gray marble.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 300-250 BC — AE (1934/1935) 145, 1 — BCH 59 (1935) 514, VIII
Λεωνίδης Πρωτέου Ἁλικαρνασσεὺς τὴν στοὰν καὶ τὰ οἰκήματα τὰ ἐν τῆι στοᾶι πάντα ἀνέθηκεν
τῆι πόλει. ἡ δὲ πόλις καὶ οἱ ταγοὶ ἀεὶ οἱ γινόμενοι καὶ οἱ ταμίαι ἐκ τῶν προσόδων τῆς στοᾶς
καὶ τῶν οἰκημάτων πάντων παρέξουσι διὰ βίου τοῖς νεανίσκοις τοῖς ἐν τῶι γυμνασίωι ἀλειφομένοις
ἔλαιον ἱκανὸν δίδοντες κατ’ ἐνιαυτὸν τοῖς γυμνασιάρχοις καὶ προσδιδότωσαν5
τοῖς γυμνασιάρχοις εἰς ἀγῶνα γυμνικὸν καὶ λαμπάδα μνᾶς δύο. ὁ δὲ ἀγὼν προσαγορευέσθω
Λεωνίδεια καὶ ὁ κῆρυξ ἀνακηρυσσέτω τὸν νικῶντα· {²rasura}² τὸν δὲ ἀγῶνα οἱ γυμνασίαρχοι ποιείτωσαν
Διψίου τῆι τετράδι ἱσταμένου· τὸ δὲ περισσὸν ἀργύριον λαμβανέτω ἡ πόλις, ἐπισκευαζέτω δὲ
τὴν στοὰν κατ’ ἐνιαυτὸν ὧν ἂν προσδέηται.

Proxeny decree. Fragmentary rectangular stele of local gray marble.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 300-250 BC — SEG 36.549
[— — — — — — — — — — — —]1
[— — — — —]ΟΛΙ#⁷[— — — —]
[ἔγκτη]σιγ γῆς καὶ οἰ[κίας]
[καὶ] ἀμπέλωγ καὶ ἐπιν[ο]-
μίαν, ὥσπερ καὶ τοῖς ἄλ-5
λοις Φαρσαλίοις, καὶ ἀ-
σφάλειαγ καὶ ἀσυλίαγ καὶ
πολέμου καὶ εἰρήνης καὶ
αὐτῶι καὶ ἐκγόνοις καὶ φυ-
λῆς ἧς ἂμ βούληται εἶναι·10
ταγευόντων Μαρικᾶνος Νι-
κασίππου, Δινία Μιλτίου,
Μένωνος Ἱέρωνος, Ἀθηνάδου
Σπινθάρου, Πολίτα Ἱπποδά-
μαντος. vacat

Dedication of a stoa and a granary. Fragmentary stone monument.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — date? — IG IX,2 243
[— — — — — —]ος
[— — — —]χου Κραννώ-
[νιος πρ]οστάτης τῆς
[πόλεω]ς τὴν στον5
[καὶ τὸ σι]τοβολεῖον
[τοῖς θ]εοῖς κα[ὶ τ]ῆ̣ι πό-
[λει — — — — — — — —]

Dedication of a statue of Homer by the city of Pharsalos.Gray-blue marble statue base.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 4th c. BC — IG IX,2 246
[Ὅ]μηρον Φαρσαλίων ἡ [πόλις].

Dedication of a statue of Agias. Two fragments of a white marble base.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 337-332 BC or shortly after — IG IX,2 249
[— — — — — — — — — — — — — — — — — —]
[— —]Κ[— — — — — — — — — — — — — — —]
[— — —]ΓΕΣ[— — — — —]ΟΥΣΙΣΟ[— — — — —]
[πατρί]δα Φάρσ[αλον] καὶ πατέ̣[ρ’ Ἀκνόνιον].5
[πρῶ]τος Ὀλύμπ[ια πα]γκράτιο[ν, Φαρσάλιε, νικᾶις],
[Ἀγ]ία Ἀκνονίο[υ, γῆς ἀ]πὸ Θεσσ[αλίας],
[πε]ντάκις ἐν Νε[μέαι], τόσα Π[ύθια, πεντάκις Ἰσθμοῖ]
[κα]ὶ σῶν οὐδείς [πω στῆσ]ε τρ[όπαια χερῶν].
Λύσιππ[ος Σικυώνιος ἐποίησεν].

Dedicatory epigram for Olympian Zeus. White marble pedimental stelewith akroteria.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — early 4th c. BC — SEG 27.222
βωμὸς Ζηνὸς ὅδ’ ἐστ-
ὶν Ὀλυμπίο ὧι Πολ[ύ]-
χαρμος
τήνδε Ἀγάθωνος πα-5
ῖς στῆσε θεῶμ βασι-
λεῖ.

Dedication to Zeus Soter. Fragmentary stone monument.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — late 3rd c. BC — IG IX,2 238
[— — —]ειος [ἀνέθηκεν]
[Διὶ Σ]ωτῆρι Ι[— — —]
[— — ἐξ Α]ἰτωλίας
[— — —] τοῖς φυγάσιν.

Dedication to Zeus Soter. Marble block.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 250-200 BC — IG IX,2 237
[Φαρσάλι(?)]οι ἀνέθεικαιν
[εὐξάμ]ενοι Διὶ Σουτεῖρι
[ταγ]ευόντουν
[— —]νιαος Βλιχανείου5
[— —]μαχου Σκολλείου
[— —]κλέαος Ἀστονοείου
[— —]ου Μεννείου
[— —ά]ρχου Φιλονικείου.

Dedication to Zeus Soter? White marble plaque.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 250-200 BC — IG IX,2 247
[— — — — — — — — — — — — —]1
[— — — — — — — — — —]ινείο<υ>
[— — — — — — — — —]ογενείου
[— —]Ι[— —]Ι Ἐμπεδιουνείου
[— —]ιχαίου Ἁγειτορείου5
[— —]νίππου Παναιρείου.

Dedication to Zeus Thaulios, inscribed on a rock above the sourceof the Apidanos river, a tributary of the Enipeus.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 4th c. BC? — PAAH (1907) 151
Δὶ Θαυλίωι
ἀνχιστῶν οἱ περὶ Παρ-
μένισκον.

Dedication to Zeus Thaulios. Altar of black stone.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Xylades — 4th c. BC — LAAA 3 (1910) 154, 5 — SEG 40.484
Διὸς Θαυλίου.

Dedication to Apollo, Artemis and Leto. White marble pedimental stelewith relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos? — ca. 350-300 BC — IG IX,2 593
Γοργον[ίσ]κα ἀνέθηκε.

Dedication to Apollo. Fragment of a white marble votive plaquewith relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Vasili — ca. 350-300 BC
{²Titulus deest.}²

Dedication to Artemis. Stone plaque.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 3rd c. BC? — IG IX,2 239
[Ἁ]γεισαρέτα
[—]σεφερβεα Ἀρτ-

Dedication to Aphrodite Peitho. Stone plaque.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 450-430 BC? — IG IX,2 236
Δάϝον τἀφρ[ο]-
δίται {²⁶Ἀφροδίται}²⁶ τᾶ Πειθο.
άμιδι.

Dedication to Hestia and the hero Symmachos. White marble plaquewith relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 400-350 BC — IG IX,2 242
[Ἑσ]τία ⋮ Σύμμαχος [ἥρως ․․․11-13․․․․ Θ]ρασυδάειος ⋮ ἀνέθηκ[ε].

Dedication to Hermes Bruchaleios Erionos. Stele of blue-black stone.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — mid. 5th c. BC
Πολυαρτία
το Βρυχαλείο
Ἐριονο.

Dedication to Asklepios. White marble stele or statue base.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 2nd c. BC? — IG IX,2 240
Χόριλλος ∶ Μενεκρά-
τειος ἀνέθηκε
Ἀσκληπιῶι.

Dedication to Asklepios? White marble stele or statue base.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 2nd c. BC — IG IX,2 245
Λεωνίδας Κεφαλι[ώ]-
νειος ἀνέθηκε

Dedication to the Nymphs. Coarsely worked stone to the leftof the entry to a grotto.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Alogopati — ca. 500-450 BC — SEG 1.247 — SEG 2.357
Παντάλκες
ἀνέθεκε
θεαῖς τόδ’ ἔργον.
τὰν δὲ δάφν[αν]5
ἄερ ἅπαξ Ε
ΦΑΝΠ.

Dedication to the Nymphs and others. Rock-cut inscription to the rightof the entry to a grotto.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Alogopati — 4th c. BC — SEG 1.248
θεός.
χαίρετε τοὶ πα[ριόντες, ἅπ]α[ς] θῆλύς τε καὶ ἄρσην,
ἄνδρες τε ἠδὲ γυναῖκες ὁμῶς παῖδές τε κόραι τε·
χῶρον δ’ εἰς ἱερὸν Νύμφαις καὶ Πανὶ καὶ Ἑρμῆι,5
Ἀπόλλονι ἄνακτι, Ἡρακλεῖ καὶ ἑταίραις,
Χίρωνος τ’ ἄντρον καὶ Ἀσκλαπιοῦ ἠδ’ Ὑγιείας·
τούτων ἐστὶ τ[ά]δ’, ὦνα Πάν, ἱαρώτατ’ ἐν αὐτῶι
ἔμφυτα καὶ πίνακες καὶ ἀγάλματα δῶρά τε πολλ[ά]·
ἄνδρα δ’ ἐποιήσα<ν>τ’ {α} ἀγαθὸν Παντάλκεα Νύμφαι10
τῶνδ’ ἐπιβαινέμεναι χώρων καὶ ἐπίσσκοπον εἶναι,
ὅσπερ ταῦτ’ ἐφύτευσε καὶ [ἐ]ξεπονήσατο χερσσίν,
ἀντίδοσαν δ’ αὐτῶι βίον ἄφθονον ἤματα πάντα·
Ἡρακλέης μὲν ἔδοκ’ ἰσχὺν ἀρετήν τε κράτος τε,
ὧιπερ τούσδε λίθους τύπτων ἐπόησ’ ἀναβαίνε[ιν],15
Ἀπόλλων δὲ δίδωσι καὶ υἱὸς τοῦ[δ]ε καὶ Ἑρμῆς
αἰῶν’ εἰς τὸν ἅπαντα ὑγίειαν καὶ βίον ἐσθλόν,
Πὰν δὲ γέλωτα καὶ εὐφροσύνην ὕβριν τε δικαίαν,
Χίρων δ’ αὐτῶι δῶκε σοφόν τ’ ἔ̣μεν[αι] καὶ ἀοιδόν.
ἀλλὰ τύχαις ἀγαθαῖς ἀναβαίνετ[ε], θύετε Πανί̣,20
εὔχεσθε, εὐφραίνεσθε· κακῶν δ․․․․σις ἁπάν[των]
ἐνθάδ’ ἔνεστ’, ἀγαθῶν δὲ [λάχος(?)] πολέμοιό [τε λῆξις(?)].

Dedication to the Aguiatai. Large stele of dark limestone.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 350-300 BC — SEG 23.408
Τροχίλος ἀνέθηκεν
ἄρχων τοῖς Ἀγυιάταις
εὐξάμενος Πυθιάδα
αἴκε νικάσε. vacat

Dedication to the Aguiatai. White marble pillar, slightly pyramidal in shape.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 400-350 BC — IG IX,2 241
τοὶ Ἀγυιᾶται ἀνέ[θη]-
καν ἀρχόντων Σοσ[άν]-
δρο, Ἀσάνδρο.

Dedication. White marble plaque.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 450 BC — IG IX,2 235
[— —]κις
[ὀν]έθεκε.

Dedication, inscribed stoichedon. Base of black local stone.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — stoich. — early 4th c. BC — RPh 35 (1911) 301, 50 — Polemon 1 (1929) 221, 426a
[— — — — ὀνέθ]εικαεν το[— — — — — — — —]
[— — — — —]ακαδι κεύοντες ⋮ Στρο[— — —] {²⁷Στρω[— —]}²⁷
[— — — Πολ]ύαλκος Μινδύειος ⋮ Ἱππί[ας]
[— —ιος, Θ]εόρδοτος Φιλίππειος ⋮ Ἀρχελ[— —]5
[— — — — —]όρειος ⋮ Ἄρτιξ Ἀρτικίδαιος
[— — — — —]Λειος vacat

Dedication. Black marble statue base.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — late 4th c. BC — PAAH (1910) 180
{²vestigia litterarum}²
[Ἐ]μπεδιώνειος.

Dedication. White marble base.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 4th c. BC — IG IX,2 244
[Ὀ]ρσίας Ἁγεισίαιος
Μεθύστας Μεθύσταιο[ς]
Φορμίων Νικαίδαιος
ὀνέθεικαεν.

Dedication inscribed stoichedon. White marble pedimental stelewith akroteria.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — stoich. — late 4th c. BC
[․․]Σ[․]Σ Δρου-
[ταλ]ίδαιος
[ὀνέ]θεικεν.

Dedication, epitaph, or decree. Stone monument.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Sitochoron — date? — IG IX,2 403
[— — —]α Ἀγά̣θα· Ἀγαθ[— — —]
[Ἀπο]λλονίδαιος.

Epitaph of Agapa. Ossuary cover of poros stone, made in the shapeof a gable roof.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — early 5th c. BC — SEG 19.422
Ἀγάπα.

Epitaph. Fragmentary white marble stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — mid. 5th c. BC
{²Stela fracta, titulus deest.}²

Epitaph. Fragmentary white marble stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — mid. 5th c. BC
{²Stela fracta, titulus deest.}²

Epitaph of Myllides. Block of black limestone.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Dendraki — ca. 430 BC — IG IX,2 250A.1
Σίμον ὁ Μυλίδεος {²⁶Μυλλίδεος}²⁶ ἐπέστασε̣
ματέρι ℎεᾷ Μυλλίδι vac. ΣΣB.1
ΗΕΟΜ
Δ Α

Epitaph. White marble stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — late 5th c. BC
{²Stela fracta, titulus deest.}²

Epitaph of Aphthonetos, son of Manichos. Ogival stele of localblack stone (sideropetra).
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Ano Dasolophos — late 5th c. BC — IG IX,2 405
Ἀφθονέτω
Μανιχέω.

Epitaph of Theozotos of Thebes. White marble stele with anthemion.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — mid. 4th c. BC — AD 26 B (1971) 304 — SEG 32.610
Θεόζοτος
Θειβῆος.

Epitaph of Oitaos and Eupolemos, sons of Orsias. White marble stelewith anthemion.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos? [Larissa] — late 4th/early 3rd c. BC
Οἴταος
Εὐπόλεμος
Ὀ̣ρσιαῖοι

Funerary epigram. Fragmentary stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos? [Larissa] — late 4th/early 3rd c. BC — SEG 28.525
[κ]ῆ̣δος ἀεί[μν]ηστον πάσηι πόλει ἐνθάδε[— — —]
Ἀδμήτου θυγάτηρ κεῖται, ἀποφθιμένη·
τῶν δέ, μεθ’ ὧν τά̣φ̣ον ἔσχεν, ἀνεψιά, οἷσι
[—]ΕΣ[— — — — — — — — — — —]Ο[— —]

Funerary epigram for Thibron, son of Promachos. Fragmentary whitemarble stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — late 4th/early 3rd c. BC — IG IX,2 251 — cf. SEG 28.506; 28.525
[— — — — Π]ρομάχοιο Θίβρων ὃς κοινὸ[ν — — —]
[— — — — —] τάφον δακρυόεντα δόμο[ν]
[— — — — — —]Ν θνητὸν δέμας ἀθάνατον [— —]
[— — — — — — — — —]ατος εστίν {²vestigia litterarum}²

Funerary epigram. Base of black stone (sideropetra).
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 300-250 BC — IG IX,2 252
εἴσιδε τὸν Νε․․․ς καὶ Ἀμωμήτοιο Φ[— — —]
παῖδα· τὸν εὐεργής, ὦ ξένε, τύ[μβος ἔχει]
ὧι τόδε ἀείμναστον μάτηρ μνα[μεῖον ἔθηκε],
πόλλ’ ἀδινοῖς δάκρυσιν θρῆνον ὀ[δυραμένα].

Funerary epigram for Timandra, daughter of Alkinoa and Menekorros.Ogival stele of black stone.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 300-250 BC — BPhW 31 (1911) 62
Ἀλκινόας κούραν λεῦσσε, ξένε, καὶ Μενεκόρρου
Τιμάνδραν, ἥβας τὰν στέρισ’ αἶσα λυγρά·
τᾶς ἀρετὰν αὔξοντες ἀείμναστον συνόμαιμοι
οὐκ ἀκλεῶς φθιμέναν τῶιδε τάφωι κτέρισαν.

Epitaph of Menippos, son of Panairos. White marble stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 3rd c. BC — BCH 76 (1952) 225 — SEG 43.302
Μένιππος
Παναίρου.

Epitaph of Alexandros. Fragmentary gray-blue limestone stelewith anthemion.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Sitochoron — late 3rd/early 2nd c. BC — IG IX,2 404
Ἀλέξανδρος
{²vestigia litterarum}²

Epitaph of Dionysios, son of Dionysios, of Sidon. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Revmatia — late 3rd/early 2nd c. BC — IG IX,2 402a
Διονύσιος
Διονυσίου
Σιδώνιος.

Epitaph of the priest Diadoumenos. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Revmatia — date? — IG IX,2 402b
[Δια]δούμενος ἱερεύς.

Epitaph of Kallistratos, son of Hegesaretos. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Ano Dasolophos — 3rd/2nd c. BC — IG IX,2 407
Καλλίστρατος
[Ἡγ]ησαρέτου.

Epitaph of Xenophon or his brother. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Sitochoron — date? — DeltOthrys 7 (1908-1911) 41
ἔστησα τῶι ἀδελφῶι
Ξενοφῶν {²⁷Ξενοφῶν[τι]}²⁷.

Epitaph of [-]oun and Helkebia. Fragmentary stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — Hellenistic period — IG IX,2 248A.1
[— —]ουν.B.1
Ἑλκεβία.

Epitaph of Alexandros. Stele with anthemion.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Ambelia — Hellenistic period — IG IX,2 253
Ἀλεξάν-
δρου.

Epitaph of Mikkalos and Autokrates of Akyphas. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Dendraki — ca. 200-150 BC — IG IX,2 400 — cf. SEG 40.487
Μίκκαλος
Αὐτοκράτης
[Ἀ]κυφάνιοι.

Epitaph of Phrikon, son of Kallistratos, of Pleuron. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Dendraki — ca. 200-150 BC — IG IX,2 401
Φρίκων
Καλλιστράτου
Πλευρώνιος.

Epitaph of Nikaia, daughter of Deinostratos. White marble stelewith ogival finial.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos? — mid. 2nd-early 1st c. BC — AD 43 B (1988) 282 — SEG 43.303
Νικαία [Δ]εινοστρά-
του ἡρώ[ι]σσα χαῖρε.

Epitaph of [-]kleides, son of Nikolaos. White marble pedimentalstele with akroteria and relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Vasili — 2nd c. AD — SEG 27.223
[— — —]κλείδης Νεικολάου
[ἥρω]ς χρηστὲ χαῖρε.

Funerary epigram. Fragmentary white marble stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — ca. 150-250 AD — AD 43 B (1988) 283 — SEG 43.301See also: SEG 43:301
[— — — — — — — — — — — — — — —]1
πέδοις Νείλο<υ> χ[ώ]ροις τ’ ἔφυες·
κουρῆς δ’ αὔτε φίλασ’ ἐσθ<¹⁶λ>¹⁶ὸν
νόον οὕνεκα πάσας νείκης
ἐνγαμέτας σώφροσιν ἀνφὶ τρόποις.

Epitaph of Aurelia Phila. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — early 3rd c. AD — IG IX,2 254
Αὐρ(ήλια) Φίλα παρανγέλλι παν-
τὶ ᾡδήποτε μετὰ τὸ αὐτὴν
τεθῆνε ἰς τὴν ληνὸν
μηδὲ ἀνῦξε ἕτερον5
τῷ ἐῶνι· εἰ δὲ μή, ο
[— — — — — — —]

Epitaph of Hedo, daughter of Paramonos and Lyka. White marblepedimental stele with akroteria and relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — late 2nd/early 3rd c. AD
Παράμονος κὲ Λύκα Ἡδὼν
τὴν ἑαυτῶν θυγατέραν
[μνή]μης χάριν· ἥρως χρηστὲ χερ[ε]
[— — —] χώρις τοῦ [— — — — — —]

Funerary epigram for Nikeitas, son of Eutychos. White marblepedimental stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Ambelia — late 2nd c. AD — Polemon 2 (1934-1938) 64, 11 — GVI 1071
Νεικάτας Εὐτύχου
ἐτῶν δέκα καὶ ἕξ·
Νεικάνδρα μ’ ἔτεκεν,
πατὴρ δέ μου Εὔτυχός5
ἐστιν· τοῦτ’ ὤν, Ἀίδα, θνῄ-
σκω· τί σπεύδων, ἀλόγι-
στε Χάρων, νήπιον ἥρ-
πασες οὕτω;
ἥρως χαίρειν.

Epitaph. Stele.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Hag. Nikolaos — 3rd c. AD — IG IX,2 947
[— — —]ωρος
[— — —] τῇ συν-
[βίῳ μνή]μ<η>ς χάρι[ν].

Epitaph of Nikopolis, daughter of Alexandros? Marble stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Ano Dasolophos — 3rd c. AD — IG IX,2 408
Νικοπολεὶς πηὲς κο-
ριδίου ἀνδρὸς τερυτάτου
Ἀλεξάνδρου μῆνα<ς> ιαʹ, ἔ-
τη δεκάπεντε.

Epitaph of Zosimos. Marble stele with relief.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Ano Dasolophos — 3rd c. AD or later — IG IX,2 408
{²vestigia}² Ζώσιμον.

Graffiti on a rock on the acropolis of Pharsalos.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — date? — AE (1915) 77, 10
[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]1
[— — —]ΠΕΛ v(?) προφᾶντις καὶ ΛΡ v(?) ΦΙΙΙΙ[— — —]
[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

Milestone inscribed during the reign of Hadrian.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Zoodochos Piyi — 125 AD
Imp(erator) Caesar
divi Traiani
Parthici f(ilius) di-
vi Nervae ne-5
pos Traianus
Hadrianus Au-
gustus pontif(ex)
max(imus) trib(unicia) potest(ate)
VIIII co(n)s(ul) III10
a civitate m(ilia) p(assuum)
VIII
ηʹ.

Milestone or graffiti? Whitish marble block.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Sitochoron — Roman period — AD 10 (1926) Parart., 53, 11
D(?)
AES S
A AES

Bronze plaque.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — 5th c. BC — SEG 29.550
υ ε
γν θ(?) {²⁷εν θ(?)}²⁷
ο(?)μα

Orphic” gold tablet.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos: Mt. Sourla, area of — 350-330 BC — SEG 23.410See also: SEG 46:656
εὑρήσεις Ἀίδαο δόμοις ἐνδέξια κρήνην, πὰρ δ’ αὐτῆι
λευκὴν ἑστηκυῖαν κυπάρισσον· ταύτης τῆς κρήνης
μηδὲ σχεδόθεν πελάσηισθα. πρόσσω δ’ εὑρήσεις τὸ Μνη-
μοσύνης ἀπὸ λίμνης ψυχρὸν ὕδωρ προ<ρρέον>, φύλακες5
δ’ ἐπύρπερθεν ἔασιν· οἵδε σ’ εἰρήσονται ὅ τι χρέος
εἰσαφικάνεις. τοῖσδε σὺ εὖ μάλα πᾶσαν ἀληθείην
καταλέξαι. εἰπεῖν· Γῆς παῖς εἰμι καὶ Οὐρανοῦ ἀστ(ερόεντος)·
Ἀστέριος ὄνομα· δίψηι δ’ εἰμ’ αὖος ἀλλὰ δότε μοι
πιεν ἀπὸ τῆς κρήνης.

Sacred law? Unpublished inscription found by A. S. Arvanitopoulosand mentioned by G. Karo, now lost.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — archaic
{²Titulus deest.}²

Fragment of a stone base with a metrical inscription.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — date?
{²Titulus deest.}²

Stone column.
Thessalia (Thessaliotis) — Pharsalos — date?
{²Titulus deest.}²

Dedication by Methistas, son of Pithon, to Apollo. Square baseof bluish stone.
Thessalia (Achaia Phthiotis) — Eretria: Kotza Lakka — early 5th c. BC? — IG IX,2 199
Μεθίστας Πιθούνειος Ἄπλουνι. 120

Συνεχίζεται .................................................................

Ευσέβειος ο Φιλορωμαίος

2008-11-23T10:49:00.000-08:00

Τελικά ο χρόνος είναι αμείλικτος ακόμη και στους αυτοκράτορες

Ο Ευσέβιος νέος ...............................................

Description
200, Lot: 68. Estimate $100.
KINGS of CAPPADOCIA. Ariobarzanes III Eusebes Philoromaios. 52-42 BC. AR Drachm (16mm, 3.55 g, 12h). Dated RY 11 (42 BC). Diademed head right / Athena Nikephoros standing left; to left, star above crescent; monogram to right. Simonetta 3c. Good VF, lightly toned.
From the Norman Frank Collection. Ex Classical Numismatic Group 55 (13 September 2000), lot 645.Ariobarzanes was a grandson of Mithradates VI of Pontos and adopted the Pontic royal symbol of the star above crescent for his coins.

Μετά απο πολλά χρόνια................................

Cappodocian Kingdom AR Drachm 20mm 3.72g under Ariobarzanes I Philoromaios 95-63 BC. O: His older diademed hd r. R: Athena stg l. holding Nike & spear, BASILEWS/ARIOBARZANOU to r./l., PHILORWMAIOU and letters representing regnal year below, monogram in l. field. SG7302v(date) His name comes from his strong alliance with Rome. Nice, broad flan!***

το βυζαντινό νόμισμα και η κυκλοφορία του

2008-11-07T04:06:00.000-08:00

αρχαιολογικές ανασκαφές και τα ευρήματα τους τα τελευταία χρόνια έχουν προσφέρει πολλές ενδείξεις για την σημαντική εξάπλωση της κυκλοφορίας του βυζαντινού νομίσματος σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο. Η ευρήτατη αυτή γεωγραφική εξάπλωση ίσως να υποδηλώνει την σημαντική πολιτική δύναμη που είχε αποκτήσει το βυζαντινό κράτος καθώς και την ανάπτυξη των διπλωματικών του σχέσεων με τις όμορες αυτοκρατορίες. Ως απόρροια της πολιτικής αυτής δύναμης ήταν η σημασία και το κύρος που αποδώθηκε στο χρυσό βυζαντινό νομίσμα τον σόλιδο και των άλλων υποδιαιρέσεων του. Αλλά σημαντική ήταν και η προσπάθεια μίμησης και κοπής νομισμάτων άλλοτε με περισσότερη και άλλοτε με λιγότερη επιτυχία. Γότθοι της Ιταλίας, Βησιγότθοι της Ιβηρικής Χερσονήσου, Λομβαρδοί, Γαλάτες, πρίγκιπες Μεροβιγκιανοί αλλά και αργότερα Βαράγγοι και άλλοι μισθοφόροι του βυζαντινού στρατού μιμήθηκαν κατά περίπτωσιν το χρυσό, ασημένιο ή χάλκινο βυζαντινό νόμισμα και σταδιακά ανέπτυξαν τη δική τους νομισματοκοπία. Παράλληλα, ο καθαρόαιμος βυζαντινός σόλιδος γνώρισε εξαιρετικά μεγάλη ζήτηση στις περιοχές αυτές. Eίναι χαρακτηριστικό ότι στις διεθνείς συναλλαγές κάθε χρυσό νόμισμα θα σηματοδοτείται και θ’ αποδοθεί από τη ρίζα της λέξης «βυζαντινόν». Aπό τις σταυροφορίες μάλιστα και μετά, «besant» θ’ αποκαλείται κάθε χρυσό νόμισμα. Aκόμη και τ’ αραβικά (besant sarrasin). O όρος θα εδραιωθεί από τους Iταλούς εμπόρους και θα ενισχυθεί σε μια δεύτερη φάση από τη δική τους εμπορική και νομισματική φερεγγυότητα. Η κυκλοφορία του σόλιδου στον αραβικό κόσμο ήταν σχεδόν αποκλειστική ως τη νομισματική μεταρρύθμιση του χαλίφη Abd al Malik (685-705), μια μεταρρύθμιση που εμπνεύστηκε ιδιαίτερα από το βυζαντινό νομισματικό σύστημα και η οποία στα πρώτα βήματά της ακολούθησε την εικονογραφία των βυζαντινών νομισμάτων. Πολιτικοί και εμπορικοί ανταγωνισμοί, κυρίως όμως θρησκευτικές και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, γρήγορα οδήγησαν τον αραβικό κόσμο στην καθιέρωση της δικής του νομισματικής εικονογραφίας. Ωστόσο, ο σχετικά σημαντικός αριθμός των βυζαντινών νομισμάτων, κυρίως ασημένιων και χάλκινων με αραβικές επισημάνσεις, υποδηλώνει ότι το βυζαντινό νόμισμα αποτελούσε πολύτιμη επένδυση σε αυτή την περιοχή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση των νομισματικών εκδόσεων ορισμένων τουρκομάνων ηγεμόνων, οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι σε περιοχές που σήμερα αντιστοιχούν στη Βόρεια Συρία και στο Ιράκ. Πολλές από τις νομισματικές αυτές εκδόσεις, που χρονολογούνται στον 12ο αιώνα, φέρουν παραστάσεις άμεσα επηρεασμένες από σύγχρονα ή παλαιότερα βυζαντινά νομίσματα. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης και οι λατινικές απομιμήσεις, τα χάλκινα δηλαδή νομίσματα, τα οποία κόπηκαν από τους λατίνους κατακτητές της Κωνσταντινούπολης (1204-1261) σε απομίμηση των βυζαντινών νομισματικών εκδόσεων του 12ου αιώνα. Η έκδοσή τους καθιερώθηκε για πρακτικούς λόγους και απέβλεπε, πέρα από πολιτικές σκοπιμότητες, στη διευκόλυνση των εμπορικών συναλλαγών σε μια περιοχή που είχε κατακλυστεί από αλλοδαπούς επιχειρηματίες, στα όρια της άλλοτε Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.Η Οικονομική δύναμη της αυτοκρατορίας, ο σόλιδος, ως διεθνές νόμισμα συναλλαγών έφτασε σε μέρη πολύ μακρινά από την Κωνσταντινούπολη. Μέσω των εμπορικών δρόμων θησαυριζόταν στην Σκανδιναβία όπως και σε όλες τις ηγεμονίες της άναρχης δυτικής Ευρώπης που για αιώνες ξέπεσε στο σκοτάδι μετά την Ρωμαϊκή κυριαρχία αλλά και στη βόρεια Αφρική και σε όλη την εγγύς Ανατολή. Μια πτυχή που είναι ελάχιστα γνωστή είναι η αλλεπάλληλες προσπάθειες που καταβλήθηκαν με την αποστολή πρεσβειών μεταξύ της Κωνσταντινούπολης και της Κινεζικής αυτοκρατορίας. Για την επιτυχή Βυζαντινο-Κινεζική επικοινωνία εύγλωττη μαρτυρία αποτελούν οι σόλιδοι που βρέθηκαν στην Κίνα τις τελευταίες δεκαετίες.
Το γεγονός ότι τα Βυζαντινά νομίσματα έρχονται δεύτερα στον αριθμό, μετά τα Σασσανιδικά, μεταξύ των ξένων νομισμάτων αποδεικνύει ως ένα βαθμό τη σπουδαιότητα της εμπορικής σχέσης της Κωνσταντινούπολης με την Κίνα. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί 32 νομίσματα και απομιμήσεις Βυζαντινής έμπνευσης. Εδαφικά τα νομίσματα βρέθηκαν αποκλειστικά στην βόρεια Κίνα στις επαρχίες Xinjiang, Iner Mongolia, Ningxia, Ganςu, Σhenxi, Hebei ενώ κανένα δεν έχει βρεθεί μέχρι στιγμής στην νότια Κίνα κάτω από τον ποταμό Yangtze, όλα δε χρονολογικά ανήκουν στην περίοδο από τον Θεοδόσιο ΙΙ (408-450) έως και τον Κωνσταντίνο Ε' (741-775), δηλαδή από το πρώτο μισό του 5ου αιώνα ως το δεύτερο μισό του 8ου αιώνα. Τα περισσότερα από αυτά κυκλοφορούσαν και θάφτηκαν την ίδια περίοδο. Οι παρατηρήσεις αυτές έρχονται σε συμφωνία με τις ανταλλαγές ανάμεσα στην κεντρική Ασία και την Κίνα από τη μια μεριά και την Δύση από την άλλη. Η ροή των νομισμάτων θα πρέπει να έγινε από τον μεσαίο δρόμο του Μεταξιού μέσω Περσίας λαμβάνοντας υπόψη την σημασία αυτής της διαδρομής στο εμπόριο. Έτσι φαίνεται πως τα βυζαντινά νομίσματα προωθούνταν κυρίως μέσω Περσών και Σογδιανών εμπόρων.
Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς τα νομίσματα της Κωνσταντινούπολης άρχισαν να εισρέουν στην Κίνα, τα Κινεζικά χρονικά μας πληροφορούν πως στις αρχές της δυναστείας των βόρειων Zhou (557-580 μ.Χ.) κυκλοφορούσαν χρυσά και αργυρά νομίσματα που ήταν ανεκτά από την τοπική κυβέρνηση. Έχει εξακριβωθεί πως τα χρυσά ήταν Βυζαντινά και τα αργυρά Σασσανιδικά. Υπάρχει το ερώτημα της πλήρους απουσίας, ως σήμερα, νομισμάτων στη νότια Κίνα, πιθανώς όμως επειδή το εμπόριο στα νότια ήταν στα χέρια Μαλαίων και Ινδονήσιων η ροή μπορούσε να παραμείνει μόνο στο βορά. Εκτός αυτού η κυκλοφορία των σόλιδων παρέμενε μεταξύ των πλούσιων και των αριστοκρατών των κρατιδίων του δρόμου του Μεταξιού όπως και των βασιλείων της βόρειας Κίνας δεδομένου πως των Βυζαντινών στέλνονταν μέσω του χερσαίου δρόμου και οι επαφές γίνονταν στο επίπεδο των υψηλών αξιωματούχων κατά μήκος της διαδρομής Χαρακτηριστικό της ευρήτατης κυκλοφορίας των βυζαντινών νομισμάτων είναι η εξής δημοσίευση από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία:
Τα βυζαντινά νομίσματα, όπως και πολλές τοπικές απομιμήσεις τους, βρέθηκαν σε ανασκαφές των τελευταίων χρόνων σε βασιλικούς τάφους. Ηταν στο στόμα των νεκρών ή κοντά στα κεφάλια τους. Η ανακάλυψη των απομιμήσεων των βυζαντινών νομισμάτων έχει δημιουργήσει εύλογα ερωτήματα στους Κινέζους αρχαιολόγους, γιατί στην εποχή εκείνη απαγορευόταν αυστηρά η παραχάραξη νομισμάτων. Κάτι τέτοιο υπονόμευε τη δύναμη των αυτοκρατόρων. Οι παραβάτες μάλιστα τιμωρούνταν με αποκεφαλισμό.Από παλιά κινέζικα κείμενα γνωρίζουμε πως οι Κινέζοι ήδη από τον Μεσαίωνα είχαν μια αμυδρή ιδέα του Βυζαντίου. Στη φαντασία και στη συνείδησή τους ήταν ένας τόπος ευημερίας και πλούτου, ένα μακρινό Ελντοράντο, που αποκαλούσαν Fulin.Τη μελέτη του βυζαντινού θησαυρού έχει αναλάβει η καθηγήτρια Αρχαιολογίας Lin Ying του Πανεπιστημίου Sum Yat-Sen του Χονγκ Κονγκ, η οποία επισκέπτεται γι' αυτό τον σκοπό συχνά την Ελλάδα.Εχει ήδη ξεναγηθεί στο Νομισματικό Μουσείο της Αθήνας από τη διευθύντριά του Δέσποινα Ευγενίδου, η οποία θεωρεί ότι «η ανακάλυψη βυζαντινών νομισμάτων στην Κίνα ανοίγει νέες ενδιαφέρουσες προοπτικές στις σχέσεις του Βυζαντίου με την Κίνα που αξίζει να μελετηθούν σε βάθος».Η Κινέζα αρχαιολόγος επισκέφθηκε και το Μουσείο Βορρέ στην Παιανία. «Η ξαφνική ανακάλυψη των βυζαντινών νομισμάτων με συνεπήρε και αποφάσισα να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά στη μελέτη και την ιστορική τους τοποθέτηση», είπε στον κ. Βορρέ μετά την ξενάγησή της στο μουσείο του.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/07/2007

Πόσο σημαντικό ήταν το Βυζαντινό νόμισμα το αντιλαμβανόμαστε από τα αποσπάσματα πού ακολουθούν και είναι από το έργο του γεωγράφου μοναχού και πρώην εμπόρου Κοσμά του Ινδικοπλεύστη, πρώτο μισό του 6ου αιώνα :
"Ο ηγεμόνας της Κεϋλάνης δέχτηκε σε ακρόαση ένα Βυζαντινό έμπορο, το Σώπατρο και μερικούς Πέρσες. Τους είπε να καθίσουν και τους ρώτησε πώς είναι οι υποθέσεις τους και ποιος από τους ηγεμόνες τους είναι ο πλέον ξακουστός και ισχυρός, ο Ιουστινιανός ή ο Χοσρόης; Ο γεροντότερος από τους Πέρσες απάντησε: 'Ο δικός μας είναι ο πιο ξακουστός και πλούσιος. Είναι ο ηγεμόνας των ηγεμόνων και έχει τη δύναμη να κινεί ό,τι επιθυμεί'. Τότε ο ηγεμόνας ρώτησε το Σώπατρο, 'εσύ τι έχεις να πεις γι' αυτό'; Και ο Σώπατρος απάντησε: 'Αν η μεγαλειότητά σου επιθυμεί να μάθει την αλήθεια, εξέτασε και τους δύο βασιλιάδες μας που είναι εδώ μπροστά σου. Έτσι θα καταλάβεις ποιος είναι στ' αλήθεια ο σπουδαιότερος και ισχυρότερος'. 'Αλλά πως είναι δυνατόν να έχω τους βασιλιάδες εδώ'; ρώτησε ο ηγεμόνας. Και ο Σώπατρος απάντησε: ' Έχεις μπροστά σου τα νομίσματα και των δύο. Εδώ το νόμισμα του ηγεμόνα μου και εκεί του δικού τους. Εξέτασε προσεκτικά τις μορφές τους και θα καταλάβεις την αλήθεια'. Ο ηγεμόνας αφού τα εξέτασε με προσοχή κατάλαβε πως αναμφίβολα οι Βυζαντινοί πρέπει να ήταν σπουδαίος, αποφασιστικός και πανέξυπνος λαός και διέταξε να γίνουν μεγάλες τιμές στον Σώπατρο. Τον ανέβασαν σ' έναν ελέφαντα και τον περιέφεραν στην πόλη υπό τον θριαμβευτικό ήχο τύμπανων.
Σε κάποιο άλλο σημείο του έργου του ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης λέγει :
«Ετερον δε σημείον δυναστείας των Ρωμαίων ο αυτοίς κεχάρισται ο Θεός, λέγω δη ότι εν τω νομίσματι αιτών εμπορεύονται πάντα τα έθνη και εν παντί τόπω απ' άκρου γης έως άκρου γης δεκτόν εστι, θαυμαζόμενον παρά παντός ανθρώπου και πάσης βασιλείας, όπερ ετέρα βασιλεία ουχ υπάρχει το τοιούτο». Το βυζαντινό νόμισμα περιγράφεται δηλαδή ως θείο δώρο και χαρακτηρίζεται ως διεθνής νομισματική μονάδα, κατάλληλη για τη διεκπεραίωση μεγάλων εμπορικών συναλλαγών.
Η ανακατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως το 1261 από τον Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο άνοιξε καινούργιο κεφάλαιο ουσιαστικά τον επίλογο στην ιστορία της βυζαντινής νομισματικής. Η περίοδος ως το 1453 γνώρισε αρκετές αναπροσαρμογές οικονομικής και νομισματικής φύσεως, οι οποίες προήλθαν από τον συνδυασμό πολλών εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων. Η σταδιακή εδαφική συρρίκνωση της αυτοκρατορίας, η γεωγραφική ασυνέχεια των διάφορων περιοχών της, η περίπλοκη πολιτική και δυναστική ιστορία της περιόδου που περιστρεφόταν μηχανικά και αδέξια γύρω από μια συνεχή προσπάθεια ανάκτησης της παλιάς εδαφικής επικράτειας, ο πλουραλισμός της νομισματικής κυκλοφορίας κυρίως στον ελλαδικό και νησιωτικό χώρο, η έντονη διείσδυση δυτικού χρήματος και η οριστική μετατόπιση της εμπορικής δραστηριότητας σε δυτικά χέρια είναι μερικά από τα στοιχεία που προκάλεσαν αυτές τις ανακατατάξεις και τα οποία οδήγησαν σταδιακά στην παρακμή του βυζαντινού νομισματικού συστήματος.